اسیدی شدن آب اقیانوس‌ها موجب برهم خوردن مکانیسم‌های زیستی می‌شود
| دانشمندان نشان دادند که افزایش میزان کربن دی‌اکسید در اتمسفر به علت احتراق سوخت‌های فسیلی، روی سلامتی فیتوپلانکتون‌هایی که اساس زنجیره‌ی غذایی دریایی هستند، تأثیر می‌گذارد
۵۵آنلاین :
فیتوپلانکتون‌ها، گیاهانی میکروسکوپی هستند که رشد آن‌ها در آب‌های سطحی اقیانوس‌ها حامی زنجیره‌ی غذایی اقیانوس‌ها و ماهی‌گیران است. آن‌ها همچنین نقش مهمی در حذف کربن دی‌اکسید در درازمدت دارند. در مقاله‌ی منتشرشده در ۱۴ مارس سال جاری میلادی در ژورنال Nature، گزارش شده است که سازوکار جذب آهن در فیتوپلانکتون‌ها نیاز به یون‌های کربنات دارد. نویسندگان با نشان دادن اینکه کاهش غلظت کربنات آب دریا، به چه شکلی توانایی فیتوپلانکتون‌ها را برای گرفتن آهن از بین می‌برد، ارتباط مستقیمی بین اثرات اسیدی شدن اقیانوس و سلامت فیتوپلانکتون‌ها که در پایه زنجیره‌ی غذایی دریا قرار گرفته‌اند، نشان دادند.
پلانکتون‌های فتوسنتزکننده مانند دیاتوم‌های دریای راس (در اقیانوس منجمد جنوبی) بازیگران اصلی چرخه‌ی کربن جهانی هستند و اساس و پایه‌ی زنجیره‌ی غذایی دریایی را تشکیل می‌دهند، ولی مطالعه‌ی جدیدی نشان داد که توانایی آن‌ها در گرفتن آهن نسبت به اسیدی شدن دریا به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد
جف مک کویید، یکی از نویسندگان مقاله، می‌گوید:
مطالعه‌ی ما نشان می‌دهد که در بخش‌هایی از اقیانوس که آهن رشد فیتوپلانکتون‌ها را محدود می‌کند، احتمالا یک سازوکار فیدبک وجود دارد. در این مناطق، غلظت بالای CO2می‌تواند رشد فیتوپلانکتون‌ها را کاهش دهد و موجب کاهش ظرفیت اقیانوس برای جذب CO2 و در نهایت منجر به افزایش غلظت آن در جو خواهد شد.
اندرو آلن، نویسنده‌ی اصلی مقاله، می‌گوید:
مطالعات انجام‌شده در حوزه‌ی بررسی اثرات میزان CO2 بالا روی رشد فیتوپلانکتون‌ها تاکنون نتایج متفاوتی نشان داده‌اند. در برخی موارد حتی گزارش شده است که برخی فیتوپلانکتون‌ها از میزان بالای CO2 سود می‌برند. البته این دست مطالعات تحت شرایط وجود آهن زیاد در محیط انجام شده‌اند. مطالعه‌ی ما نشان می‌دهد که بالا بودن مقدار کربن دی‌اکسید ممکن است برای رشد فیتوپلانکتون‌ها در مناطقی از اقیانوس که دارای آهن کمی است، مشکل‌ساز شود.
جف مک کویید، مجموعه‌ای از پمپ‌های طراحی‌شده برای آزمایش تأثیرات CO2 بالا را روی فیتوپلانکتون‌های دریای راس در قطب جنوب بررسی می‌کند
در چندین مطالعه‌ی اخیر ذکر شده است که غلظت بالای CO2، دارای تأثیر منفی روی رشد فیتوپلانکتون‌ها در محیط‌هایی با آهن پایین، نظیر اقیانوس اطلس است. یک پیامد از اسیدی شدن اقیانوس‌ها، کاهش یک‌به‌یک در غلظت یون‌های کربنات به ازای هر مولکول CO2 است که در اقیانوس حل می‌شود.
پیش‌بینی شده است که تا پایان قرن حاضر غلظت CO2 اتمسفری دو برابر شود؛ بنابراین غلظت یون‌های کربنات در سطح اقیانوس در سال ۲۱۰۰ تقریبا نصف خواهد شد. اثرات منفی اسیدی شدن اقیانوس‌ها روی مرجان‌ها و نرم تنان صدف‌دار شناخته شده؛ ولی این اولین مطالعه‌ای است که در آن سازوکاری مؤثر بر زندگی موجودات پایه‌ی اکثر زنجیره‌های غذایی دریایی، مورد بررسی قرار می‌گیرد.
دیدگاه تان را بنویسید