خشونت علیه زنان افزایش یافت
| "همسرآزاری"؛ شاید اگر یک دهه قبل در مورد این اصطلاح صحبت می شد تابویی بود پنهان در پستوهای خانهها، اما حالا دیگر از زیر پوست شهر به سر تیتر اخبار رسانهها تبدیل شده و آمارهای مربوط به آن و انواع همسر آزاری، به صورت رسمی منتشر می شود.
۵۵آنلاین :
همسر آزاری که طبق گزارشهای اورژانس اجتماعی ظرف سالهای اخیر، بالاترین میزان تماس از سوی مردم را به خود اختصاص داده، یکی از معضلات و آسیبهای اجتماعی است که بسیار گسترش یافته. امری جدید نیست و همیشه انواع آن بدون اینکه بدانیم واقعا نامش "آزار" است، وجود داشته، اما حالا جزئیات آن جهت آگاهی مردم از حقوق خود بیشتر اعلام میشود و بخشی از جامعه میداند که میتواند در نقض حقوق خود به مراجع قانونی شکایت کند.
همسر آزاری نه تنها سلامت جسمی و روانی افراد مورد آزار قرار گرفته اعم از زن و مرد را نشانه میرود، بلکه تاثیرات زیادی روی کودکان و مسائل بهداشتی، درمانی آنها نیز میگذارد. تا پیش از مطرح شدن معضلی به عنوان همسر آزاری،آگاهی در خصوص این مسئله بسیار پایین بود. به عنوان مثال وقتی مردی با خشونت کلامی با همسرش حرف می زد یا او را تحقیر میکرد یا نادیده میگرفت و نسبت به او بی توجه و بیتفاوت بود، نمیدانست که رفتار او مصداق همسر آزاری است. همین حالا هم در بسیاری از استانهای محروم، زنان بسیاری از اینکه حقشان در این مسائل پایمال میشود، هیچ گونه آگاهی ندارند. در واقع یکی از بزرگترین دلایل شکلگیری این رفتارها، عدم آگاهی از رفتار در پیش گرفته شده با همسران در خانه ها و از پس اختلافات و درگیریها بود. همسر آزاری فقط شامل خشونت فیزیکی و ضرب و شتم نمیشود.حداقل یک دهه است همسر آزاری از حالت سنتی خارج شده و موارد بیشتری به دایرهالمعارف آن اضافه شده است. طبق گزارشهای"اطلس مسائل اجتماعی ایران"،که توسط دفتر آسیبهای اجتماعی وزات کار و رفاه تدوین و پژوهش شده است،علاوه بر همسرآزاری جسمی،همسر آزاری جنسی،روانی و غفلت نیز به موارد بررسی شده اضافه شده که بررسیهای این اطلس مر بوط به سالهای 91 الی 95 است. حدود 72 هزار همسر آزاری ثبت شده در مراجع قانونی طبق گزارش پزشکی قانونی 71911 مورد همسرآزاری در سال 93 گزارش شده است. بر این اساس، میزان همسر آزاری در کشور حدود 92 مورد به ازای هر صد هزار نفر بوده است که این میزان ظرف سالهای 92 تا 93 دو درصد کاهش یافته است. بالاترین آمار؛همسر آزاری جسمی و ضرب وشتم میزان همسر آزاری در سال 91 از حدود 86 مورد به ازای هر یک صد هزار نفرجمعیت(با نرخ رشد جمعیتی 13 درصدی) به حدود 95 مورد در سال 92 افزایش داشته که این سیر صعودی در سال 92 متوقف شده و تا سال 93 با روند کاهشی همراه بوده است. در خصوص انواع همسر آزاری نیز میتوان گفت در سال 93 بیشترین
مهم ترین بخش گزارش پزشکی قانونی از وضعیت همسر آزاری در کشور،مربوط به وضعیت پراکندگی میزان همسر آزاری به تفکیک استانهاست. بر این اساس استانهای زنجان،البرز،یزد،چهارمحال و بختیاری و تهران بیشترین میزان همسر آزاری را دارند.مثلا در استان زنجان به ازای هر 150 نفر در صد هزار نفر،همسرآزاری اتفاق افتاده است. از سوی مقابل،بوشهر،سیستان و بلوچستان،هرمزگان،قم و خراسان شمالی کمترین میزان همسر آزاری را دارند.
میزان همسرآزاری متعلق به همسر آزاری جسمی است که شامل ضرب و شتم و آزارهای فیزیکی بوده و رقمی معادل 41 درصد است. آزار روانی با 5/27 درصد و آزار بر اساس غفلت نسبت به همسر، با 7/25 درصد دومین و سومین روشهای رایج همسر آزاری هستند. همچنین قابل توجه است که همسر آزاری جنسی با 3 درصد کمترین میزان همسر آزاری گزارش شده است. زنجان،البرز و یزد،سه استان نخست با بیشترین میزان همسرآزاری ثبت شده مهم ترین بخش گزارش پزشکی قانونی از وضعیت همسر آزاری در کشور،مربوط به وضعیت پراکندگی میزان همسر آزاری به تفکیک استانها است. بر این اساس استانهای زنجان،البرز،یزد،چهارمحال و بختیاری و تهران بیشترین میزان همسر آزاری را دارند. مثلا در استان زنجان به ازای هر 150 نفر در صد هزار نفر،همسرآزاری اتفاق افتاده است. از سوی مقابل،بوشهر،سیستان و بلوچستان،هرمزگان،قم و خراسان شمالی کمترین میزان همسر آزاری را دارند. همچنین استانهای خراسان رضوی،کرمان، کردستان،آذربایجان غربی و البرز بیشترین نرخ رشد میزان همسرآزاری در سال 93 به نسبت سال 92 را دارا هستند. در این میان البرز شاخص ترین در همسر آزاری است.هم بیشترین میزان رشد را دارد و هم جزء پنج استان سرآمد در همسر آزاری است. از سویی دیگر آمار شهرستانها نیز در میزان همسرآزاری به تفکیک در اطلس مسائل اجتماعی ایران نیز عنوان شده است. بدین ترتیب بر اساس هر یک صد هزار نفر در کشور، در شهرستانهای شمیرانات،درود در استان لرستان،رباط کریم،بافت کرمان،شهریار، شهرکرد، چالوس، تربت حیدریه و تایباد در خراسان رضوی و یزد هم همسر آزاری رخ داده است. به عنوان مثال در استانهای زنجان و یزد که جزو بیشترین استانهای دارای همسر آزاری ثبت شده است، از هر صد هزار نفر 8/115 الی 5/148 نفر، همسر آزاری رخ داده است. یا در سیستان و بلوچستان و هرمزگان که جزو کمترین استانهای همسر آزاری هستند،9/16 الی 9/34 نفر، همسر آزاری ثبت شده است. به گفته روزبه کردونی مدیر کل آسیب های اجتماعی وزارت کار، که مجری اصلی تدوین اطلس مسائل اجتماعی ایران است، اینها فقط آمار رسمی پزشکی قانونی و اورژانس اجتماعی و شکل ثبت شده معضل است. بسیاری از آسیبهای همسر آزاری هرگز در جایی ثبت نمیشوند و کسی مطلع نمیشود که از وجودش در گذشته یا حال باخبر باشد تا بتواند در آمار رسمی بگنجاند. بنابراین این آمار کامل و بی نقص نیست،اما مهم ترین رفرنس مراجعه به تعداد همسر آزاری در نقاط مختلف کشور محسوب میشود. وضعیتی که همسر آزاری در هر استان، بنا بر محدودیتها، فشارها، حضور زنان و جامعه مرد سالارانه در آنها بسیار متفاوت است و باید دید چه اتفاقی مثلا در زنجان، یکی از شهرهای بی حاشیه کشو، رخ داده که مردمش تا این حد دچار خشم شده اند و در قالب همسر آزاری رتبه نخست آزار و اذیت همسر را کسب کرده اند! یا در استانهای محروم سیستان و بلوچستان و خراسان شمالی چه عوامل فرهنگی،اجتماعی ، اقتصادی ، آموزشی و سطح آگاهی باعث شده میزان همسرآزاری بسیار پایین باشد و آیا اصلا آنها دسترسی به امکانات پزشکی قانونی و اورژانس اجتماعی دارند که بتوانند نقض حقوق خود را اعلام و ثبت کنند؟ در حالی که شاید تصور عموم از این شهرها به هیچ عنوان این گونه نباشد و تصور عموم روی یزد بیشتر توقف خواهد کرد و متعجب خواهد شد.شاید یکی از مهم ترین سوالات این آمار، این باشد که چرا یزد که جزو استان های کم آسیب کشور است با چنین پیشینه و تفکر و مردمی اهل دانش و آگاه، رتبه سوم همسر آزاری را داراست؟
منبع : اسکان نیوز
دیدگاه تان را بنویسید