تهران؛ مینیاتور اقوام ایرانی
| جشنواره شبهای فرهنگی با دو شب برنامه که اختصاص به استان سیستانوبلوچستان داشت، کار خود را دوشنبهشب هفته گذشته در برج میلاد پایان داد. در سالی که این استان بهعنوان مقصد گردشگری ایرانیان تعیین شده، فرصت ارزشمندی بود تا هموطنان ما با گوشهای از زیباییها و ظرفیتهای کهن دیار پهلوانان نامی ایرانزمین آشنا شوند و به باورشان بیاید که هرآنچه در سالهای گذشته از ناامنی و سیاهنماییهای ترسیمشده از این استان شنیده بودند، تنها تبلیغی از سوی دشمنان و بدخواهان نظام اسلامی بوده است.
۵۵آنلاین :
اصلیترین هدف ما از برگزاری این جشنواره، تغییر نگرش مردم و مسئولان نسبت به استانهای مختلف و نمایش توانمندیهای هنری، جاذبههای گردشگری و فرهنگ غنی مردم این مناطق است و اهمیت این موضوع وقتی روشنتر میشود که دریابیم با وجود باورهای غیرواقعی نسبت به ظرفیتهای استان سیستانوبلوچستان، معتقدیم که این استان بهدرستی شناخته نشده و ظرفیتهای نهفته بسیاری دارد که میتواند زمینهساز رشد و توسعه و گفتوگوی میان فرهنگها در سطح ایران عزیزمان شود. انتخاب تهران بهعنوان شهری که در شهریورماه میزبان اقوامی بود که از نقاط مختلف کشور برای شرکت در جشنواره شبهای فرهنگی قدمرنجه کرده بودند و در برج میلاد حاضر شدند، به این خاطر بود که معتقدیم پایتخت ایران اسلامی ما، مینیاتور اقوام است؛ اقوامی که در جایجای این کشور، از مازندران تا کرمانشاه و از سیستانوبلوچستان تا یزد و گیلان حضوری فرهنگساز و تمدنساز داشتهاند و امروز میتوانند بهعنوان ذخیره غنی فرهنگی، یافتهها و داشتههای خود را با نسل جوان کشور در میان بگذارند. به همین خاطر، شبهای سیستانوبلوچستان در برج میلاد مزین به حضور چهرههای فرهنگی و هنری استان شد؛ استاد شیرمحمد اسپندار که از شناختهشدهترین چهرههای بینالمللی موسیقی کشور است، در کنار دیگر هنرمندان موسیقی و رقص محلی و بزرگوارانی که چرخ صنایع دستی این استان را در شهرها و روستاهای خود به چرخش درمیآورند، همهوهمه از راه دور و نزدیک به پایتخت ایران آمدند تا سفیران فرهنگِ غنی بلوچ و سیستان باشند؛ فرهنگی که از یکسو ریشه در اساطیر کهن ایرانی دارد و از سوی دیگر، وامدار مرزنشینانی است که در طول قرنها، مذهب و فرهنگ و تمدن خود را پاسداری کردهاند. بازدیدکنندگان و ميهمانان این جشنواره، در طول دو شب، فرصت این را یافتند تا از نزدیک با هنرهایی مانند سکهدوزی، سوزندوزی، خامهدوزی، تراش سنگ، حصیربافی، سفال کلپورگان، چرم، عروسک سنتی و گلیمبافی، آشنا شوند و ببینند که چطور ذوق ایرانی در کنار سعی و مرارت زنان و مردان میتواند پس از گذشت قرنها، هنوز هنر آباواجدادی این سرزمین کهن را زنده نگه دارد. چشیدن طعم غذاهای محلی یکی دیگر از جاذبههای این جشنواره بود و پس از آن، بازدید از نمایشگاه عکسی که بکرترین جاذبههای استان را در خود نهفته داشت. امیدوارم که فرصت این دیدار و رویارویی بیواسطه، برای ميهمانان این جشنواره، در پاییز و زمستان امسال تجدید شود؛ اینبار آنها شهرهایشان را به مقصد جاذبههای دیدنی استان سیستانوبلوچستان ترک کنند و در کوچهپسکوچههای چابهار، تیس و زابل و زاهدان قدم بزنند و امنترین سفرِ درونمرزی خود را با دیدنیترین جلوههای آسمانی این استان به یادگار داشته باشند.
دیدگاه تان را بنویسید