نسل سرمایههای دارای مسئولیت اجتماعی
| در سال ۲۰۰۸ و در اواسط دهه ۲۰ زندگی لیزل سیمونز که وارث ۵۰۰ میلیون دلار دارایی شده بود از بانکدارانش خواست درباره سرمایه گذاری تاثیری به او توضیح دهند.
۵۵آنلاین :
در سال ۲۰۰۸ و در اواسط دهه ۲۰ زندگی لیزل سیمونز که وارث ۵۰۰ میلیون دلار دارایی شده بود از بانکدارانش خواست درباره سرمایه گذاری تاثیری به او توضیح دهند. آنها تلاش کردند ذهن لیزل را از موضوع منحرف سازند. لیزل که وارث هتلهای حیات (Hayatt)، فردی انساندوست و فرزند یک ستاره راک است میگوید: بانکداران اصلاً منظور مرا درک نمیکردند و صرفاً توصیه کردند از صنعت دخانیات دور بمانم. لیزل بانکداران و مشاورانش را اخراج و دفتری خانواد گی به نام ملکوت آبی تأسیس کرد. این بنگاه در جستوجوی سرمایه گذاریهایی است که بازگشتی معادل نرخ بازار دارند و همزمان بر جامعه و محیط زیست تاثیری مثبت میگذارند. لیزل میگوید: از جنبه مالی ما باید مخاطرات (ریسکها) را به حداقل برسانیم. فعالیتهای انسان دوستانه هنگامی کارآمدتر میشوند که ما مجبور نباشیم زیانهای حاصل از مدیریت سرمایه گذاری را جبران کنیم.
چنین دیدگاههایی به ویژه در میان جوانان طرفداران زیادی دارد. طرفداران سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی (SRI) امیدوارند که نسل هزاره - یعنی متولدین دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ - بتوانند این مفهوم را به جریانهای اصلی سرمایه گذاری وارد کنند. سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی عبارتی با مفهوم گسترده است که میتواند همه چیز از بیرون کشاندن سرمایهها از شرکتهای آسیبرسان گرفته تا محدود ساختن سرمایه گذاری به شرکتهایی که تأثیر مفید قابل اندازهگیری دارند (سرمایه گذاری تاثیری) را دربر بگیرد.
همایش آمریکایی سرمایه گذاری پایدار و مسئولیتپذیر که یک گروه لابیگری است برآورد میکند بیش از یک پنجم از صندوقهای آمریکایی که مدیریت حرفهای دارند از معیارهای سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی پیروی میکنند. این میزان در سال ۲۰۱۲ یک نهم بود.
تقاضای فزاینده وال استریت را نیز به میدان عمل کشانید. گلدمن ساکس هم اکنون 5/10 میلیارد دلار دارایی را مدیریت میکند که از ESG (معیارهای زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی) پیروی میکنند. بیش از ۷۰ میلیارد دارایی دیگر نیز پالایش میشوند و از فعالیتهایی که آشکارا آسیبرسان هستند دور خواهند ماند. ماه گذشته یک بنگاه بزرگ سرمایه خصوصی به نام TGP موفق شد با کمک خیر و ستاره راک بونو (Bono) یک صندوق سرمایه گذاری تاثیری با ارزش دو میلیارد دلار برپا کند.
بزرگترین امید سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی به جوانان است. آنها در دهههای آتی مبالغ زیادی را به ارث خواهند برد و برخلاف بسیاری از والدینشان به سرمایه گذاری پایدار روی خواهند آورد. هنوز شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی بر بازارها مسلط میشود اما شواهد کافی هست که نشان دهنده افزایش اهمیت آن در بازار باشد. نسل هزاره که در عصر دیجیتال بزرگ شدهاند بیشتر از دیگران در معرض مصائب جهانی قرار گرفتهاند و احتمال بیشتری دارد که به ابزارهای سرمایه گذاری الکترونیک روی آورند. آمیت بوری از «شبکه جهانی سرمایه گذاری تاثیری» میگوید بانکها بیشتر و بیشتر به بنگاه او مراجعه میکنند چراکه مراجعان آنها خواهان گزینههای تاثیری هستند. جولیا ژاکوایر مشاور خانوادگی در زوریخ عقیده دارد نسل قبل نیکوکاری را از سرمایه گذاری جدا میدانست اما نسل هزاره تفاوتی بین این دو نمیبیند.
این تفاوت بین نسلی را میتوان در دانشگاهها مشاهده کرد. چندین بنگاه کمک رسان به دانشگاهها تحت فشار دانشجویان و کارکنان مجبور شدند پورتفوی سرمایه گذاریشان را پاکسازی کنند. دانشکدههای تجارت اطلاع دادهاند که تقاضا برای کلاسهای ESG از حد گذشته است. به گفته مت بانیک از بنگال سرمایه گذاری تاثیری «شبکه امیدیار» در دهه 1990 ممکن بود یک دانشگاه به داشتن رویکرد ملایم و انسانی شناخته شود اما امروزه نیمی از متقاضیان دانشکده تجارت استنفورد به خاطر تلاشهای دانشکده برای کاهش فقر در کشورهای در حال توسعه به آن علاقهمند شدهاند.
ابر ثروتمندان پیشگامان این مسیر هستند. در سال ۲۰۱۵ گروهی از جوانان نسل هزاره از جمله یک نفر از خانواده فورد، یک نفر از خانواده راکفلر و خانم سیمونز بنگاهی به نام ایمپکت (Impact) را تأسیس کردند که وعده میدهد از طریق سرمایه گذاری منافع اجتماعی قابل اندازهگیری ایجاد کند. این اقدام در پاسخ به فراخوان سال ۲۰۱۰ بیل گیتس و وارن بافت برای پذیرش تعهد صورت گرفت و شبکه ایمپکت هم اکنون ۱۲۵ امضا کننده متعهد با میانگین ثروت ۷۰۰ میلیون دلار دارد. اقدامات مشابهی نیز در سایر نقاط جهان در حال صورت گرفتن هستند. اما فقط میلیاردرها نیستند که آستین بالا زدهاند. یک فرد عادی از نسل هزاره در مقایسه با والدینش وضعیت مالی بدتری دارد اما والدین او به اوج کسب درآمد نزدیک میشوند بنابراین در دهههای آینده این والدین تریلیونها دلار به ارث میگذارند که بزرگترین انتقال ثروت بین نسلها در طول تاریخ خواهد بود.
موسسه مشاورتی دلویته (Deloite) برآورد میکند تا سال ۲۰۲۰ نسل هزاره کنترل ۲۴ تریلیون دلار دارایی را در اختیار میگیرد. تعداد اندکی از آنها مستمری سخاوتمندانهای همانند والدینشان خواهند داشت اما انتظار میرود آنها نقش بیشتری در چگونگی سرمایه گذاری سهم مشارکت بازنشستگی خود داشته باشند.
از آنجا که نسل هزاره بحران مالی را تجربه کرده نسبت به مؤسسات مالی بیاعتماد شده است. همچنین آنها بر این باورند که میتوانند جهان را تغییر دهند. نظرسنجی اخیر مورگان استنلی در آمریکا نشان میدهد که ۷۵ درصد از جوانان نسل هزاره اعتقاد دارند سرمایه گذاریهایشان میتواند بر تغییرات اقلیمی تأثیر بگذارد. این در حالی است که از کل جمعیت ۵۸ درصد چنین اعتقادی دارند. این نسل به احتمال زیاد سرمایه گذارانی خواهد داشت که به چگونگی بستهبندی محصولات خود اهمیت میدهند یا در شرکتهایی سرمایه گذاری میکنند که در پی تحقق اهداف اجتماعی و زیست محیطی باشند. علاوه براین، همانند فرزندان تمام نسلها، این گروه بر والدین خود تأثیر میگذارند. آقای اندرو چوی از مورگان استنلی میگوید ما هر روز شاهد مراجعه پدران و مادرانی هستیم که با فرزندان خود پیش ما میآیند و میپرسند تأثیر پورتفوی سرمایه گذاریشان چیست؟
نسل هزاره از محصولات آماده خوشش نمیآید. آنها میخواهند ارزشهای فردی را ابراز کنند. آنها میخواهند مواردی را از پورتفو خارج یا به آن وارد کنند. مثلاً ممکن است سهام خود در تولید کنندگان سوختهای فسیلی را واگذار کنند یا محصولاتی را خریداری کنند که سابقه بهتری در رعایت حقوق انسانی دارند. سیاست نیز در این میان اهمیت پیدا میکند: به عنوان مثال افراد ممکن است از خرید سهام شرکتهای متحد با رئیس جمهور دونالد ترامپ اجتناب ورزند.
فناوریهای جدید میتوانند هزینهها کاهش دهند و توجه سرمایه گذاران عادی را به مفهوم سرمایه گذاری دارای مسئوليت اجتماعی جلب کنند. افزایش قابلیت و تواناییهای رایانشی ارزیابی اثرات مضر یا مفید یک شرکت را آسانتر ساخته است چراکه شرکتها به طور داوطلبانه یا به اجبار دادههایشان را در اختیار همگان قرار میدهند. دو دهه قبل حتی اساسیترین دادههای شرکتها (به عنوان مثال دادههای مربوط به آلایندگی) غیرقابل دسترسی بودند. امروزه ۱۲ بازار بورس شرکتها را ملزم میسازند اطلاعات مربوط به معیارهای زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی خود را افشا کنند، اتحادیه اروپا همین الزام را برای صندوقهای بازنشستگی اعمال میکند و آژانسهای رتبهبندی بر این مبنا به بنگاهها امتیاز و رتبه میدهند.
بنگاه مدیریت و تحلیل دارایی عربسک (Arabesque) با استفادہ از دادههای ESG میزان پایداری را در هفت هزار شرکت بزرگ بورسی جهان بررسی میکند. فناوری این بنگاه بیش از ۲0۰ مقیاس ESG را با دادههای دیگر (مثلاً اخبار برگرفته از ۵۰ هزار منبع) ترکیب و بنگاهها را رتبهبندی میکند. دویچه بانک و شاخصهای اساندپی (S&P) جزو اولین کسانی بودند که از آن پیروی کردند. آقای فاینر مدیر بخش ESG بنگاه عقیده دارد بحرانهای اخیر شرکتها از جمله آبروریزی در شرکت فولکسواگن سرمایه گذاری مسئولیتپذیر را تقویت کرد. الگوریتم بنگاه عربسک از مدتها قبل سهام فولکسواگن را به خاطر رتبه پایین حاکمیتی فیلتر میکند.
علاقه شدید مدیران پولی به سرمایه گذاری پایدار صرفاً از دیدگاههای نیکوکارانه نشأت نمیگیرد بلکه یک انتخاب تجاری است. این موضوع برخی از فعالان SRI را نگران میسازد. آنها میترسند که برخی مدیران صندوقها ظاهری اخلاقی برای سرمایهگذاریهای متعارف بسازند. اما اکثر فعالان میگویند سرمایه گذاری اجتماعی به انرژی حاصل از تزریق سرمایههای بزرگ نیاز دارد. بنگاههای مالی میتوانند پول و منابع لازم برای حرفهایسازی این جریان را فراهم سازند. آن دسته از مدیرانی که در ظاهر از سرمایه گذاری دارای مسئولیت اجتماعی (SRI) حمایت میکنند زیاد دوام نخواهند آورد. فناوریها و نسل هزاره دیر یا زود آنها را از میدان بهدر خواهند کرد.
منبع : تجارت فردا
دیدگاه تان را بنویسید