مطالبات سیاسی و اجتماعی نسل جوان در روسیه تغییر کرده است
| هجدهم سپتامبر انتخابات مجلس دوما در فدراسیون روسیه برگزار شد و بار دیگر حزب حاکم روسیه واحد با اختلاقی چشمگیر کرسی های مجلس دوما را در اختیار گرفت؛ حزبی که ریاست آن را «دمیتری مدودف» بر عهده دارد و «ولادیمیر پوتین» با سه دوره مسئولیت ریاست جمهوری، چهره برتر این حزب به شمار می¬آید.
۵۵آنلاین :
هجدهم سپتامبر انتخابات مجلس دوما در فدراسیون روسیه برگزار شد و بار دیگر حزب حاکم روسیه واحد با اختلاقی چشمگیر کرسیهای مجلس دوما را در اختیار گرفت؛ حزبی که ریاست آن را «دمیتری مدودف» بر عهده دارد و «ولادیمیر پوتین» با سه دوره مسئولیت ریاستجمهوری، چهره برتر این حزب به شمار میآید. پیش از برگزاری همهپرسی نیز بسیاری از کارشناسان بر پیروزی حزب روسیه واحد تاکید داشتند و معمولاً کارشناسان غربی بر این باور بودند که اگرچه احزاب دیگری مانند حزب روسیه عادل، کمونیست و لیبرال دموکرات در این رقابت وجود دارند، اما ساختار فعلی روسیه به گونهای است که مخالف نمیتواند در آن نفوذ کند و به رقابت جدی بپردازد. اما چگونه است که حزب طرفدار پوتین برای چندمین بار پیروز مجلس دوما میشود؟ آیا نظام سیاسی روسیه بر محور فردگرایی استوار است؟
رابطه پوتین و خاستگاه مردم روسیه
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 و روی کار آمدن «بوریس یلتسین»، اگرچه اقدامات زیادی در حوزه آزادیهای فردی و اجتماعی از سی وی که تمایلات غربگرایانه داشت، صورت گرفت. اما بهار روسی وی در آن زمان نهتنها شرایط اجتماعی و اقتصادی مردم روسیه را در سالهای ابتدایی پساشوروی بهبود نداد که منجر به پیدایش بحران هویت میان مردمان روس شد. روسها که در زمان شوروی خود را یکی از دو قدرت برتر نظامی دوقطبی آن دوران میدانستند، میان سالهای 1991 تا 2000 نهتنها قطب جهانی نبودند، که از بحران اقتصادی رنج میبردند و با فروپاشی کشورشان بسیاری از آرمانهایشان با بحران هویت نیز روبهرو شده بودند.
پوتین پس از آنکه در سال 1999 جانشین یلستین شد و در سال 2000 به طور رسمی پیروز انتخابات ریاستجمهوری شد. همواره تلاش کرد بر بحرانهای اقتصادی و هویت غلبه کند و با افزایش حس ناسیونالیستی مردم توانست به این هدف خود نائل آید. از این رو است که مرد شماره اول کرملین میان سالهای 2000 تا 2008 تبدیل به سوپرمن جامعه روسیه در عصر پساشوروی میشود. این افسر سابق کا.گ.ب به خوبی بر خاستگاه مردم کشورش آگاهی دارد و میداند که آنها مشتاق بازگشت به نظام دوقطبی هستند، از همین روست که با آرامش خاطر دستور الحاق کریمه را میدهد و پس از آن نظرسنجیها لوداسنتر نشان میدهد که محبوبیت وی افزایش یافته است.
در فدراسیون روسیه هر هفته نظرسنجیهایی از سوی مراکز مطالعاتی صورت میگیرد و نتایج آن به صورت آشکار اعلام میشود. پوتین به خوبی بر مطالبات مردم جامعه خود آگاه است و آنها را به صورت دقیق مهندسی میکند؛ او اگرچه طی 16 سال گذشته در برهههایی با کاهش محبوبیت روبهرو شده است، اما به خوبی میداند چگونه در بزنگاهها موقعیت خود را تثبیت کند. شاید از همین رو است که زمانی که مشکل اقتصادی در کشور رخ میدهد یا نارضایتی از عملکرد اقتصادی یا سیاسی به وجود میآید، مردم روسیه تنها وزیر اقتصاد یا نخستوزیر را مقصر میدانند ولی بسیار کم اتفاق میافتد که در دوران پوتین از رئیسجمهور انتقاد کرده باشند.
از نحوه تائید صلاحیتها تا نتایج انتخابات
ساعت نه شامگاه یکشنبه به وقت مسکو، آخرین حوزه رایگیری در منطقه کالپنین گراد بسته شد و حزب حاکم روسیه واحد 5,44 درصد آراء را به خود اختصاص داد. در فرآیند این همهپرسی 94 هزار و پانصد حوزه داخل فدراسیون روسیه و 364 صندوق در 145 کشور جهان برای اخذ رای از حدود 111 میلیون و 820 هزار واجد شرایط در انتخابات دوما آماده شده بود. دیگر احزاب نزدیک به پوتین نیز بیشترین آراء را کسب کردند و در مقابل اپوزیسیون روسیه که بر شرایط بد اقتصادی تاکید داشت، آرای بسیار ناچیزی را به خود اختصاص داد.
در این میان نکته جالبی در رابطه با نحوه تائید صلاحیتها در انتخابات مجلس دوما وجود دارد. به موجب قوانین روسیه اگر فردی از سوی حزبش که حاضر در پارلمان است برای حضور در رقابل انتخابات معرفی شود، بدین معناست که از صلاحیت لازم برای کاندیدا شدن برخوردار است. همچنین اگر فردی بخواهد به طور مستقل در انتخابات شرکت کند، کافی است تائیدیهای از افراد مورد موثق از حوزه انتخابیه خود بیاورد. گفتنی است تنها در صورتی که فرد جرم محرز قضایی و کیفری مرتکب شده باشد با مشکل احراز صلاحیت روبهرو خواهد شد. از این رو اگرچه به نظر میرسد فدراسیون روسیه بر شخص پوتین استوار است، اما نمیتوان چنین شاخصههای صحیحی را نیز در نظام همهپرسی مجلس دوما نادیده گرفت.
آیا حزب طرفدار پوتین محبوب خواهد ماند؟
اگرچه حزب روسیه واحد در این دوره نیز توانست با اختلاف خوبی بر دیگر احزاب پیروز شود اما باید توجه داشت که این حزب در دور گذشته 9,52 درصد آراء را به خود اختصاص داده بود، در حالی که در این دوره رایهایش به کمتر از پنجاه درصد رسید. این موضوع نشان میدهد که فشارهای اقتصادی سبب شده است تا سیاستگذاریها و تاکیدات پوتین بر موضوعات ناسیونالیسم و هویت کمتر دیده شود و آرای حزب طرفدار وی کمی کاهش یابد. موضوعی که میتواند انتخابان ریاست جمهوری آینده روسیه را با چالشهایی روبهرو سازد. پوتین اگرچه میان سالهای 2000 تاکنون از محبوبیت بالایی میان روسها برخوردار است اما باید توجه داشت نسل جوان روسیه دیگر مثل سابق تنها از رسانههای شوروی تغذیه نمیشود و اکنون مطالبات اقتصادی و اجتماعی نزدیکی به اروپای غربی دارد. اگر الحاق کریمه با حمایت آشکار مردمان روس صورت گرفت بدین معنا نیست که حضور فعال در بحران سوریه نیز با همان میزان اقبال روبهرو میباشد، چه بسا که از سوی برخی با ادبار نیز روبهرو بوده است؛ چرا که آنچه امروز برای مردم روسیه در کنار حس ناسیونالیست مهم است موضوع اقتصاد و رفاه است.
بنابراین به نظر میرسد پوتین طی مدت زمان باقیمانده تا انتخابات ریاستجمهوری باید سیاستهای دقیقتری را اتخاذ نماید چرا که اگر امروز نخستوزیر سیبل معلمین معترض به دستمزدهای پایین قرار گرفت، به معنای آن نیست که پوتین و اطرافیانش حاشیه امنی در انتخابات ریاستجمهوری خواهند داشت و از سوی مخالفین با انتقادها و اعتراضاتی روبهرو نمیشوند.
منبع : مجله ی صدا
دیدگاه تان را بنویسید