گسترش بازار سریالهای ترکیهای در جهان
| سریالهای ترکیهای در چند سال اخیر مخاطبان بسیاری در سراسر جهان پیدا کردهاند.
۵۵آنلاین :
ترکیه در سال 2015 میلادی حدود 300 میلیون دلار از صادرات سریال درآمد کسب کرد و بالاتر از کرهجنوبی، انگلیس، تایلند و... در ردیف دوم کشورهای صادرکننده سریال قرار گرفت. این در حالی است که آمریکا با اختلافی نجومی در رتبه نخست سریالسازی و صادرات سریالها قرار دارد. برای مثال تلویزیون Fox تنها در سال 2014 بیش از یک و نیم میلیارد دلار درآمد داشته و کمپانی HBO نیز تنها در فصل دوم سال 2015 به درآمد 971 میلیون دلاری رسیده است. درآمد سریالهای آمریکایی از محل تبلیغات 71میلیارد دلار است. رقمی که به تنهایی از مجموع تبلیغات در سریالهای دیگر کشورها بیشتر است. با این حال ترکیه هم در چند سال اخیر رشد بسیار خوبی در درآمدزایی از سریالها داشته است.
سال ۲۰۰۴ کشور ترکیه تنها ۱۰ میلیون دلار از سریالسازی و صادرات آن به کشورهای دیگر سود میبرد ولی این رقم در سال ۲۰۱۲ به ۲۰۰ میلیون دلار رسید و در حالحاضر محمت بایوککسی، رئیس مجمع صادرکنندگان ترکیه میگوید ترکیه به بیش از ۷۵ کشور مجموعههای تلویزیونی میفروشد. حجم صادرات سریالهای ترکیهای در سال 2015 در حدود 300 میلیون دلار بود، این رقم در سال بعد به 350 میلیون دلار هم نزدیک شد اما امسال این رکورد شکسته شده است و براساس پیشبینیهایی که انجام شده فراتر هم خواهد رفت. در سال ۲۰۱۴ بود که مجمع صادرکنندگان ترکیه با شعار «ترکیه: کشف توانایی» به تبلیغ کشور ترکیه در دنیا پرداخت. محمت بایوککسی میگوید: «ما این شعار را انتخاب کردیم تا به دنیا بگوییم تواناییهای ترکیه را کشف کنند. بخش سینمای ترکیه با ۱۰۰ سال قدمت توانایی زیادی دارد و میتواند در بازار جهانی به رقابت بپردازد. این رقابت میتواند در بخشهای مختلف باشد؛ از فیلمنامهنویسان گرفته تا بخش بازیگران.»
به هر حال مسوولان دولتی ترکیه از زمانی که میخواستند عضو جامعه اروپایی شوند، تلاشهای زیادی برای ایجاد یک تصویر خوب از مردم و کشورشان انجام دادند. این تلاشها در بعد رسانهای اهمیت بیشتری داشت و علاوهبر تاثیرگذاری در ایجاد یک تصویر مطلوب از ترکیه، درآمدهای بسیار بالایی هم بهدست آوردند. ترکیهایها همچون بسیاری از مدیران فرهنگی جهان تلاش کردند تا بهترین راه را برای صادرات الگوهای زیستی، فرهنگی و سیاسی خود انتخاب کنند؛ «صادرات سریال» که در چند سال اخیر بیشترین حجم توجه مخاطبان را به خود جلب کرده است.اخیرا نیز يكي از نشستهاي بخش جنبي جشنواره فيلم سارايوو با موضوع بررسي روند رشد محصولات تلويزيوني تركيه در مركز بوسني برگزار شد. نكته جالب در اين ميان، تاكيد شركتكنندگان در نشست، به ورود سريالهاي ترکیهای به بازار كشورهايي چون شيلي براي نخستينبار بود، اين در حالي است كه منطقه آمريكايلاتين سردمدار توليد سريالهاي عامهپسند است اما برنامهسازان تركيهاي گوي سبقت را از همتايان لاتين خود ربودهاند و سهمي مهم از آنتن اين منطقه را از آن خود كردهاند.در روسيه هم علاقه بينندگان تلويزيونی به سريالهاي ترکیهای در سالهاي اخير افزايش يافته است.
هزینههای تولید سریالهای ترکیهای
بخش مهم بازار سریالها، هزینههای ساخت است. هزينههاي توليد سریالهای ترکیهای حالا ديگر به 800هزار دلار براي هر قسمت ميرسد؛ يعني چيزي بيش از 3 ميليارد تومان براي يك قسمت كمتر از 60دقيقهاي كه رقمي حيرتآور است. اين روزها به لطف بازار پررونق سريالهاي ترکیهای در اروپاي شرقي، خاورميانه و شمالآفريقا، بازيگران تركيهاي از تهيهكنندگان درخواست دستمزدهاي 6رقمي ميكنند و همزمان 500شركت توليد برنامههاي تلويزيوني در تركيه در رقابتي شديد با يكديگر مشغول كارند. شركتهاي ترکیهای هدف بعدي خود را ورود به بازارهاي پرسود آمريكايشمالي، غرب اروپا، قاره اقيانوسيه و آسياي جنوبشرقي قرار دادهاند؛ اتفاقي كه با اقتباس آمريكاييها از سريال تركيهاي «بازي سكوت» در آينده نزديك ميافتد.البته برنامهسازان تركيهاي همواره ناچارند خود را با دگرگونيهاي شديد در فضاي سياسي اين كشور هماهنگ كنند. از سال 2012 به اينسو، نظام درجهبندي تلويزيوني مرتب دستخوش تغيير و تحول شده و اين، كار را براي برنامهسازان و تهيهكنندگان سخت كرده است. ضمن اينكه مردم مسلمان اين كشور و برخي ديگر از كشورهاي منطقه از محتواي برخي سريالها بهشدت ناراضياند و اين ميتواند چالش سختتر سريالهاي تركيهاي براي جلب رضايت انبوه بينندگان مسلمان باشد.
تراژدی سریالسازی در ایران
سریالسازی در ایران همچون بسیاری دیگر از حوزهها توسعه یافته نیست. معمولا سریالهای تلویزیونی صدا و سیما با کمترین بودجه ممکن ساخته میشوند و سریالهای بخش نمایش خانگی هم معمولا هزینه تولید زیادی ندارند. ما در صادرات سریالها هم هرگز نتوانستهایم کشور موفقی باشیم. این در حالی است که به نظر میرسد با توجه به برخی ملاحظات اجتماعی، فرهنگی، دستکم در تولید سریالهای تاریخی میتوانستیم بهتر عمل کنیم. به هر حال سریالهای ایرانی عمدتا مصرف داخلی دارند، به این معنی که درآمد و ارزآوری برای کشور ندارند. هزینههای تولید سریالهای الف تلویزیون که بیشترین بودجه را از سازمان صدا وسیما میگیرند، به ندرت به چند ده میلیارد تومان میرسد. سریال معمای شاه که سال گذشته از تلویزیون پخش میشد، به عنوان یک سریال الف ویژه که در 95 قسمت ساخته شد، 40 تا 50 میلیارد تومان هزینه داشته است؛ یعنی برای ساخت هر قسمت رقمی کمتر از 500 میلیون تومان.
در بخش نمایش خانگی هم فصل اول سریال شهرزاد برای تولید 28 قسمت در فصل اول چیزی حدود 14 تا 17 میلیارد تومان هزینه داشت؛ به بیان دیگر هر قسمت از این سریال بهطور میانگین حدود 550 میلیون تومان هزینه داشته است. درآمدهای این سریالها هم البته چندان مشخص نیست. سریال معمای شاه که کاملا مصرف داخلی داشت و نتوانست رضایت عمومی مخاطبان داخلی را هم جلب کند، اصولا موفق نبود. سریال شهرزاد هم با درآمدی تقریبی 35 میلیارد تومانی اگرچه بهعنوان محبوبترین سریال ایرانی شناخته شد اما صادرشدنی نبود و البته در فصل دومش هم با کاهش استقبال عمومی رو به رو شد. به هر حال باید منتظر ماند و دید که با توجه به ملاحظات فرهنگی و اجتماعی جامعه ما، آیا میتوان دستکم در بخش سریالهای تاریخی موفقیتی در جهان سریالسازی به دست آورد یا خیر. به نظر میرسد با استاندارد 500 میلیونی برای هر قسمت، این موضوع چندان محققشدنی نباشد.
منبع : دنیای اقتصاد
دیدگاه تان را بنویسید