بیژن نوباوه عضو جبهه پایداری خبر داد: جلیلی در انتخابات مجلس کاندیدا نمیشود
| بیژن نوباوه دربارهی جلیلی گفته است که «جلیلی نامزد انتخابات مجلس نمیشود.» او در گفتوگویی با نامهنیوز درباره دلیل عدم کاندیداتوری جلیلی اینطور گفته است: «او نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی است و مسئولیتهای سنگینی بر عهده دارد.»
۵۵آنلاین :
سعید جلیلی از شرکت در انتخابات مجلس انصراف داده است. این خبر را بیژن نوباوه عضو جبهه پایداری، حزب پشتیبان جلیلی اعلام کرده است. همپوشان با این خبر مرتضی طلایی، چهرهی اصولگرای نزدیک به قالیباف گفته است جلیلی اساسا به شورای وحدت، تشکیلات اصولگرایان برای انتخابات مجلس نپیوسته است. آنها این سخنان را در گفتوگو با سایت نامهنیوز در میان گذاشتهاند.
بدین ترتیب، جلیلی که فعالیتهای سیاسی خود را از مدتها پیش آغاز کرده بود، فعالیتهای خود رامعطوف به انتخابات ۱۴۰۰ کرده است تا در کنار محمود احمدینژاد و علی لاریجانی، دو چهرهی دیگر اصولگرایان رقابتی تمامقد را نشان دهند.
بیژن نوباوه دربارهی جلیلی گفته است که «جلیلی نامزد انتخابات مجلس نمیشود.» او در گفتوگویی با نامهنیوز درباره دلیل عدم کاندیداتوری جلیلی اینطور گفته است: «او نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی است و مسئولیتهای سنگینی بر عهده دارد.» مرتضی طلایی، فعال سیاسی اصولگرا هم ضمن بدبینی به وحدت اصولگرایان در انتخابات پیش رو، عملکرد سعید جلیلی و هممسلکیهایش را زیر سوال برده است. او در همین رابطه به نامهنیوز گفته که جبهه پایداری همواره دیگر اصولگرایان را تا دقیقه۹۰ معطل میگذارند و در نهایت هم به وحدت رضا نمیدهند.
طلایی هم طبق شنیدههایش تاکید کرده که «زمزمههایی مطرح شده است كه آقای جلیلی به عنوان نماد جبهه پایداری حاضر نیست با شورای وحدت به ائتلاف برسد و این موضوع یعنی آنكه همچنان باید شاهد انشقاق باشیم.»
با این اوصاف میتوان انتظار داشت که جبهه پایداری همچون انتخاباتهای گذشته ترجیح دهد راه جداگانهای را در پیش گیرد و خط و ربط خود را برای بستن لیست انتخاباتی پیاده کند. اما حالا که به گفته نوباوه، سعید جلیلی قرار نیست سرلیست انتخاباتی آنها باشد، آینده سیاسی او چطور تعریف میشود؟ آیا ترجیح میدهد خود را برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ آماده کند؟
رقبای جلیلی
جبهه پایداری مهمترین حامی سعید جلیلی است. برخی از اصولگرایان او را بدیل احمدینژاد میدانند و تاکید دارند وی اساسا، احمدی نژادی سوم تیری است. احمدینژادی که گرفتار حواشی و افرادی مانند اسفندیار رحیممشایی نشد و توانست خود را حفظ کند. در دورهای که او دبیر شورای عالی امنیت ملی بود، این مسئولیت مهمترین پست سیاسی او بود. برخی از اصولگرایان این سمت را نقطه تمایز و برخی آن را مهمترین نقطهی ضعف او میدانند. نقطهای که نتوانست آن را به سکوی مهمی برای پرش خود تبدیل کند. پروندهی هستهای در دورهی او به پروندهای تشبیه شده که به کشورهایی پرواز میکرد بیاینکه به مقصد برسد. با این حال اکنون سعید جلیلی مهمترین منتقد روحانی در پروندهی هستهای و برجام است. و از همین منظر برخی از اصولگرایان منتسب به جبهه پایداری او را نماد مقاومت میخوانند. کسی که تابع نظرات غرب نشد. این تناقض که از یک سو او چهرهی مقاومت است و از سوی دیگر نتوانست پرونده مهم ایران را به نتیجه برساند، همچون هالهای اطراف جلیلی را فراگرفته است.
هواداران او، برخلاف چهرههایی مانند قالیباف، یا لاریجانی از میان بدنهی اصولگرایی هستند. از کف جامعه. ممکن است تعدادشان در اقلیت باشد اما به نظر میرسد که پایهی کار هستند. این وجه تشابه او با محمود احمدینژاد است که توانسته در این سالها از ضعف دیگران برای خود آوردهای را بهوجود بیاورد.
از کجا میآید؟
سعید جلیلی ۵۴ ساله از سال ۱۳۶۸ و در ۲۶ سالگی با ورود به وزارت امور خارجه فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. او در همان زمان ریاست اداره بازرسی این وزارتخانه را برعهده گرفت. جلیلی ۱۸ سال در وزارت امور خارجه ماند تا اینکه در دوران ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی به عنوان مدیر بررسیهای جاری دفتر رهبری انتخاب شد. وی نهایتا در دولت محمود احمدینژاد مجددا به وزارت امور خارجه بازگشت و بهعنوان معاون اروپا و امریکا به فعالیت پرداخت. در این مدت، بههمراه علی لاریجانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، در برخی مذاکرات با خاویر سولانا حضور داشت.
جلیلی که اکنون عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و و نماینده رهبر ایران در شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران است، ۶ سال دبیر شورای عالی امنیت ملی و رئیس گروه مذاکرهکننده هستهای ایران با کشورهای غربی بود. دورانی که همواره مورد انتقاد بسیاری از چهرههای سیاسی چپ، راست و میانهرو قرار داشته و دارد.
با پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری مسئولیت مذاکرات هستهای از جلیلی گرفته شد و به وزارت امور خارجه و محمدجواد ظریف رسید. جلیلی که جانباز جنگ تحمیلی هم هست، دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه امام صادق(ع) گرفته و در حال حاضر هم در همین دانشگاه «دیپلماسی پیامبر» درس میدهد. دانشگاهی که بسیاری از همفکرانش هم در آن درس خواندند و هرجا قرار بر انتخاب داشته به آنها رجوع کرده است. همچون انتخاب علی باقری به عنوان معاون سیاست خارجی و امنیت بینالملل که در تمام مذاکرات هستهای در آن زمان دوشادوش جلیلی حرکت میکرد.
بیانیهخوانی
هرچند سعید جلیلی همواره از عملکرد خود در شش سالی که مسئولیت تیم مذاکرهکننده هستهای ایران را بر عهده داشته، دفاع کرده و تا توانسته دولت حسن روحانی، محمدجواد ظریف و برجام را به باد انتقاد گرفته است، اما در دوران مسئولیت او بود که سه قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران ظرف بازه زمانی اسفند ۱۳۸۶ تا خرداد ۱۳۸۹ تصویب شد و به قرار دادن ایران ذیل فصل ۷ ماده ۴۱ منشور ملل متحد در قطعنامه ۱۹۲۹ منجر شد؛ یعنی شناسایی ایران به عنوان یک کشور مخل و تهدیدکننده صلح و امنیت جهانی.
در دوران تصدی او در ریاست هیئت مذاکرهکننده هستهای تحریمهای بیسابقهای از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران اعمال شد و نزدیک به نیمی از صادرات نفت و بیش از نیمی از درآمدهای ارزی کشور کاهش یافت. از سویی مشکلات زیادی در انتقال پول نفت صادراتی به دلیل تحریمهای بانکی برای کشور به وجود آمد. انتقادات از نوع عملکرد جلیلی در این حوزه تا جایی پیش رفت که علیاکبر ولایتی، در جریان مناظرات انتخاباتی سال ۱۳۹۲، تندترین واکنش را علیه او نشان داد و جلیلی را به «بیانیهخوانی» و «برگزاری کلاس فلسفه» در جریان مذاکرات با غرب متهم کرد. شاید تا آن روز هیچکس فکر نمیکرد مشاور امور بینالملل رهبری چنین واکنشی به شش سال فعالیت سعید جلیلی داشته باشد. البته این موضوع توسط طرف غربی هم مورد تایید قرار گرفته بود تا جایی که «رابرت جی اینهورن» یکی از مذاکرهکنندگان در گفتوگویی گفته بود که «جلیلی در مذاکرات از تاریخ اسلام و ایران میگفت.»
ناکامِ انتخابات
در حالی که جلیلی به دلیل انجام مذاکرات هستهای هر روز در صدر اخبار رسانههای داخلی و خارجی قرار داشت، در هنگام انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۹۲ و پایان دوران محمود احمدینژاد، تصمیم گرفت ردای ریاستجمهوری بر تن کند. سودای حضور در پاستور باعث شد اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، در آخرین روز ثبتنام به وزرات کشور برود و کاندیدای یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری شود.
