بازجویم در «روز حسین» گفت دوستانت گزارشت را دادند
| حالا که «مجلس ضربتزدن» به انتهای اجرایش رسیده، میتوان گفت که یکی از پربینندهترین نمایشهای ایران در سال اخیر کارش را درست و کامل به اتمام رساند. وقتی «محمد رحمانیان» سی و چند سال پیش، با نمایشنامهنویسی وارد عرصه تئاتر شد، شاید کمتر کسی گمان میبرد که به بعدها به یکی از چهرههای شاخص و مهم تئاتر در کشور تبدیل شود.
۵۵آنلاین :
55آنلاین: محمد رحمانیان، یکی از بهترین کارگردانهای تئاتر امروز ایران است؛ کسی که شاگردی بزرگان این عرصه را در کارنامه خود دارد و همیشه به اساتیدش وفادار مانده و نامشان را برده است؛ درست همان کاری که در این گفتوگو هم انجام میدهد. رحمانیان نه تنها به اساتید خود، بلکه به فیلمها یا تئاترهایی که دیده و در ذهنش تاثیر گذاشته هم ادای دین میکند. همین سال گذشته بود که تئاتر «هامونبازها» را به یاد فیلم «هامون» ساخته «داریوش مهرجویی» روی صحنه برد، یا قبلترش که نمایشهای «سینماهای من» را به یاد سالنهای ویران شده سینما در تهران و فیلمهای اکران شده، اجرا کرد. همین نزدیکی به اهالی سینما هم احتمالا باعث شده تا «عباس کیارستمی» برای بازنویسی داستان «خسرو و شیرین» نوشته «فریده گلبو»، برای فیلم «شیرین»اش به سراغ او برود.
با رحمانیان در سالن اصلی تئاترشهر قرار گذاشتیم و روی صندلی تماشاگران تئاتر به گفتوگو نشستیم. ساعتی پیش از آخرین اجراهای «مجلس ضربت زدن» نوشته «بهرام بیضایی» بود و با او درباره بیضایی، دیگر اساتید زندگیاش، تئاتر جدید او و مسائل و مشکلات تئاتر گپ زدیم. مثل همیشه، با دقت و آرام به سئوالها گوش میداد و بدون آنکه مطلب را گم کند، صریح و مستقیم پاسخ داد.
منبع: ایلنا
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید