گزارش از پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی که یکی از مهمترین نتایج برجام به شمار میآید
| 20 سالی میشود که ایران میخواهد عضو سازمان تجارت جهانی (WTO) شود و این کار میسر نمیشود. در دولت اصلاحات با تلاشهای زیاد کشور موفق شده بود به عنوان عضو ناظر وارد این سازمان شود، اما بعد از آن که دولت به دست محمود احمدینژاد افتاد این ماجرا به کل فراموش شد. به این ترتیب ایران از سال 1996 خواستار پیوستن به سازمان تجارت جهانی است؛ یعنی یکسال بعد از شروع به کار این سازمان.
۵۵آنلاین :
55 آنلاین:
20 سالی میشود که ایران میخواهد عضو سازمان تجارت جهانی ( WTO ) شود و این کار میسر نمیشود. در دولت اصلاحات با تلاشهای زیاد کشور موفق شده بود به عنوان عضو ناظر وارد این سازمان شود، اما بعد از آن که دولت به دست محمود احمدینژاد افتاد این ماجرا به کل فراموش شد. به این ترتیب ایران از سال 1996 خواستار پیوستن به سازمان تجارت جهانی است؛ یعنی یکسال بعد از شروع به کار این سازمان. شاید به همین دلیل هم درخواست ایران تبدیل به طنز تلخی شده است که عمرش به اندازه کل عمر WTO است. به هر حال این رفتوآمدها در سال 2005 در نهایت با موافقت به عضویت ناظر ایران در این سازمان پذیرفته شد. این در حالی است که سال گذشته، در نشست عمومی وزرای WTO جمهوری لیبریا به عنوان یک صد و شصت و سومین کشور و بعد هم افغانستان به عنوان یک صد و شصت و چهارمین عضو سازمان تجارت جهانی پذیرفته شد. البته که به گفته کارشناسان، کشوری مثل افغانستان، به اندازه ایران پیچیدگی اقتصادی ندارد که برای قبولی عضویتش 20 سال زمان لازم باشد. حالا هفته گذشته، فدریکا موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در پی بازگشت هیات اقتصادی و گمرکی اتحادیه اروپا از تهران با صدور بیانیهای از الحاق جمهوری اسلامی ایران به سازمان تجارت جهانی ( WTO ) حمایت کرد. حمایتی که از آن به عنوان ثمره برجام یاد میشود. به هر حال این هیات اقتصادی و گمرکی اتحادیه اروپا که برای بررسی راههای توسعه همکاریهای اقتصادی و آغاز همکاریهای گمرکی به ایران سفر کرده بود، به سرپرستی «اریک مامر»، مدیر اداره رقابتپذیری اتحادیه اروپا و 9 نفر از مدیران اقتصادی این اتحادیه، از جمله خوزه لوئیس فرناندز رانز، مدیر گمرک و مالیات اتحادیه اروپا ( TAXUD )، با مسئولان سازمان توسعه تجارت، سازمان سرمایه گذاری، بانک مرکزی و سازمان گمرک جمهوری اسلامی ایران ملاقات کرد. به این ترتیب گویا این سفر به مذاق اروپاییها خوش آمده و آنها خواستار همکاریهای بیشتر با ایران شدند و حالا حتی از مساله عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی هم حمایت کردند. روزهای آخر سال گذشته هم حسن روحانی، رییس جمهوری در نشست مشترک هیاتهای عالی رتبه جمهوری اسلامی ایران و سوئیس اعلام کرده بود که در فضای پسابرجام فرصت برای عضویت دایم ایران در سازمان تجارت جهانی به وجود آمده و جمهوری اسلامی ایران با توجه ب طرفیتهای بزرگ منطقهای و اقتصادی، میتواند نقش سازندهای را در این سازمان ایفا کند. البته دو سه ماه قبل از این نشست، سوییس به عنوان رئیس کارگروه ایران در WTO انتخاب شده بود تا شاید این کشور آرام جهان بتواند در تسریع این روند موثر واقع شود.
