چرا ترکی فیصل در اجلاس سالیانه منافقین سخنرانی کرد؟
| برگزاری اجلاسیه سالیانه شورای ملی مقاومت در پاریس را میتوان تداوم الگوهای رفتاری دولت فرانسوا میتران در سالهای دهه 1980 دانست.
۵۵آنلاین :
55 آنلاین:
برگزاری اجلاسی سالیانه شورای ملی مقاومت در پاریس را میتوان تداوم الگوهای رفتاری دولت فرانسوا میتران در سالهای دهه 1980 دانست. میتران زمینههای لازم برای ورود رهبران و اعضای عالیرتبه منافقین به پاریس و سایر کشورهای اروپایی را در چارچوب ضرورتهای حمایت از گروههای اپوزیسیون فراهم آورد. اندیشه سوسیالیستی در فضای کشورهای اروپایی به گونهای تبیین و طراحی شده که هیچگونه تمایزی بین اپوزیسیون قانونی و گروههای تروریستی را نشان نمیدهد.
واقعیت آن است که شورای ملی مقاومت و سازمان منافقین از سال 1359 الگوهای ارتباطی گستردهای با سرویسهای اطلاعاتی کشورهای عرب همانند عراق دوران صدام حسین و عربستان سعودی برقرار نمودند. در چنین فرایندی بود که زمینههای گسترش روابط اطلاعاتی و امنیتی منافقین با اسرائیل نیز به وجود آمد. علت اصلی چنین فرایندی را میتوان شکلگیری انگیزههای قدرت در فضای سازمانی و الگوی کنش راهبردی گروههای اقتدارگرا دانست که صرفا هدف اصلی خود را گسترش قدرت قرار دادهاند.
قدرتگرایی را میتوان محور اصلی کنش سیاسی سازمان منافقین در سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی دانست. الگوی کنش این سازمان معطوف به حداکثرسازی مزایای سیاسی و راهبردی است که میتواند زمینههای لازم برای گسترش منازعه در محیط سیاسی ایرانی و فضای منطقهای را فراهم آورد. این سازمان به دلیل بهرهگیری از الگوی سانترالیسم توانست نشانههایی از ترورهای گسترده و سازمان یافته را در ایران اجرایی کند.
کشورهای اروپایی که محوریت اصلی کنش سیاسی و سازمانی خود را مقابله با اسلام سیاسی و ساختار سیاسی ایران قرار داده بودند، از انگیزه لازم برای حمایت از گروههای اقتدارگرا همانند شورای ملی مقاومت برخوردار بودند. حمایت کشورهای اروپایی از چنین سازمانی زمینه لازم برای الحاق شورای ملی مقاومت به ساختار اطلاعاتی و امنیتی عراق در دهه 1980 را به وجود آورد. شهروندان ایرانی به یاد دارند که اعضای سازمان منافقین نقش محوری در جمعآوری اطلاعات و بازجویی اسرای ایرانی داشتند. الگوی رفتاری سازمان منافقین در سالهای بعد از عملیات فروغ جاودان که برای مقابله با ساختار سیاسی ایران سازماندهی شده بود، با واکنش عمومی جامعه ایران روبهرو شد و منجر به شکلگیری عملیات مرصاد گردید.
عملیات مرصاد را میتوان انعکاس اراده سیاسی و اجتماعی ایران برای مقابله با گروههای تروریستی تلقی نمود که در دوران دفاع مقدس به عنوان محور عملیاتی و اطلاعاتی صدام حسین ایفای نقش نمودند، سازمانی که در سالهای دهه 1360 به عنوان محور اصلی ستون پنجم عراق، عربستان، اسرائیل و کشورهای جهان غرب ایفای نقش نمود. اقدامات انجام شده از سوی چنین گروههایی همواره مورد حمایت جهان غرب قرار داشته است. در چنین فرایندی است که میتوان نشانههایی از همبستگی تاکتیکی، عملیاتی و راهبردی کشورهای اروپایی، ایالات متحده، جهان عرب و اسرائیل در حمایت از سازمان منافقین را مشاهده کرد.
این سازمان به عنوان ستون پنجم نیروهای ضد ایرانی از سالهای دهه 1990 نقش موثری برای همکاری با گروههای عرب محور در جهان غرب ایفا نمود. مشابه چنین سازمانی را میتوان در الگوی کنش علیرضا نوریزاده در چارچوب موسسه ایران و عرب مورد ملاحظه قرار داد. علیرضا نوریزاده را میتوان مشابه سازمانی و شخصیتی شورای ملی مقاومت در همکاری اطلاعاتی و امنیتی با جهان عرب تلقی نمود. افراد و سازمانهایی همانند شورای ملی مقاومت و نوریزاده را میتوان به عنوان کارگزاران سرویس اطلاعاتی و امنیتی عربستان و اسرائیل در سالهای دهه 1990 دانست. محور اصلی فعالیت و کنش چنین مجموعههایی در فروش اطلاعات و ایفای نقش امنیتی معنا پیدا میکند. حضور ترکی فیصل رئیس سازمان اطلاعاتی و امنیتی عربستان در سالهای دهه 1990 در اجلاسیه سالیانه شورای ملی مقاومت که در پاریس برگزار شد را میتوان نمادی از حمایت بازیگرانی از شورای ملی مقاومت دانست که نقشی محوری در گسترش بحران و تروریسم در خاورمیانه و آسیای جنوب غربی داشتهاند. ترکی فیصل بعد از حادثه 11 سپتامبر 2001 به عنوان مظنون اصلی شکلگیری چنین حادثهای از سوی FBI تحت تعقیب بود.
