مانند او یکی پیدا می‌شود در قرون و عصری

۵۵آنلاین :

او که آنقدر عزیز هست که گلایه‌های ابراهیم گلستان را به جان بخریم و متنی را که با عشق نوشته است با عشق بخوانیم تا جایی که نواختن‌ها و توبیخ‌شدن‌هایمان بابت این تأخیر رنگ ببازد و آن را بدون جرح و تعدیل منتشر کنیم. یادداشت نیمه شب آیدین آغداشلو شاهد مثال خوبی برای نقل این خاطرخواهی اهل هنر است. او واژه از ستون عظیم و رفیع فرهنگ ایران طرحی زده است تا سرمان را بالا بگیریم و دلمان قرص شود به روح بلند ایرانی. «پیوند دادن سر و دل در آفریده هنری کاری آسان نیست» و این طرفه به قول میرجلال‌الدین کزازی از کسی بر می‌آید که دلی نیک هوشیار دارد و سری پایه ور؛ و اهل دل و سرشناس باید بود تا تصدیق کرد این سخن پژوهشگر برجسته ایرانی را که بواقع بهرام بیضایی است که هنرمندی از این گونه است. در محضر او شاگردی کردن و عطش دلتنگی برای این یادگیری باید در جانت زبانه بکشد تا همچون جهانگیر میرشکاری تنها ساعاتی پس از ترخیص از بیمارستان و در بستر بیماری از او بگویی آنقدر که نفس‌ات تنگ شود و نفس‌هایت به شماره بیفتد. نام بهرام بیضایی برای برخی همچون ایرج رامین فر آهنگ بیدارباش است. در راه سفر روز و شب‌اش از ما فاصله گرفته‌اند اما نام بیضایی که می‌آید انگار تمام فاصله‌ها برداشته می‌شود و هر درخواست ما بی‌تعلل اجابت می‌شود و او در فرصت‌های مختلف در پیام‌های صوتی برایمان از همکاری با بیضایی می‌گوید. یادداشت حسن باستانی کمتر از دو ساعت پس از اعلام درخواست به دستمان می‌رسد تا در دایره واژگانش سرگردان شویم در یافتن چرایی مهاجرت چندین ساله استادش و ذکر بگیریم برای دست کوتاه نسل امروز از نخل دانش او. یادداشت تینا پاکروان دستیار کارگردان بیضایی باید قبل از انتشار به دستمان برسد تا شاهنامه‌ کاری استاد بی‌تکرار در آخرین دقایق برایمان به نظم شود. شنیدن از بهرام بیضایی تشنه‌ترمان می‌کند تا او را در گفته‌های دیگران بجوییم و جرعه جرعه در کلام دیگران وصف او را نیوشیم.

* برگرفته از بخشی از یادداشت آیدین آغداشلو درباره استاد بیضایی

برای استاد بی‌تکرار تینا پاکروان فیلمساز و بازیگر

همهمه. سکوت. هیاهو. سکون. «چریکه تارا » و حس یک عبور. تنش یک ضربه. ریتم. وزن. زن. باور. «سگ کشى» صداى زنگ. چرخش ناگهانى یک نگاه. اضطراب. صداى در. امید. حرکات موزون. انتظار. مادر. «مسافران» انکار. شکستن قلم. مرگ مؤلف. «وقتى همه خوابیم» عشق. جنگ. آوار گى. عاطفه. پچ پچه هاى بى دلیل. آغوش گرم. «باشو غریبه کوچک» هویت. آیینه. بازتاب. جست‌و‌جوى خود. «کلاغ» و و و هزار باره‌ها تازه و تکرارنشدنى وقتى تو قصه گوى هر هزار باشى در «شب هزار و یکم» استاد همیشه و هنوز قلمت برقرار عمرت فزون تولدتون مبارک بر ما که چون شمایى را در دورانمان داشتیم.