ارسال به دیگران پرینت

مسير پر چالش پيش روي ناتوي سايبري

| به اعتقاد برخی کارشناسان، نشست اخیر ناتو در ورشو، ثابت کرد که اعضای این پیمان راهی طولانی برای اتحاد بر سر موضوعات سایبری دارند. اکنون فضای سایبری به دغدغه این روزهای ناتو تبدیل شده و تقریبا در تمامی نشست‌های اخیر اعضای این پیمان، سایبر و فضای جنگ‌های سایبری یکی از اصلی‌ترین موضوع مذاکرات بوده است.

مسير پر چالش پيش روي ناتوي سايبري

۵۵آنلاین :

55آنلاین: به اعتقاد برخی کارشناسان، نشست اخیر ناتو در ورشو، ثابت کرد که اعضای این پیمان راهی طولانی برای اتحاد بر سر موضوعات سایبری دارند. اکنون فضای سایبری به دغدغه این روزهای ناتو تبدیل شده و تقریبا در تمامی نشست‌های اخیر اعضای این پیمان، سایبر و فضای جنگ‌های سایبری یکی از اصلی‌ترین موضوع مذاکرات بوده است. نشست اخیر اعضای این پیمان در ورشو لهستان نیز، از این موضوع مستثنا نبود. فضای سایبری، از آنجا به محور اصلی گفت‌وگوهای اخیر اعضای ناتو تبدیل شد که بعد از گسترش تنش‌ها با روسیه در موضوعات مختلف و به‌ویژه در موضوع اوکراین، ناتو شواهدی از به‌کارگیری جنگ سایبری توسط روسیه را علیه اعضای خود مشاهده کرد و با توجه به توان مخوفی که ناتو از روس‌ها سراغ داشته و دارد، طبیعی است که آن را یک تهدید بزرگ برای اعضایش قلمداد کند و به فکر یافتن راهکاری برای آن بیفتد. به گزارش سایبربان، براساس یکی از اصول اساسنامه ناتو، حمله به یکی از اعضای ناتو، همانند حمله به تمامی اعضا قلمداد شده و با واکنش تمامی اعضای آن مواجه خواهد شد؛ اما نکته کلیدی و مشکل اساسی ناتو نیز دقیقا همین است. به ادعای بسیاری از کارشناسان، مشکل ناتو، نداشتن راهکار و سیاستی مشخص برای سازمان‌دهی این میدان است. درست است که ناتو فضای سایبری را یک میدان جنگی قلمداد کرده است، اما به ادعای کارشناسان، ناتو در برابر حملات مرگ‌بار روسیه، بسیار آسیب‌پذیر است و راهی طولانی برای سازمان‌دهی موفق این فضا در پیش دارد. اخیرا نیز نشستی در ورشوی لهستان برگزار شد که محور اصلی گفت‌وگوی اعضای ناتو در آن، مقابله با اقدامات روسیه در فضای سایبری و تنش‌های بین این کشور و اعضای ناتو بود. فضای سایبری و مقابله با اقدامات روسیه در این فضا، یکی از اصلی‌ترین بخش‌های نشست اخیر ناتو در ورشوی لهستان بود. تمامی اعضا بر این نکته تأکید داشتند که سایبر، یکی از بخش‌های داخلی جنگ‌های نوین شناخته می‌شود و همین موضوع سبب شد تا فضای سایبری و جنگ‌های نوین، به یکی از اصلی‌ترین دستور کارهای نشست فعلی و نشست‌های آینده ناتو تبدیل شود. به اعتقاد برپاکنندگان نشست ورشو، بعد از اینکه فضای سایبری به‌عنوان یک دامنه و فضای سیاسی شناخته شد، تصمیمات سیاسی اتخاذشده در نشست ورشو، تأثیر بسزایی در تقویت آمادگی سایبری اعضای ناتو خواهد داشت. از طرفی برخی دیگر معتقدند که اوضاع درهم‌پیچیده و نامنظم دنیا و درگیرشدن اعضای ناتو با تنش‌های متعدد منطقه‌ای و جهانی و خصوصا با بزرگ‌ترین رقیب خود یعنی روسیه، سبب شده است تا تصمیم‌گیری‌ها در نشست اخیر ناتو، نظم و انسجام خاصی نداشته باشد و به سرانجام‌رسیدن آنها در هاله‌ای از ابهام قرار گیرد. ناتو معتقد است که روسیه از توانایی‌های تهاجمی سایبری، از جمله حجم گسترده‌ای از بدافزارها یا حملات گسترده اختلال سرویس علیه ناتو و متحدانش استفاده می‌کند و برخی متحدان روسیه نیز به تبعیت از این کشور، تهدیداتی را علیه ناتو در فضای سایبری به وجود می‌آورند. از طرفی، سران ناتو معتقدند بحران اوکراین و گسترش تنش‌ها با روسیه، سبب افزایش اقدامات خصمانه سایبری روسیه علیه اعضای ناتو شده است. به اعتقاد کارشناسان، یک نکته کلیدی برای تمامی اعضای ناتو، ارتقای سطح توانمندی‌های سایبری، به سطحی مقبول است؛ چراکه در صورت انجام‌دادن اقدامی ناهماهنگ، مقابله با توان مخرب سایبری روسیه امکان‌پذیر نخواهد بود. ارتقای این توانایی‌ها باید در راستای فرایند برنامه دفاعی ناتو باشد و این موضوع می‌تواند سطح اعتماد بین اعضا، خصوصا در جنگ‌های هیبریدی را افزایش دهد. به اعتقاد کارشناسان، ناتو باید تصمیماتی را در راستای ارتقای کیفیت و سطح همکاری‌های دفاع شبکه‌ای بین تمامی اعضا اتخاذ کند و توانایی پاسخ‌های سریعش را نیز افزایش دهد. به اعتقاد آنها، ناتو باید در چارچوبی، برنامه‌ریزی سایبری خاصی را برای کمک به اعضایی داشته باشد که از توانایی‌های سایبری کمتری برخوردار هستند و باید اعضای این پیمان، شیوه عملکرد خود را از فناوری محض، به سمت اتخاذ راهکارهای عملیاتی سوق بدهند. همچنین باید دیدگاه‌های عملیاتی و راهبردی اعضای ناتو در موضوع دفاع سایبری افزایش پیدا کند. ناتو امیدوار است که نتایج نشست ورشو در لهستان، ناتو را در پیشبرد اهدافش بیش از پیش یاری کند. فلسفه تشکیل ناتو در ابتدا و به ادعای بانیان اصلی آن، ایجاد قدرتی برای دفاع جمعی از اعضا بود. هر روزی که از تشکیل این سازمان می‌گذشت، اعضای اصلی تشکیل‌دهنده آن مجبور می‌شدند تغییراتی اساسی را در ساختار آن صورت دهند تا بتوانند خود را در برابر تهدیدات دنیای روز مقاوم‌تر کنند. شاید در ابتدای تشکیل ناتو در سال ١٩٤٩ میلادی، کمتر کسی گمان می‌کرد تحولات جهانی به سمتی پیش برود که دیگر تسلیحات پیشرفته در قله دل‌مشغولی‌های سران ناتو قرار نگیرد و این تسلیحات جای خود را به سلاح‌های سایبری و جنگ‌های مدرن نسل جدید بدهد. سران ناتو در صحبت‌های خود، همواره دفاع از حقوق کشورهای عضو و هم‌پیمانان را جزء اصلی‌ترین اهداف و برنامه‌های خود عنوان می‌کنند و تلاش می‌کنند تا حداقل در ظاهر نیز این موضع را سرلوحه برنامه‌ریزی‌های خود قرار دهند، اما شاید نتوانستند این حقیقت را از دید دنیا پنهان کنند که برنامه‌ریزی‌های آنها، گستره وسیعی به نام فضای سایبر را در قلمرو محاسباتی خود نیاورده بوده و آنها نیاز به بازنگری در این سیاست‌های خود دارند. نتیجه محتومی که از برگزاری این‌گونه نشست‌های ناتو می‌توان گرفت، این است که سران ناتو قصد دارند تا تغییرات عمده‌ای در سیاست‌گذاری‌های کلان خود در عرصه بین‌الملل ایجاد کنند. آنها در تلاش هستند تا راهی برای مهار روسیه پیدا کنند و معتقدند که مهار روسیه در فضای سایبری، می‌تواند به مهار آن در فضای واقعی نیز کمک شایانی کند. قطعا، یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های این تغییرات اساسی نیز، ایجاد تغییر در رویکردهای آموزشی و پرورش نسل جدیدی از جنگجویان سایبری است؛ چراکه ازاین‌پس مهارت یک سرباز در به‌کارگیری سلاح، تعیین‌کننده سرنوشت یک جنگ نیست، بلکه به عقیده کارشناسان، یک سرباز باید بلد باشد که چگونه از رایانه به‌خوبی بهره‌برداری کند.

منبع: شرق

منبع : ۵۵آنلاین
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه