طی یک دهه آینده اسرائیل بازیگر مهم بازار انرژی خواهد بود
| توافقنامهای که در ماه مه بین حکومت اسراییل و کنسرسیومی از شرکتهای گاز طبیعی به رهبری شرکت نفت و گاز «نوبل انرژی» هوستون آمریکا منعقد شد، به این معنی است که توسعه میدان گازی عظیم لویاتان، پس از هجده ماه تاخیر به واسطه چالشهای قانونی و سیاست داخلی اسراییل، در نهایت در د ستور کار قرار خواهد گرفت.
۵۵آنلاین :
55 آنلاین:
توافقنامهای که در ماه مه بین حکومت اسراییل و کنسرسیومی از شرکتهای گاز طبیعی به رهبری شرکت نفت و گاز «نوبل انرژی» هوستون آمریکا منعقد شد، به این معنی است که توسعه میدان گازی عظیم لویاتان، پس از هجده ماه تاخیر به واسطه چالشهای قانونی و سیاست داخلی اسراییل، در نهایت در د ستور کار قرار خواهد گرفت. با این وجود، بعید است تصمیمگیری نهایی برای سرمایهگذاری در این پروژه تا قبل از ماه دسامبر صورت گیرد و انتظار نمیرود اولین استخراج گاز تا اواخر سال 2019 انجام شود و انبوهی از چالشها میتوانند اثر اقتصادی کلی اکتشافات گاز اسراییل را محدود کنند.
تعدیل خوشبینی سیاسی
یووال اشتاینیتز، وزیر انرژی اسراییل اخیرا از چشماندازی برای دهه آینده سخن گفته که در آن «اسراییل بازیگری مهم در بازار انرژی» خواهد بود.
به هر حال، از منظر زمین شناختی و تکنولوژیکی، آینده چندان امیدبخش نیست. درست است که آن منطقه گاز زیادی دارد و شاید حتی نفت. اما استخراج نفت با قیمتهای فعلی توجیه اقتصادی ندارد و تلاش برای یافتن گاز بسیار هزینهبر است. حفاری یک حفره برای اکتشاف گاز با استفاده از تجهیزات گرانی که در عمق 6 هزار پایی دریا شناور بمانند با ذخایر گازی بالقوهای که حداقل 6 هزار پای دیگر یا بیشتر زیر بستر دریا قرار دارند، به تنهایی بیش از 100 میلیون دلار هزینه دارد. اکتشاف گاز در این میدان، حتی با کمک دادههای زمین شناسی خوشبینانه، کاملا تصادفی خواهد بود. با وجود ادعای اشتاینیتز مبنی بر وجود چهار میدان گازی در لویاتان، اندازه یک میدان گازی دریایی تنها عاملی است که بر سودآوری احتمالی آن اثر میگذارد. به عنوان مثال، میدان گازی زهر مصر که سال گذشته کشف شد و بسیار بزرگتر از لویاتان است، شامل گاز آلوده به سولفید هیدروژن است که باید با قیمت بالاتری تصفیه شود.
به علاوه، طبق اعلام آخرین نسخه «گزارش آماری انرژی جهانی» از شرکت BP ، ذخایر تثبیت شده فعلی اسراییل تنها 1/0 درصد از کل ذخایر دنیا را تشکیل میدهند. این رقم معادل ذخایر کشورهایی مانند بحرین و یمن است، اما با میزان ذخایر پیشتازان این صنعت، یعنی ایران (2/18 درصد)، روسیه (3/17 درصد) و قطر (1/13 درصد) فاصله زیادی دارد. این واقعیت، در کنار تجربه پر فراز و نشیب شرکت نوبل انرژی در منجلاب سیاست اسراییل، باعث میشود شرکتهای بزرگ اکتشاف نفت و گاز، تلاشهای تکنولوژیک و مالی مورد نیاز را در جای دیگری متمرکز کنند.
اسراییل ادعا میکند (برخلاف ارقام واقعی) کل ذخایر گاز آن حدود 35 تریلیون فوت مکعب است که 22 تریلیون آن در میدان لویاتان قرار دارد. به علاوه، میدان گازی آفرودیت در نزدیکی قبرس حدود 4 تریلیون فوت مکعب گاز دارد. در حال حاضر تنها میدان گازی «تمر» با 10 تریلیون فوت مکعب در 80 کیلومتری بندر حیفا در اسراییل، گاز تولید میکند. حدود 28/0 فوت مکعب از گاز تمر سالانه برای تولید برق و بخشهای صنعتی و عمرانی استخراج میشود که نیمی از نیازهای اسراییل را تامین میکند. قیمتهای گاز نیز کاهش یافته و تصمیمگیری برای سرمایهگذاری در پروژههای بلند مدت را پیچیدهتر کرده است.
نیاز برای مشتریان
شرکت نوبل انرژی اعلام کرده که تقاضای فعلی برای گاز در شرق منطقه مدیترانه بیش از 40 میلیارد متر مکعب از عرضه بیشتر است و این شکاف تا سال 2015 بیش از دو برابر خواهد شد. در نتیجه، چشمانداز خوبی برای جذب مشتری وجود دارد، اگرچه پیشرفت آن در حال حاضر کند است. در سال 2014، اردن یک یادداشت تفاهم برای خرید گاز از شرکت نوبل انرژی امضا کرد، اما در پایبندی به مقررات این توافقنامه تمایل چندانی نشان نمیدهد. مخالفت سیاسی داخلی بر اساس حس تنفر نسبت به اسراییل، پایبندی به این توافق را به یک چالش تبدیل کرده است. به علاوه، امان در حال حاضر به نسبت LNG ارزانتری از بندر عقبه در دریای سرخ وارد میکند و با پیشنهاد تاسیس راکتور هستهای از سوی روسیه و واردات نفت از طریق خط لولههای عراق مواجه است.
مصر دیگر مشتری احتمالی گاز لویاتان است. ذخایر بومی این کشور در واقع از ذخایر اسراییل بیشتر هستند، اما عمدتا برای تولید برق شهری مورد استفاده قرار میگیرند. واردات گاز از اسراییل میتواند به صنعت مصر کمک کند.
زمانی دولت خودگردان فلسطین قصد داشت گاز لویاتان را برای کارخانه برق واقع در شهر جنین در کرانه باختری خریداری کند، اما این طرح را لغو کرد. تنها میدان گازی موجود فلسطین، واقع در سواحل نوار غزه، با 1 تریلیون فوت مکعب، نسبتا مفید است، اما مقامات دولت خودگردان، تمایلی به بهرهبرداری از آن ندارند، چون فکر میکنند حماس از آن منتفع خواهد شد.
ترکیه نیز تا زمان توسعه فاز 2 میدان لویاتان در اواخر سال 2019 یا اوایل 2020، مشتری احتمالی آن نخواهد بود. روسیه در حال حاضر 60 درصد واردات گاز ترکیه را به صورت سالانه تامین میکند، اما افزایش تنشهای نظامی بین دو کشور سر سوریه این موضوع را تحتالشعاع قرار داده است. ایران نیز تامین کننده 15 درصد دیگری است و آذربایجان و الجزایر بقیه آن را تامین میکنند. البته ترکیه حتی با وجود توافقهای اخیر، گاز را نسبتا با قیمت بالایی از روسیه و ایران میخرد و گاز لویاتان میتواند با قیمت منطقیتری به دست ترکیه برسد؛ اگرچه لویاتان برای جایگزین شدن عرضهکنندگان فعلی ترکیه، کافی نخواهد بود. شرکت نوبل انرژی و شرکای محلی آن، اکنون که در مرکز مباحثات سیاسی اسراییل دوام آورهاند، مجبورند سهم مالکیت خود را در چند میدان ساحلی از هفت میدان کشف شده کاهش دهند. با این حال، یافتن شرکتهای خارجی که به سرمایهگذاری در بخش انرژی اسراییل تمایل داشته باشند، دشوار است. در حالی که شرکای لویاتان موافقتهای قانونی را به دست آوردهاند و در حال کار روی مسائل مهندسی هستند، اما همچنان به توافقهای فروش برای تامین مالی اضافی نیاز دارند. این واقعیتها برای پروژههای گاز طبیعی در سراسر دنیا وجود دارد، اما چالشهای اسراییل در شرق مدیترانه به طور خاص بزرگ است.
منبع: مجله صدا
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید