سرقت سریالی هنر از خیابانهای پایتخت
| وحید استرون: انگار قرار نیست که داستان سرقت مجسمههای باارزش تهران به اتمام برسد و چند روز پیش سرقت سردیس قیصر امینپور در سعادت آباد، بازهم خاطره سرقت سریالی مجسمههای برنزی تهران را در سال ۸۹ زنده کرد. در آن سال مجسمه ستارخان و باقرخان واقع در خیابان ستارخان و شهرآرا در یک شب ناپدید شدند و پس از آن، مجسمه صنیع خاتم در پارک ملت، مجسمه استاد شهریار مقابل تئاتر شهر، دو مجسمه از دکتر شریعتی در پارک شریعتی و مجسمه مادر و فرزند در شهرک غرب به شکل مرموزی به سرقت رفتند. البته باید به این لیست، مجسمه ابنسینا، نظامی گنجوی، استاد معین و چند مجسمه دیگر را اضافه کرد، حتی سارقان به مجسمه پسرکی در کنار صندوق پست در میدان امام خمینی (ره) نیز رحم نکردند. با گذشت حدود یک دهه از این اتفاقات هنوز سارقان این مجسمهها شناسایی و دستگیر نشدهاند و بازهم سریال سرقت این مجسمهها با سردیس قیصر امینپور یادآور این موضوع شد که هنوز این پرونده باز است. تهران مجسمه تاریخی و با ارزش هنری کم ندارد و یکی از این مجسمهها، مجسمه فردوسی در میدان فردوسی و متعلق به استاد ابوالحسن صدیقی با سنگ مرمر است که یک اثر تاریخی و نفیس و با ارزش هنر والا به حساب میآید یا تندیس گرشاسب در میدان حر که یادگار زمان قاجار در قلب باغشاه (مکان فعلی میدان حر) و یادآور دوران مشروطه خواهان است. حتی در سال ۹۱ بحث کپیبرداری از این آثار هنری توسط شهرداری نیز به گوش رسید تا مجسمههای اصلی به موزه منتقل و کپی آنها در میادین فردوسی و حر نصب شوند که با مخالفت مردم و هنرمندان این طرح به سرانجام نرسید. البته سارقان خیلی به این مجسمههای سنگی تمایل نشان نمیدهند و بهدنبال مجسمههای برنزی شهر هستند و هنوز تعداد زیادی از سردیسهای برنزی در خیابانهای اصلی و فرعی تهران مانند سردیس برنزی شیخ بهایی در پل امیربهادر بدون هیچحفاظی قرار دارد. در این بین سوالی که از سوی مردم و هنرمندان مطرح میشود این است که با این همه دوربین مدار بسته و کنترل پلیس در خیابانهای اصلی و فرعی شهر چطور در عرض چند دقیقه مجسمههای برنزی با چند تن وزن یکباره ناپدید میشوند.
۵۵آنلاین :
شايد اولين دستگاهي که بتواند در اين رابطه سخن بگويد، نيروي انتظامي است، در همين رابطه فرمانده انتظامي پايتخت عنوان کرده است که پيگيري پرونده سرقت سرديس قيصر امينپور هستند و اين امر بهطور ضربتي در دستور ويژه پليس قرار دارد. سردار حسين رحيمي همچنين معتقد است که ماموران پليس آگاهي پايتخت روزانه با سرقتهاي متفاوتي مواجه هستند که سرقت سرديس نيز يکي از اين سرقتها بوده است و پيگير اين موضوع نيز خواهند بود. اما مجتبي موسوي، معاون فرهنگي و هنري شهري سازمان زيباسازي شهر تهران نظر ديگري دارد و با ابراز نااميدي از پيدا شدن مجسمه قيصر امينپور ميگويد: مجسمههاي برنزي دزديده شده بهسرعت آب ميشوند و نميتوان آن را پيگيري کرد. شهردار تهران نيز به اين سرقت واکنش نشان داد و گفت: براي حفظ اموال عمومي اين موضوع را پيگيري مي کنيم. سرقت اموال عمومي شهر تنها به سرقت مجسمههاي برنزي محدود نميشود و ما شاهد سرقت اموال ديگر شهر از جمله دريچههاي چدني فاضلاب هم روبهرو هستيم، اما براي حل اين مسأله پيگيري هاي لازم را انجام مي دهيم.
نيروي انتظامي بايد پاسخگو باشد
عضو کميسيون فرهنگي و رئيس کميته ميراث فرهنگي و گردشگري شوراي اسلامي شهر تهران به ايرناپلاس ميگويد: نيروي انتظامي بايد پاسخگوي دزديده شدن اموال عمومي در سطح شهر باشد و از آنجا که سرديسهاي ساخته شده هم جزو اموال شهر بهحساب ميآيند، از اين قاعده مستثني نيستند. البته مديريت شهري اگر در اين زمينه نياز به کمکي باشد، حاضر به کمک است؛ ولي ما مسئول حفظ اموال عمومي نيستيم.به گفته حسن خليلآبادي، حتي سياستگذاري درباره حفظ اين اموال هم باز به عهده نيروي انتظامي است که از چه مکانيسمهايي براي محافظت استفاده کند. انتظامات و حفاظت از اموال عمومي و نظم و انضباط به عهده پليس و نيروي انتظامي است. مديريت شهري، نيروي انتظامي ندارد، نيرويي هم که در شهرداري بهعنوان شهربان وجود دارد، وظايف ديگري دارد. البته شهربانها هم ميتوانند کنار نيروي انتظامي به اين امر کمک کنند.
جنس برنزي دليل دزديده شدن مجسمهها
اکثر مجسمههاي دزيده شده در تهران برنزي هستند و همين امر باعث شده برخي کارشناسان دست داشتن برخي از کشورهاي خارجي در اين سرقتها را دور از انتظار نبينند. برخي معتقدند بهتر است جنس ساخت اين مجسمهها تغيير کند؛ پيشنهادي که همان ده سال پيش هم بعد از نااميد شدن از دستگيري سارقان مجسمههاي تهران داده شد و قرار شد مجسمههاي بدلي از جنس فايبرگلاس با روکش برنزي ساخته شده و جايگزين نسخههاي اصلي شود که عملياتي نشد. خليلآبادي ميافزايد: از ديد من دزديدن اين مجسمهها کار افراد عادي و دزدان معمولي نيست. ظاهرا اين سارقان آنقدر قوي هستند که با وسايل و تجهيزات در وسط شهر اقدام به دزدي ميکنند. اين مجسمهها معمولا در ديد عموم جانمايي ميشوند و چند تن وزن دارند و بايد با جرثقيل برخي از آنها را جابهجا کرد. از سوي ديگر فرد سارق بايد ويژگيهايي داشته باشد که کسي به آن شک نکند.
نميتوان مجسمهها را کنترل کرد
سيدمجتبي موسوي، معاون فرهنگي و هنري شهري سازمان زيباسازي شهرداري نيز ميگويد: همواره در جلساتي که با هنرمندان مجسمهساز برگزار ميکنيم نگرانيهايي از سرقت آثار حجمي وجود دارد. سازمان زيباسازي نيز به راههايي براي کنترل آثار ارزشمند فکر کرده اما امکان اجراي آنها مانند نصب دوربين و... وجود ندارد. سيستمهاي کنترلي را ميتوان تنها براي آثاري که از نظر معنوي نيز خاص هستند اجرا کرد که اين گونه آثار هم معمولا در فضاهايي محدود و کنترل شده نگهداري ميشوند. مردم هم ميتوانند توجه خود را به مبلمان شهري و آثار حجمي بيشتر کرده و به آنها حساس باشند. اما اتفاقي که بعد از ناپديد شدن مجسمهها رخ داده افزايش تقاضاي شهروندان مناطق و محلههاي مختلف براي نصب آثار حجمي بوده است. به گفته اين مقام مسئول در سازمان زيباسازي شهرداري تهران ميزان تماسها و درخواست ها از برخي محلهها بسيار قابل توجه و عجيب بوده که تلاش شده به اين تقاضاها پاسخ داده شود.
دیدگاه تان را بنویسید