جمعیت فراموششده و افطاری
| گروههای الیت جامعه که طیف وسیعی از سیاسیون و هنرمندان و ورزشکاران و پزشکان و مهندسان و وکلا و روزنامهنگاران و خبرنگاران را شامل میشود، طبق سنت این سالها، با رئیسجمهور در ضیافت افطار دیداری داشتند تا از برخی مسائل بشنوند و اگر موقعیتی هم شد، کلامی بر زبان جاری سازند.
۵۵آنلاین :
گروههای الیت جامعه که طیف وسیعی از سیاسیون و هنرمندان و ورزشکاران و پزشکان و مهندسان و وکلا و روزنامهنگاران و خبرنگاران را شامل میشود، طبق سنت این سالها، با رئیسجمهور در ضیافت افطار دیداری داشتند تا از برخی مسائل بشنوند و اگر موقعیتی هم شد، کلامی بر زبان جاری سازند. فینفسه خرده و ایرادی بر آن نیست چراکه این گروهها بهنوعی همان دغدغهها و منویاتی را دارند که گروههای میانی و پایینی جامعه، گیرم نوع جهتگیری مثلا فرد بازیگر شاید بر مدار خواستههای صنفیاش باشد که بهنوعی نیاز و دغدغه ذاتی کارشان است. شاید در برخی موارد بعضی خواستههای عمومی را هم بر زبان بیاورند که «مخرج مشترک» آن، به دلگفتههای جامعه پهلو زند. حال آنچه جان و مراد اصلی این نوشته است نه حرفها و خواستههای این نخبگان، بلکه «از دل گریختههای» قشری است که هیچگاه در این مراسمها حضور ملموس و عینی ندارند، هر چند شاید «سر دلبران» گفته آید از زبان «دیگران» ! بهراستی چه میشود بهطور تصادفی و از وسط شهر و از گوشه و کنار آن، جمعیتی گرد آیند و آنچه در سر دارند نه با زبان ادبا و حکما و سیاسیون، بلکه با زبان محاوره و عادی خودشان، بیان دارند؟! جایگاه نخبگان فکری و مصلحان اجتماعی بر کسی پوشیده نیست چراکه آنان بهنوعی نمایندگان قشر فراموششده اجتماع هستند ولی نوع بیان و نحوه واکنشها و بعضیوقتها شاید دلزدگیها و «تحریم»کردنهایشان، اگر از قضا سرکنگبین صفرا فزود، نباشد، ثمره دیگری ندارد. بارها دیده شده که مقامی مسئول سرزده به مکانی و اجتماعی میرود و ناگاه با مواردی مواجه میشود، حال این معادله اگر برعکس شود و عدهای بیخبر و بهطور تصادفی به چنین میهمانیهایی روند و حرف دل اجتماع را بگویند، چه خواهد شد؟ کمترین ثمره و فایده آن، همان بیواسطه روبهروشدن به قول سعدی «پاسبان و درویش» است که فواید آن بر همگان آشکار است. وقتی در زمان انتخابات و در گاه رأی جمعکردن به میان این قشر میروند و بهطور بیواسطه در جریان امور قرار میگیرند، چرا در موسم ماه خدا، این جمعیت را فراموش میکنند و با واسطههایی حرفهای آنان را میشنوند که همان نخبگانی هستند که له و علیه، شاید حرف بزنند که به حتم درددل همه نمیتواند باشد. آری با کمی تدبیر و با اندکی درایت تصمیمگیران چنین اموری میشودطریق دیگری از شناخت و بودن واقعی با مردم کوچه و بازار را نیز تجربه کرد و از دل این نشست و برخاستها، میتوان به تجارب ارزشمندی رسید که به قول شیخ سخن: «کار درویش مستمند بر آر/ که تو را نیز کارها باشد.»
منبع : آرمان امروز
دیدگاه تان را بنویسید