آتشکدۀ سِت کاووس جی بهرام‌ جی باناجی در مومبای

۵۵آنلاین :

حمیدرضا سروری

این آتشکده درشهر مومبای هندوستان و خیابان Thakurdwarروبروی ایستگاه قطار و جادۀ Charni جای دارد و در روز 17 سروش، ماه تیر سال1215یزدگردی برابر با13دسامبر1845میلادی ساخته شده است. آتش سپندینۀ بهرام بر مبنای آیین مزدیسنا در این ساختمان و به یاد ست کاووس جی بهرام جی باناجی (Seth Cowasji Behramji Banaji) و همسرش بای جای بای پشوتن جی(Baijai bai Pestonji) به وسیلۀ فرزندشان فرامجی کورسِتجی(Framji Cursetji) و نوۀ آنها دادابای رستم جی در شهر مومبای برای زرتشتیان برپا گردیده تا نیایش کنند. در هنگام گشایش آتشکده شانزده هزار پارسی حضورداشتند و یک لک(هر لک صد هزار روپیه) به آتشکده اختصاص داده شد. در ورودی آتشکده فرش تاریخی خوش‌منظره‌ای وجود دارد که در یک قاب شیشه‌ای نهاده شده است. فرشی رنگارنگ با نقش شاهان و جنگاوران بر مبنای شاهنامه که بسیار چشم‌نواز است و وقف آتشکده شده است. از موبدان سرپرست آتشکده می‌توان به این افراد اشاره کرد: موبد آسپی فرامرز نالادرو(1946/7/1)،موبد فرامرز نالادرو(1952/1/31)،موبد سهراب کیخسرو نالادرو(1954/3/1)،موبد جهانبخت فریدون چیتی والا(1988/11/22) و موبد فیروز نوشیروان بهرام کامدین(1995/3/6). هشت آتشکده درکشور هندوستان وجود دارد که والاترین نوع آتش یعنی آتش بهرام در آنها می‌سوزد از این هشت آتشکده 4 عدد در شهر مومبای جای دارد و4 آتشکدۀ دیگر شامل دو آتشکده در شهر سورت(Surat) ویکی هم در نوساری(Navsari) است. و البته آتشکدۀ ایران‌شاه که در واقع سپندینه‌ترین آتشکدۀ زرتشتیان هند است و در اودوادا(Udvada) جای دارد. بخشهای گوناگون آتشکدۀ ست کاووس جی بهرام جی باناجی از جمله وضوخانه،ایوان ورودی،حیاط محوطه،چاه آب، فرش تاریخی،جایگاه بستن و پوشیدن جامه و کمربند ویژۀ زرتشتی را در نگاره‌ها ببینید.