این 6 سال طلایی

۵۵آنلاین :

ما در هفته کودک قرار داریم و این روزها بهانه ای است برای توجهی دوباره به کودک و دوره کودکی. دوره ای که زیربنای شخصیتی جامعه تا حد بسیار زیادی در همین شش سال نخست شکل می گیرد.

اگر می خواهیم کودکان ما در آینده به انواع فقر و ناتوانی دچار نشوند باید بذر توانگری در کودکانِ ایران بپرورانیم و از توجه به این موارد غافل نشویم: - پرهیز از آموزش مستقیم به کودکان به ویژه در مورد نکات اخلاقی - ارایه پاسخ‌های سنجیده به پرسش‌های کودکان و پرهیز از ارائه یک پاسخ به همه - حرف زدن و قصه گفتن برای کودکان

- هم‌بازی شدن با کودکان و ارتباط کامل چشمی با آن‌ها به نحوی که ‌حس کنند به آن‌ها اهمیت می دهیم. - تشویق، تشویق، تشویق! - وقتی با کودکان به سر می بریم، صبور باشیم و با پرسش های مکرر آ‌ن‌ها با حوصله برخورد کنیم. - مشارکت دادن بچه‌ها در تصمیم‌گیری‌ها و نظرخواهی از آن ها حتی اگر اِعمال نکنیم. - فراهم آوردن محیط شاد، پرانرژی و مملو از امید و امنیت در خانه و محیط‌های ‌آموزشی و تربیتی - پرهیز از انتقال مشکلات، کاستی‌ها و دشواری ها در حضور کودکان - بها دادن به خردسالان در جمع های خانوادگی و دوستان و مراقبت از شخصیت آنها - افزایش مطالعه و تقویت توانمندی های فکری، روحی و روانی والدین و مربیان - همجواری و مصاحبت با افراد موفق در دیدارهای دوستانه و خانوادگی - انتقال پیام‌های آموزشی و اخلاقی به شیوه کاملا غیرمستقیم و در قالب روش های مورد علاقه کودکان با کودکان مهربان و صمیمی باشیم و در عین حال در برابر خواسته های نامعقول آن‌ها قاطع و منطقی. - موانع تخیل را از سر راه برداریم و مانع پرواز پرنده خیال و رؤیاهای کودکان نشویم! - مایه آرامش و امنیت کودکان و فرزندان پیش دبستانی خود باشیم. بچه ها در این سنین جنب و جوش دارند، می سازند، خراب می کنند و دوباره می سازند و ما باید با آن ها بسازیم و همراهی شان کنیم. - کمتر تذکر بدهیم و بیشتر آزادی عمل و میدان آزاد فعالیت برای آن ها فراهم کنیم.