نامه‌اي از ابراهيم گلستان به مسعود كيميايی

۵۵آنلاین :

خودش مي‌گويد شايد بهترين فيلمم باشد. مسعود كيميايي «خون شد» را با چنين شور و حالي مي‌سازد. در حالي كه نيم‌قرن از يكي از شاهكارهاي او «قيصر» مي‌گذرد و بيش از 30 فيلم در كارنامه خود دارد. فيلم‌برداري «خون شد» تَه يك كوچه بن‌بست در محله‌اي قديمي در تهران چند روز ديگر تمام مي‌شود. خانه‌اي قديمي چسبيده به يك حسينيه معروف در كوچه‌اي قديمي با جوي آبي خشك در ميانه. روزهاي مياني فيلم‌برداري است كه مسعود كيميايي در شبي پاييزي صحنه نخست را مي‌گيرد. مردي از راه آمده است تا چراغ خانه‌اي را روشن كند كه سالياني است خاموش مانده. «فضلي» مي‌آيد تا اهل خانه را باز دور هم جمع كند و در اين ميانه موانعي هست كه داستان فيلم را پيش مي‌برد. سعيد آقاخاني قهرمان «خون شد» است و سیامک انصاری، لیلا زارع، نسرین مقانلو، هومن برق‏نورد و سیامک صفری و ماهور احمدي از ديگر بازیگران فيلم تازه کیمیایی هستند. علیرضا زرین‏دست نيز براي چندمين بار با كيميايي همکاري مي‌كند و جواد نوروزبيگي نيز تهيه‌كنندگي كار را برعهده دارد و مسعود كيميايي اميدوار است «خون شد» به جشنواره فيلم امسال برسد. كيميايي هنوز در حال فيلم‌برداري است كه خبر «خون شد» مي‌پيچد و تا دورتر از مرزها مي‌رود. ابراهيم گلستان خطاب به ماهور احمدي، فرزند احمدرضا احمدي شاعر كه در نخستين بازي خود جلوي دوربين كيميايي رفته است، از اين فيلم‌ساز نوشته است، در پاسخ به نامه‌اي كه ماهور احمدي براي او نوشته و خبر نخستين حضور سينمايي‌اش را در فيلم تازه مسعود كيميايي به او رسانده است. گلستان نوشته است كه «با اميد زياد خيلي خوشحالم كه قدم در اين راه گذاشته‌اي. قدم اول درستي هم هست». گلستان در اين نامه نيز به سياق سال‌هايي كه گذشت، از توانايي و استعداد مسعود كيميايي مي‌نويسد؛ اينكه او را از مستعدترين و محكم‌ترين فيلم‌سازاني مي‌داند كه در ايران همچنان در كار سينما هستند و البته تأكيد دارد كه اين دوستي و حمايت البته سابقه دارد. سال پيش بود كه ژان میشل فرودون، منتقد صاحب‌نام فرانسوی و سردبیر مجله «کایه دو سینما» با گلستان تماس مي‌گيرد و خبر مي‌دهد كه بنا دارد جشنواره فیلم‌های ایرانی را در پاریس برگزار کند و از او نيز مي‌خواهد كه آثارش در آن جشنواره به نمايش دربيايد كه گلستان سراغ فیلم‌های مسعود کیمیایی را مي‌گيرد و فِرودون مي‌گويد از اين فيلم‌ساز انتخابي نداريم. گلستان نيز در نامه‌ای خطاب به فرودون مي‌نويسد باور‌کردنی نیست که فیلمی از مسعود کیمیایی نباشد. «قیصر»، «گوزن‌ها» و چند فیلم دیگر از مسعود کیمیایی به‌گمان من بسیار بالاترند از عنوان‌های دیگر که شما در نامه‌تان لطف کردید و نام برده‌اید. نه‌‌فقط والاترند بلکه اصلا فیلم‌های مؤلف هستند. او در عين حال مي‌نويسد هیچ حقی ندارم که در قضاوت کسان دیگر دخالتی کنم یا آنها را تصحیح کنم اما دیدن این لیست شما مرا تکان داد و به تأسف انداخت. پس اجازه دهید که حرف آن پیر دیر هالیوود، ساموئل گلدوین را تکرار کنم و بگویم: «خواهش می‌کنم مرا از این وسط بیرون گذارید». گلستان نامه مشابهِ ديگري نيز نوشته بود خطاب به انجمن آسیایی در نیویورک که برنامه‌اي برای مرور سینمای ایران تدارک دیده بودند و باز خبري از فيلم‌هاي كيميايي در آنجا نبود و در اعتراض به اين غياب از حضور در این برنامه انصراف داد. هم‌زمان با فيلم‌برداري «خون شد» ابراهيم گلستان از فيلم‌سازي مي‌گويد كه آماده‌ترين آماده‌هاست براي رفتن به راهي كه در آن افتاده بود.

به مسعود كيميايي پير و ماهور احمدي جوان ابراهيم گلستان مسعود در ذهن و يقين و اطلاع من محكم‌ترين و مستعدترين كسي است كه من مي‌شناسم كه در كار سينماي ايران است. من از همان اول كه اولين كار او را ديدم او را از آماده‌ترين آماده‌ها براي رفتن به راهي كه افتاده بود درش مي‌ديدم. هنوز هم مي‌بينم. هنوز هم - اگر حق داشته باشم كه اميدي به سينماي زنده در ايران داشته باشم- او را به همان صفات مي‌شناسم و مي‌دانم و مي‌خواهم، حتي وقتي كه در عمل اصرار داشته باشد كه در يقين و ايمان من نقصاني بچپاند. و تو هرگز فكر نكن كه اگر منتقدي غيرايراني درباره او چيز ننوشته باشد ذره‌اي از ارزش و جايي كه مسعود دارد، مي‌شود كه كم شود. هر منتقدي كه ايراني نيست و اهل هر جاي ديگر دنيا باشد لزوما درست‌تر و برجسته‌تر حرف نمي‌زند و نمي‌نويسد و نمي‌انديشد. شعور و قضاوت درست و مقام و جاه به كسي بخشيدن ربطي به نشاني خانه و جلد گذرنامه و نوع خوراك يا خوابي كه دارد ندارد. شعور و شناخت شعور لازم است نه زبان‌بازي به ضد يا به نفع كسي يا چيزي يا كاري. قدر مسعود را بدان كه او خيلي قدر دارد. و به راحتي مي‌تواند بيشتر داشته باشد.