تقدم توسعه در ايران - بخش پایانی
| توسعه ي سياسي در واقع نويدبخش يك آينده ي بهتر است،فردي كه اين گفتمان را رهبري ميكندبا نقد تند و راديكال گذشته كشور و حكومت،سعي دارد خود را نه طرفدار حكومت و قدرت بلكه طرفدار مردم و حقوق مردم نشان دهد.
۵۵آنلاین :
(گفتار پاياني)
نگارنده:اميرحسين مرادي
در دو تحقيق گذشته تلاش شد،توسعه فرهنگي و اقتصادي را كه پايه و اساس توسعه ي سياسي است تشريح و تبيين كرد و اين نكته را يادآور شد كه توسعه يافتگي فرآيندي است بلند مدت و ساختارمند نه صرفا يك سري تلاش هاي جسته و گريخته با رنگ و بويي سياسي.
اينكه مردم يك جامعه در خود احساس كنند كه نيازمند مشاركت هرچه بيشتر در سياست هستند يا اينكه به دنبال برقراري حاكميت قانون و گذار از شخصيت محوري به قانون محوري هستند و يا اينكه به دنبال تحقق هرچه بيشتر آزادي هاي مسلوب شده ي خود توسط حاكميت هستند،همگي اين نيازهاي كلان و عالي،نشان ميدهد كه آن جامعه در پي ايجاد يك فضاي جديد در جهت تنفس سياسي خود است،فضايي كه ميتوان آن را قدم گذاشتن در مسير توسعه يافتگي تلقي كرد.
مردم در اين برهه از زمان،به طور طبيعي جذب شخصيت هايي از سياست ميشوند كه گفتمان جديد و متضادي نسبت به وضع موجود را رهبري و هدايت ميكنند،كساني كه معمولا شخصيت كاريزماتيك بالايي دارند و به سرعت ميتوانند حلقه اي از مريدان را گِرد خود جمع كنند،كساني كه ديگر اليگارشي حاكم را برنميتابند و تلاش ميكنند كه آن حلقه بسته ي مديريتي را بشكنند و مفاهيم جديدي را به جامعه تزريق كنند،مردم هم كه در پي شنيدن اين حرف ها هستند،به طور جدي استقبال و حمايت خود را از اين گفتمان اعلام ميكنند.در اين حالت يك دوگانه اي در جامعه و در بين نخبگان سياسي بوجود ميايد،دوگانه اي كه يك سر آن گروهي قرار دارند كه هرگونه تغيير در شرايط موجود را پشت كردن به ارزش هاي گذشته ميبينند و به همين دليل تلاش ميكنند خود را وفادارترين افراد به ارزش هاي گذشته در جامعه معرفي كنند،و يك سوي ديگر اما گروهي هستند كه معتقدند براي استمرار بهتر ارزش هاي گذشته،براي تداوم بيشتر انقلاب بايد كمي از ايدئولوژي هاي بسته فاصله گرفت،بايد ارزش ها را مطابق وضع موجود جامعه تعريف كرد و اصرار بر باقي ماندن شرايط گذشته فقط و فقط سيب شكاف بيشتر بين جامعه و ارزش ها و انقلاب ميشود.
توسعه ي سياسي در واقع نويدبخش يك آينده ي بهتر است،فردي كه اين گفتمان را رهبري ميكندبا نقد تند و راديكال گذشته كشور و حكومت،سعي دارد خود را نه طرفدار حكومت و قدرت بلكه طرفدار مردم و حقوق مردم نشان دهد.
در كشور ما با روي كار آمدن دولت اصلاحات در سال ٧٦كشور وارد تجربه كردن توسعه سياسي شد،رئیس جمهور وقت تلاش داشت تاكيد مضاعف تري بر مفاهيمي چون قانون گرايي،آزادي،حاكميت مردم ،انتخابات آزاد و...داشته باشد،او نه در پي زير سوال بردن انقلاب و ارزش ها آن،بلكه در پي به روز كردن آن ارزش ها و تطبيق بيشتر آن با شرايط موجود جامعه و شرايط جهاني بود،همين اقدامات و انديشه هاي او بود كه سبب شد توسط محافظه كاران نظام سياسي،وي خائن به ارزش هاي انقلاب در جامعه معرفي شود.
اما حقيقت امر اين بود كه مردم حرف هاي او را،خواسته هاي خود ميدانستند،آنها ديگر نميتوانستد صرفا با شعار زندگي كنند،در واقع آنها خواهان تاكيد بيشتر بر روي جمهوريت اسم جمهوري اسلامي ايران و مصاديق آن بودند.
در نهايت افراط دولت اصلاحات بر فضاي باز سياسي و همچنين پس از گذشت مدتي ادغام برخي از آنان در حاكميت و فاصله گرفتن با جامعه و علي الخصوص طبقه محروم،ديگر شعارهاي فضاي باز سياسي نياز مردم را رفع نميكرد و آن ها خوستار عدالت بيشتر شدند،عدالت در هر بعد آن.
ميشود گفت ديگر كار به استخوان قشر مستضعف آمده بود و جذابيتي در توسعه سياسي براي آنها وجود نداشت.ميتوان گفت اندكي پس از روي كار آمدن دولت اصلاحات،خود افراد پيروي اين گفتمان به اين مهم دست يافتند كه در ايران،دولت،به طور كلي هضم در حاكميت است و به سختي ميتوان هويت مستقلي را براي آن در نظر گرفت.
تجربه توسعه ي سياسي بعد از انقلاب تبيين كرد كه هنوز راه زيادي براي رسيدن به توسعه يافتگي كشور وجود دارد،مسيري كه در آن ناگزير افرادي بايد قرباني شوند،قرباني برچسب خوردگي ها،قرباني سلب آزادي هاي اوليه،قرباني تهمت ها و قضاوت ها و...
در نهايت بايد گفت كه افراط دولتمردان اصلاحات نسبت به دغدغه هاي سياسي سبب دور شدن از وضع معيشت مردم شد و به همين دليل،شعارهاي عدالت محور در جامعه رنگ و بويي تازه گرفت و پس از آن كشور وارد تجربه عدالت گرايي اقتصادي شد.
منبع : 55 آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید