رفتار 3 ایرانی که در ذهن گردشگر آمریکایی باقی ماند
| شتم. مورد علاقه ترین مکان برای من شاهچراغ در شیراز بود. بنایی با شکوه با مناره طلایی و با کاشیکاریها و آیینه کاری های داخلی.
۵۵آنلاین :
بسیاری از مردم ایران بلدند انگلیسی صحبت کنند و بسیار علاقه مندند با گردشگران آمریکایی عکس یادگاری بگیرند. تا جایی که می شد با مردم ایران عکس یادگاری گرفتم. سه خاطره و برخورد با مردم ایران برای من به یادماندنی است: نخستین آن زمانی بود که در یک غروب در شهر اصفهان در حال یافتن یک کنیسه محلی (عبادتگاه یهودیان) بودم. یک مرد به زبان انگلیسی از من پرسید که آیا می تواند کمکی به من کند. وقتی به او گفتم او کمک کرد و مرا به ساختمانی ساده که کنیسه در آن بود برد. زنگ کنیسه را زد و به زبان فارسی توضیح داد که من یک گردشگر آمریکایی هستم و می خواهم کنیسه را ببینم. یک زن به درب کنیسه آمد و به ما خوشامد گفت. من به داخل رفتم و کلی عکس از داخل کنیسه گرفتم. تجربه دوم زمانی بود که یک شب در تهران باتری دوربین من در حال خاموش شدن بود در حالی که "شارژرم" را همراه نداشتم. در یک مغازه دوربین فروشی یک مرد فروشنده که انگلیسی صحبت می کرد گفت "شارژر " دوربین من را ندارد اما باتری دوربین من را با دستگاه داخل مغاره اش به مدت 20 دقیقه شارژ کرد. در این مدت با هم صحبت کردیم. او هیچ پولی بابت این سرویس از من نگرفت. تجربه سوم نیز رفتار راننده هتل زمانی بود که من را از هتل به فرودگاه می برد. او پس از رسیدن به مقصد همراه من تا داخل فرودگاه آمد و کمک کرد بار همراهم را به داخل ببرم. او حتی از " گیت امنیتی" نیز رد شد تا در حمل وسایلم به من کمک کند. تجربه سفر به ایران یکی از لذت بخش ترین تجارب در طول تمام سفرهای زندگی من است.
منبع: عصرایران
منبع : ۵۵آنلاین

دیدگاه تان را بنویسید