بندر بن سلطان؛ «مردِ در سایه» عربستان
| مامورانی مثل شاهزاده بندر به هیچ نهادی مثل مجلس محدود نیستند و فعالیت خود را به کسی گزارش نمیدهند، جز پادشاه عربستان. آنها در یک «منطقه خاکستری» بین دیپلماسی و جاسوسی حرکت میکنند، خارج از هر پروتکلی عمل میکنند و تحت هیچ نظارت جهانی نیستند؛ اما پولشان، ارتباطاتشان و منافعشان همه جا جاری است.
۵۵آنلاین :
یکی از دوستان تاجرش به من کمک کرد تا ملاقاتی با او ترتیب دهم. ساعت ۲ بعد از ظهر، یک راننده با لیموزین مشکی از جلوی آپارتمانم در مرکز شهر ریاض سوارم کرد. حرکت به سمت کاخ بندر، که دقیقا خارج شهر ریاض واقع شده بود، نیم ساعت طول کشید. بعد از گذر از دیوار طولانی، دروازههای سبز بزرگی باز شد و وارد محوطه شدیم. محوطه آنجا وسیع و کاخ پر از راهروهای پرپیچ و خم مرمری بود که با کاشی، درهای چوبی دست ساز، آب نما، چراغ، گل و شاخ و برگهای سر سبز تزیین شده است. زمانی که شاهزاده بندر را در ریاض ملاقات کردیم ۶۸ ساله بود و ۲۲ سال از سالهایی که به عنوان سفیر عربستان سعودی در آمریکا کار میکرد، میگذشت. تا سال ۲۰۱۴ و قبل از اینکه ریاست «شورای امنیت ملی» را به عهده بگیرد، سرویس اطلاعاتی سعودی را مدیریت میکرد. او شورشیان در آمریکای جنوبی، آسیای مرکزی و اخیرا سوریه را با سلاح هایش تجهیز میکرد.
پادشاهی عربستان تنها تا زمانی میتواند احساس امنیت کند که بزرگترین قدرت نظامی جهان به حمایت از رژیمش ادامه میدهد. چسبی که این رابطه نابرابر را سرپا نگه میدارد «وابستگی متقابل» است: مبادله نفت ارزان به جای سلاح و حمایت نظامی. در غرب، عربستانِ نفت خیز دلیل اصلی حرکت خودروها، کار کردن ماشینهای صنعتی و خانههایی که در زمستان گرم نگه داشته میشوند، است. از آن طرف، ریاض از اتحاد امنیتی با آمریکا بهره میبرد. کاهش وابستگی اما سوختهای فسیلی مانند نفت به سرعت اهمیتشان را از دست میدهند. عملیات "فرکینگ" وابستگی آمریکا به نفت تولیدی در خارج را کاهش داده است. قیمت نفت به صورت مداوم پایین مانده است. زنجیری که دو کشور را برای دههها در کنار هم نگه داشته است هنوز وجود دارد، اما دیگر مانند قبل مستحکم نیست. هرچند دو طرف از قبل تعارضاتی باهم داشته اند، اما نمیتوان همه تعارضات را به گذشته نسبت داد. ضمنا بسیاری افراد در واشنگتن، لندن، پاریس و
برلین یک سوال مهم و حیاتی دارند: «آیا هنوز این همکاری معنایی دارد؟»
دیدگاه تان را بنویسید