شعار او در انتخابات «حیات طیبه» بود. نوع تبلیغات و سفرهای انتخاباتی او در آن زمان خیلیها را به یاد محمود احمدینژاد میانداخت. در این بین بسیاری از اعضای کابینه احمدینژاد، محمدتقی مصباح یزدی، احمد علمالهدی، اعضای جبهه پایداری و بسیاری از نمایندگان تندروی مجلس نهم از او حمایت کردند. اما تمرکز بر سادهزیستی در آن دوران نتوانست برگ برندهای دست او بدهد چراکه مردم بعد از دو دوره انتخاب محمود احمدینژاد با همین نوع تبلیغات و تبعات سنگینی که بر زندگیشان داشت، هشیارتر از قبل بودند. نهایتا سعید جلیلی با کسب ۴۶۲۸۱۲۰ رأی پس از حسن روحانی و محمدباقر قالیباف سوم شد.
او در انتخابات ریاستجمهوری ۹۶ هم در مجموعه اصولگرایان که تحت عنوان «جمنا» فعالیت میکردند، حضور پیدا نکرد. هر چند نامش به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی به حساب میآمد اما در انتخابات ثبتنام نکرد و همان زمان با انتشار بیانیهای اعلام کرد: «با تمرکز ویژه بر «موضوعیت» انتخابات و نه صرفاً طریقیت آن برای کسب قدرت، در این فرایند فعالانه حضور خواهم داشت.»
نهایتا هم سوم اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ همچون بسیاری از اصولگرایان حمایت خود را از سیدابراهیم رئیسی اعلام کرد و سه روز بعد در همایش انتخاباتی رئیسی حاضر شد و سخنرانی کرد.
رونمایی از دولت در سایه
جلیلی بعد از شکست در انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۹۲ بیانیهای منتشر و ایده تشکیل «دولت در سایه» را مطرح کرد، اما به دلیل همزمانی با اعلام نتایج انتخابات ریاستجمهوری توسط رسانهها زیاد جدی گرفته نشد تا اینکه چند ماه بعد به تشریح و توضیح ایده خود پرداخت.
جلیلی از آن پس تنها چهرهای منتقد به خود گرفت، چهرهای که در سالهای پایانی دولت یازدهم بیشتر جلوهگر شد. نهایتا دفتر کار او بعد از انتخابات ریاستجمهوری در سال ۹۶ تبدیل به مقری برای تشکیل دولت در سایه شده است.البته این نشستها تحت عنوان «سلسله جلسات سایه تمدن اسلامی برای تایید، تکمیل و تصحیح برنامههای دولت دوازدهم» برگزار میشود، اما برخلاف این عنوان عریض و طویل، واقعیت امر تنها دو کلمه است: «دولت سایه». مسئلهای که حتی سایت جلیلی برای انتشار محتوای جلسات از آن در یک پرانتز استفاده میکند.او پس از استقرار دولت دوم حسن روحانی به خصوص بعد از خروج آمریکا از برجام، از هیچ نقدی به دولت کم نگذاشت. تا جایی که بهخصوص در سال ابتدایی کار دولت تقریبا هفتهای یکبار پرونده یک وزارتخانه را به بحث میگذاشت و از کارشناسانی دعوت میکرد تا عملکرد آن وزارتخانه را به نقد بگذارند؛ اما این کارشناسان تنها نقش کارشناسی برعهده نداشتند، بلکه عموما چهرههایی بودند که جلیلی آنها را برای پست وزارت در آن حوزه مناسب میداند و با این اوصاف، هر جلسه نقد عملکرد یک وزارتخانه دولت مستقر، مراسمی برای رونمایی از یک وزیر در کابینه سایه هم بود.این موضوع تا جایی نمود داشت که محسن کوهکن نماینده اصولگرای مجلس دهم هم در این باره به خبرآنلاین گفته بود: «جلیلی جمع منتقدین شکل داده است نه دولت در سایه.»
به هرحال با وجود این تفاسیر به نظر میرسید فعالیتهای سیاسی سعید جلیلی نتوانسته به بار بنشیند. تا جایی که نه تنها اقبال عمومی به او و مجموعه جبهه پایداری افزایش پیدا نکرده بلکه انتشار تصاویری از مراسم سخنرانی جلیلی در همدان با حضور حدود ۳۰ نفر که ماه گذشته روی خروجی رسانهها قرار گرفت، نشان میدهد که احتمالا ادامه حیات سیاسی سعید جلیلی دشوارتر از قبل خواهد بود.
منبع : سازندگی
دیدگاه تان را بنویسید