شهرداری نه وظیفهای برای ساماندهی اجتماعات سیاسی دارد و نه توانش را
| اصغر مهاجری، جامعهشناس در واکنش به تصمیم جدید شورای شهر تهران و مشهد برای تعیین محلی مخصوص اجتماعات اعتراضی، گفت: احزاب هستند که باعث میشوند مطالبات جامعه هدفمند شود و در نهایت با توسعه اجتماعی مواجه باشیم. وقتی این نهادهای وجود نداشته باشند مردم تصمیم میگیرند خودشان شخصاً برای پیگیری مطالباتشان به خیابان بیایند و وقتی کار به اینجا کشید، معترضان حتی مجوز هم نمیگیرند، پس خندهدار است که توقع داشته باشیم بخواهند در یک مکان مخصوص جمع شوند.
۵۵آنلاین :
در دو روز گذشه شورای شهر تهران و شورای شهر مشهد به طرح تعیین محلی مشخص در شهرها برای اجتماعات اعتراضی چراغ سبز نشان دادند، کاری که انتقادهای زیادی به دنبال داشت. اصغر مهاجری جامعهشناس یکی از همین منتقدان است. او دراینباره به اعتمادآنلاین گفت: «چنین کاری نه در توان مدیریت شهری تهران است و نه این نهاد وظیفهای دراینباره دارد.»
او در مورد تجربه انجام چنین اقدامی در چند شهر دنیا، گفت: «باید توجه داشت که مدیریت شهری در ایران با کشورهای توسعهیافته تفاوت بسیار زیادی دارد. در این کشورها شهر از با یک مدیریت یکپارچه اداره میشود و همه امور شهروندان به یک سیستم واحد مدیریتی مربوط میشود اما در شهرهای ایران اعم از شهرهای بزرگ و کوچک، نهادهای موازی زیادی اداره شهر را بر عهده دارند و مدیریت شهر، یک مدیریت چندبخشی و حتی از هم گسیخته است و بارها دیدهایم که این نهادها نمیتوانند برای اجرای یک طرح ساده با هم تفاهم کنند و هماهنگ باشند، در واقع در ایران شهرداری مسئولیت اداره شهرداری را به عهده دارد نه کل شهر را.»
مهاجری با اشاره به اینکه ساماندهی اعتراضات خیابانی یک اقدام سیاسی اجتماعی است، میگوید: «مدیریت این دست رخ دادها نیاز به ابزارها و راهکارهای خودش دارد، ابزارهایی که شهرداری تهران آنها را در اختیار ندارد بلکه احزاب، تشکلها و سمنها باید در این زمینه اقدام کنند، آن هم احزاب واقعی نه حزبهای خلقالساعهای که شب انتخابات از زمین سر در میآورند و بعد از آن هیچ اثری از آنها دیده نمیشود.»
او ادامه میدهد: «این احزاب هستند که باعث میشوند مطالبات جامعه هدفمند شود و در نهایت با توسعه اجتماعی مواجه باشیم. احزاب و تشکلها کاری میکنند که مردم به جای درگیری با هم و با مسئولان کشور، مطالباتشان را از طریق قانونی و دموکراتیک پیگیری کنند. وقتی این نهادهای وجود نداشته باشند مردم تصمیم میگیرند خودشان شخصاً برای پیگیری مطالباتشان به خیابان بیایند و وقتی کار به اینجا کشید، معترضان حتی مجوز هم نمیگیرند، پس خندهدار است که توقع داشته باشیم بخواهند در یک مکان مخصوص جمع شوند. چنین اعتراضهایی در غیاب میانجیهای مدنی شکل میگیرند و چون خودجوش هستند ساماندهی آنها به این شکل عملاً ممکن نیست.»
او به وظایف وزارت کشور اشاره میکند و میگوید: «به نظر میرسد که وزارت کشور بیشتر از شهرداری در این زمینه مسئول است و با توسعه فعالیتهای حزبی، توجه به سمنها، همکاری در شکلگیری سندیکاها و... باید این مسئولیت را انجام دهد اما متأسفانه مقاومت بسیار زیادی در این مورد وجود دارد و دولتیترین و امنیتیترین برخوردها را با تشکیل نهادهای اجتماعی میبینیم.»
او سؤالی هم از کسانی که چنین تصمیمی گرفتهاند میپرسد و میگوید: «دوستان در شورای شهر و شهرداری باید به این سؤال جواب بدهند که معترضان بر چه اساسی باید اجازه حضور در محل تجمع را دریافت کنند؟ آیا آنها باید یک به یک برای اخذ مجوز اقدام کنند یا یک گروه به نمایندگی از آنها درخواست را مطرح میکند؟ قاعدتاً مدل اول که شدنی نیست اما اگر بنابر اجرای مدل دوم باشد باز هم به تشکل و حزب نیاز است که اگر آنها وجود داشته باشند و کارشان را به خوبی انجام بدهند دیگر اعتراضات آنقدر قهرآمیز نخواهد بود که نیاز به چنین تدابیری داشته باشد و قانون اساسی درباره آن به اندازه کافی شفافسازی کرده است.»
مهاجری به شهرداری تهران و مشهد توصیه میکند که به جای پرداختن به این امور به آنچه وظیفه اصلیاش است، بپردازند. او میگوید: «شهرداری و شورای شهر اگر میخواهند درزمینهٔ رویدادهای اجتماعی و مدنی که به حیطه فعالیتشان نزدیکتر است، اقدامی انجام دهند کارهای بر زمینمانده زیادی دارند. بهعنوان مثال ما ده سال است که میگوییم برای رویدادهای سنتی اجتماعی مانند چهارشنبهسوری فکری شود و برای ساماندهی آن مکانهایی در نظر گرفته شود که مردم با جمع شدن در آن مکانها به شکل امن و شاد به اجرای سنتها بپردازند اما گوش شنوایی برای این حرفها وجود ندارد، در مقابل میبینیم شهرداری به اقدامی دست میزند که نه وظیفهای در مورد آن ندارد و قادر به اقدام مناسبی هم در این حوزه نیست.»
منبع : اعتمادانلاین
دیدگاه تان را بنویسید