خوب و بدهای سازمان تجارت جهانی
برای عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی شرایط مختلفی باید فراهم باشد. بر اساس تحقیقی که معاونت بررسیهای اقتصادی اتاق بازرگانی، صنایع و معادن و کشاورزی تهران انجام داده است، الحاق به سازمان تجارت جهانی پیش شرط اساسی دسترسی با ثبات به بازارهای جهانی و منطقهای است. به هر حال الحاق به این سازمان در راستای رفع موانع صادرات غیر نفتی موثر خواهد بود. طبق این گزارش الحاق به سازمان تجارت جهانی منجر به اصلاح نظام تعرفهای کشور خواهد شد که یکی از مهمترین دستاوردهای آن کاهش و تثبیت سقف تعرفههای وارداتی به همراه کاهش پراکندگی تعرفههای تمامی خطوط تعرفهای خواهد بود. به هر حال هرچه باشد، تجارت عامل اصلی توسعه در قرن بیست و یکم به حساب میآید. اما بر اساس آمارهای سازمان تجارت جهانی، ایران یا صادرات کالایی 88.8 میلیارد دلار، 0.47 درصد از مجموع صادرات جهان را در سال 2014 به خود اختصاص داده که این مقدار نسبت به سال 2013، 6.8 درصد بهبود یافته است. ارزش صادرات کالایی ایران در سال 2014 در مقایسه با سال 2013 با رشد 7.6 درصدی همراه بوده است. بیش از 70 درصد صادرات کالایی ایران در سال 2013 مربوط به سوخت و محصولات معدنی و حدود 21 درصد متعلق به کالاهای صنعتی است. در سال 2014، 52 میلیارد دلار کالا وارد کشور شده است که سهم آن از کل ارزش واردات جهانی حدود 0.27 درصد بوده است که با توجه به رشد 6.1 درصدی واردات ایران، سهم ایران در واردات جهانی نیز از 0.26 درصد در سال 2013 با افزایش جزیی نیز از 0.27 درصد در سال 2014 رسیده است. با توجه به این آمار، بانک جهانی هر ساله 10 حوزه مختلف چرخه کسب و کار را در کشورهای مختلف ارزیابی میکند که یکی از مهمترین حوزهها شاخص تجارت فرامرزی است. طبق گزارش بانک جهانی در سال 2014، ایران از نظر این شاخص در جایگاه 148 از میان 189 کشور جهان قرار گرفته است که به این معنی است که نسبت به سال 2013، 7 پله سقوط داشته است. البته که با تمام این موارد، عدهای هنوز خیلی امیدوار پیوستن به سازمان تجارت جهانی نیستند. چرا که این سازمان برای پذیرش عضویت، یکسری اصول دارد، اصولی از جمله آزادسازی تجارت خارجی، آزادی واردات کلیه محصولات صنعتی و کشاورزی، لغو محدودیت بر واردات خدمات، حذف حقوق گمرکی بر واردات محصولات صنعتی و کشاورزی، آزادی صادرات کلیه تولیدات داخلی، آزادسازی نرخ کالاها و خدمات و حذف کلیه یارانههای غیر مستقیم، آزادسازی نرخ بهره، آزادسازی نرخ ارز، لغو انحصاری دولتی و خصوصی، جریان آزاد اطلاعات، تخصیص بهینه منابع به وسیله بازار، جداسازی دو مفهوم اقتصاد و تامین اجتماعی و ایجاد دولت ناظر به جای دولت عامل در عرصه اقتصاد. در کنار این موارد، یکسری از موارد هم به عنوان تهدید بیان میشوند. از جمله افزایش واردات ناشی از برداشتن موانع غیر تعرفهای و حذف کنترلهای ارزی و زیان حاصل از آن با توجه به کمبود، امکان کسری زیاد در تراز بازرگانی به دلیل افزایش واردات در مقابل صادرات، امکان ورشکستگی بنگاههای اقتصادی در بخشهای مختلف و پیامدهای ناشی از آن مانند افزایش میزان بیکاری، ضعف کالاهای صنعتی ساخت داخل در رقابت با مشابه خارجی، کاهش درآمدهای دولت به دلیل کاهش تعرفههای گمرکی و مالیات احتمال ورشکستگی کارخانجات عمده و شرکتها به دلیل ناکارایی و بهرهوری پایین، الزام ایران به رعایت حق مالکیت معنوی (کپی رایت) و ...
همین آزادسازی و الزام به یکسری اقدامات هم برای به شک افتادن عضویت ایران در WTO کافی است.
منبع: مجله ی صدا
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید