جنگ جهانی در مقیاسی کوچک در سوریه جریان دارد
| تصاویر کشته شده، مجروح و آسیب دیده در شهرهای سوریه جهان را نسبت به جنگ داخلی در این کشور بیدار کرد.
۵۵آنلاین :
55 آنلاین:
تصاویر کشته شده، مجروح و آسیب دیده در شهرهای سوریه جهان را نسبت به جنگ داخلی در این کشور بیدار کرد. جنگ در سوریه 5 سال است که ادامه داد و این حتی از زمان جنگ جهانی اول نیز بیشتر است. شرم بر جهان. بیش از 400 هزار نفر در این کشور کشته شدهاند و چند میلیون نفر دیگر یا در داخل آواره هستند یا در اردوگاههای آوارگان در اردن، ترکیه، لبنان و عراق زندگی میکنند. صدها هزار نفر دیگر سفر خطرناک و دشوار از مدیترانه را به جان خریدهاند تا از مرگ و میر بیشمار و فروپاشی دولت بگریزند. این باعث شده بزرگترین بحران آوارگان در اروپا از پایان جنگ جهانی دوم به این سو ایجاد شود.
سوریه به آوردگاه رقابت قدرتها و جنگ فرقهای هولناک تبدیل شده است. جنگ در سوریه باعث دمیدن بر آتش توحش بربرهای مدعی اسلام و بیثباتی دولتهای همسایه شده است. آنچه در این کشور میگذرد یک جنگ جهانی اما در مقیاسی کوچک است. در این کشور نیروهایی له یا علیه اسد میجنگند. ورود ترکیه به این کشور در روزهای اخیر جبهه جدیدی علیه مبارزان کرد در شمال این کشور گشوده است. گروههای مختلف شورشی به نمایندگی از کشورهای دیگر در سوریه در حال جنگاند یا از سوی دولتهای عربی حاشیه خلیج فارس از ترس قدرتگیری ایران در منطقه تامین مالی میشوند.
روشن است که هیچ راه حل نظامی برای این کشور وجود ندارد. هیچ بازیگر مسلطی هم نیست که بتواند نظم مورد نظر خود را تحمیل یا به اجرا درآورد، یا راهحلی سیاسی ارائه دهد مانند آنچه که در جنگ بوسنی رخ داد، یا طرفها را ترغیب کند که دور هم بنشینند تا راه حلی بیابند. جان جنکینز، سفیر بریتانیا در سوریه، میگوید: «هیچ بازیگری هیچ تصوری از اینکه سوریه پساجنگ چگونه باید باشد ندارد. همه به رویکردی چشم دوختهاند که از سوی نحلههای مختلف اسلامگرایان تبلیغ میشود». یک چیز مسلم است اگر جهادیون - هر گروهی از آنها که میخواهد باشد - بر سوریه مسلط شوند، این کشور به سومالی خاورمیانه تبدیل خواهد شد.
ممکن است در دوره اوباما راه حل سیاسی به نتیجه نرسد اما باید راهی برای برون رفت از بحران انسانی یافت. در بعد بشردوستانه، باید همکاری بیشتر با آوارگان در خاورمیانه داشت تا آوارگان در اروپا. آنها که از مدیترانه میگذرند بعید است به کشورشان بازگردند. سوریه در مقطعی باید مردمانش را به کشور فرا بخواند. این یعنی اردوگاههای سوریها در عراق، ترکیه و جاهای دیگر امن و پایدار شود. اگر قرار است منطقه پرواز ممنوع در بخشهایی از مناطق کردنشین برقرار شود چرا در جاهای دیگر این اتفاق نیفتد؟
در بعد سیاسی، باید کشورهای ترکیه و عربستان، قطر و امارات را کنار هم بنشانیم. اگر راهحلی برای سوریه یافت نشود، نظم جهانی همچنان بیثبات خواهد ماند و جنگ در سایر نقاط خاورمیانه ادامه خواهد بافت.
منبع: مجله صدا
دیدگاه تان را بنویسید