از يوز تا سروش

۵۵آنلاین :

سيد محمدزهير غرضى دانشجوى دكتراى مديريت رسانه

يادتان هست چقدر براى موتور جستجوى ملى هزينه شد و الان هيچكس حتى يادش نيست موبايل ساخت داخل با هزينه چند ميليارد بله چند ميليارد دلار هزينه در دوران آن مرد مهرورز بدون فايده و حتى حسابرسى تمام شد. چند پروژه اين شكلى داشتيم؟ پيام‌رسان‌هاى داخلى نيز همچين عاقبتى خواهند داشت. مي‌دانيد چرا؟ چون نيروى انسانى لازم را نداریم و آنرا از بين برده‌ايم. چون در دهه هفتاد دانشگاه مخابرات، ماهواره زهره، پروژه فيبر نورى، فرودگاه پيام، نسل‌های جديد موبايل، و تمام پروژه‌های توسعه ارتباطات از بين رفت يا نيمه‌كاره رها شد . وقتي كار نصفه بماند و از بين برود نيروى انسانی توانمند ازگردونه خارج می‌شود و نيروی انسانى الكی و بدون تخصص و با توان به ظاهر اخلاقى كار را دست می‌گيرد البته حتما انسان‌های توانمندی هم باقی مانده‌اند اما سيستم مديريتى از بين رفت. در گذشته‌ای نه‌چندان دور مخابرات ايران با اجماع متخصصان و توان آنها و آموزش نيروهاى با استعداد كار می‌كرد و براي همين موفق ميشد. تنها راه برون‌رفت از فضاى كنونى تربيت نسل جديد متخصصين است براى اين كار بايد استعداد‌ها را جذب كرد و تقويت نمود و براى آنها هزينه كرد، نه اينكه كار را به دست رفقا داد و آنها هم قسمتى از پول را بردارند و بقيه را به كسى داد كه فقط كار را سرهم‌بندى كند. قطعا امروز هم فرصت جبران هست اما به شرطی که اشتباهاتمان را تکرار نکنیم

نهنگ آن به که در دریا ستیزد. کز آب خرد ماهی خرد خیزد.