وی به گونه ای تدریجی به سوژه همکاری اطلاعاتی با انگلیس تبدیل گردیده و زمینههای لازم برای شکلگیری تروریسم منطقهای را به وجود آورد. تروریسم منطقهای را میتوان در داعش و گروههایی مشاهده نمود که در چارچوب سازمانهای مسلح در سوریه و عراق جنگ بیپایانی را شکل دادهاند. بخش قابل توجهی از چنین فرایندی ناشی از ایفای نقش سازمان منافقین به عنوان کارگزار امنیتی و اطلاعاتی سرویسهای امنیتی جهان عرب است.
حضور ترکی فیصل، رئیس سابق سرویس امنیتی عربستان، در اجلاسیه پاریس شورای ملی مقاومت نماد همکاریهای سازمانیافته اطلاعاتی گروههایی است که الگوهای بیپایان جنگهای نیابتی را در منطقه سازماندهی کردهاند. اگر خواسته باشیم درباره مولفههای اجتماعی و سازمانی جنگهای نیابتی و جنگهای نامتقارن منطقهای، دلایل مشهودی را ارائه دهیم، طبیعی است که میتوان نشانههایی از همکاری اطلاعاتی و امنیتی سازمان تروریستی همانند شورای ملی مقاومت و گروههای اپوزیسیون همانند مجموعه ایران و عرب را مورد استناد قرار داد.
سازمانی که توسط علیرضا نوری زاده شکل گرفته و در پوشش فعالیتهای رسانهای و مطالعاتی به انجام فعالیتهای اطلاعاتی و امنیتی مبادرت مینماید. چنین سازمانهایی را میتوان به عنوان بخشی از الگوهای کنش تروریستی دانست که کشورهای اروپایی صرفا به دلیل الگوهای منازعه هیستریک با ایران از آنان حمایت به عمل میآورند. حضور نیوت گینگریچ رئیس مجلس نمایندگان امریکا در اولین دهه قرن 21 به همراه ترکی فیصل در اجلاسیه سازمانی شورای ملی مقاومت را میتوان به عنوان بخشی از فرایندی دانست که زمینههای لازم برای گسترش تروریسم را در منطقه فراهم میسازد.
اگر جهان غرب تلاش دارد تا زمینههای لازم برای مقابله با تروریسم را فراهم آورد، لازم است تا الگوی موثری برای محدود سازی فعالیت مجموعههایی همانند شورای ملی مقاومت در اروپا و امریکا را به وجود آورد. واقعیت آن است که به لحاظ الگوهای هستی شناسانه هیچگونه تفاوتی بین داعش، سازمان منافقین، شواری ملی مقاومت و سازمان مطالعاتی اعراب و ایران وجود ندارد. تمامی مجموعههای یاد شده را میتوان به عنوان بخشی از سوژههای اطلاعاتی و امنیتی سرویسهای راهبردی امریکا، اسرائیل و کشورهای اروپایی دانست.
واقعیت آن است که اقدامات سازمان منافقین در دهه 1360 کاملا مشابه الگوی رفتاری داعش در اقدامات تروریستی پاریس و بروکسل بوده است. اگر کشورهای اروپایی تمایل دارند تا زمینههای کنترل تروریسم را در اروپا به وجود آورند، در آن صورت لازم است تا با گروههایی که از الگوهای رفتاری و قالبهای هنجاری مشابهی با داعش برخوردارند، مقابله نمایند.
چنین گروههایی را میتوان به عنوان جبهه متحد تروریسم دانست. از آنجایی که گروههای تروریستی بخش عمدهای از فعالیتهای سازمانی خود را در اروپا طراحی مینمایند، از این رو الگوی کنش گروههای تروریستی نیز از قانون ظروف مرتبطه پیروی میکند. قانون ظروف مرتبطه در حوزه امنیتی به معنای آن است که هرگونه بحرانسازی در یکی از حوزههای جغرافیایی آثار و پیامد خود را در فضای منطقهای و بینالمللی منعکس میسازد.
حضور ترکی فیصل و نیوت گینگریچ در اجلاسیه سالیانه سازمان منافقین در اروپا را میتوان به عنوان نمادی از گروهکهای حامی مجموعههای تروریستی در خاورمیانه دانست. اگر عربستان در روند گسترش گروههای تروریستی خاورمیانه تاکنون از الگوهای کنش دیپلماتیک پیچیده بهره گرفته، اما حضور ترکی فیصل به عنوان رئیس سرویس اطلاعاتی و امنیتی عربستان در اجلاسیه منافقین در فرانسه را میتوان یادآور دیدار مسعود رجوی با طارق عزیز و صدام حسین دانست. همواره گروههای ضد ایرانی در شرایط ائتلاف تاکتیکی تلاش دارند تا از سازوکارهای همبستگی راهبردی بهرهگیری نمایند. چنین الگویی نشان میدهد که تروریسم برای سالیان طولانی نه تنها در خاورمیانه بلکه در اروپا به ویژه فرانسه تداوم خواهد یافت. چگونگی مقابله فرانسه با سازمان منافقین و شورای ملی مقاومت را میتوان با سرنوشت تروریسم منطقهای خاورمیانهای و الگوی گسترش آن به اروپا پیوند داد.
منبع: مجله صدا
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید