استراتژی جنگ پراكسی ترامپ

۵۵آنلاین :

◽️همين امر منجر به تمايل امريكا به استفاده از نيروهاي «پراكسي» و نيابتي و شراكت با نيروهاي محلي براي مديريت كردن بحران‌هاي منطقه‌اي به منظور كاهش هزينه‌ها و به حداكثر رساندن منافع اين كشور شده است.

◽️اهميت نيروي كردي براي امريكا اين است كه هيچگونه اتصالي با دولت‌هاي منطقه مثل تركيه، ايران يا كشورهاي عربي ندارند، يعني اساسا اعتمادي به آنها ندارند و همزمان تهديد امنيتي براي رژيم اسراييل نيستند كه اين خود بسيار مطلوب امريكاست.

◽️از اين زاويه مي‌توان گفت كه اكنون ايجاد يك منطقه نفوذ تحت كنترل كردها كه ميزبان پايگاه‌هاي نظامي امريكا در مناطق شمالي سوريه باشد، بسيار مورد توجه دولت ترامپ است.

◽️ايران تنها بازيگر منطقه‌اي است كه به دلايل مشتركات اجتماعي- فرهنگي و روابط بين نخبگان موفق به بسيج نيروهاي محلي و ايجاد يك استراتژي كارآمد در هدايت جنگ ضد تروريسم در عراق و سوريه شده است.

◽️روند بحران‌ها در منطقه منجر به هدايت ساير بازيگران از جمله امريكا و تركيه به سوي استفاده از پراكسي‌ها شده است.

◽️انفعال اروپا در بحران سوريه يا ليبي كه بيشتر ناشي از عدم توانايي درتخصيص منابع يا ناتواني سياسي در ايفاي نقش منطقه‌اي مي‌شود باعث سرايت تروريسم و سيل پناهندگان و مهاجرت از اين مناطق شرق و غرب مديترانه به اروپا شده است.

◽️بر اين مبنا، رويكرد جديد اروپايي گرايش به راه‌حل‌هاي سياسي، كمك‌هاي مالي، توسعه‌اي و غيره و همكاري با دولت‌ها در يك قالب چندجانبه و توسل به يك روش پيشگيرانه براي مديريت مشكلات منطقه‌اي در داخل خود منطقه است.

◽️نهايتا اينكه عدم تخصيص منابع اقتصادي از سوي ترامپ به جنگ‌هاي منطقه‌اي، استفاده از منابع سياسي، نظامي- اطلاعاتي امريكا را نامتعادل كرده و همين امر كارآمدي ديپلماسي امريكا در مديريت بحران‌هاي منطقه‌اي را تضعيف كرده است.

◽️نتيجه اين محدوديت استراتژيك خودداري امريكا از ورود تمام‌عيار نظامي به ميدان جنگ‌هاي منطقه‌اي (افغانستان، سوريه، يمن) و تمركز بر استفاده از پراكسي‌ها براي تامين منافع سياسي- امنيتي اين كشور مي‌شود.