چرا نام شمران به شریعتی تغییر کرد؟
| از بهمریختگیهایی که کاملا ارادی در تهران به وجود آمده نام خیابانها و بزرگراههاست؛ خیابانهایی که حتی در فواصل کوتاه چند تابلوی متفاوت گرفتهاند یا آنهایی که با نامهای جاافتاده و بدون توجه به هویت قدیمیشان دچار تغییر اسم شدهاند.
۵۵آنلاین :
تهران از این جهت شاید یکی از بدترین شهرهای کشور باشد که حتی تابلوهایش هم با اعصاب مردم و مهمانانش بازی میکند.
◽️در مرکز شهر سه خیابان تقریبا موازی را به اسم سه شاعر بزرگ یعنی حافظ، فردوسی و سعدی گذاشتهاند اما هر سه خیابان به ترتیب به اسمهای وحدت اسلامی، شهید سپهبد قرنی و آیت الله مفتح تغییر نام میدهند، صرفا به این دلیل که اسمهای ارزشی بیشتری در خیابانهای اصلی جا داده شوند.
◽️وضعیت در تهران طوری است که انگار عدهای میخواستهاند همه حرفهایشان را با تغییر اسم در خیابانها بزنند یا کاری کنند که در همهٔ خیابانهای مهم، اسم همۀ آدمها و ارزشهای مهم آورده شود.
◽️میگویند خیابان «ولیعصر» بلندترین خیابان در خاورمیانه است، از میدان راهآهن تا تجریش نامش فقط ولیعصر است و این یکی بودن اسم نه تنها مشکلی برایش ایجاد نکرده که مزیت هویتی و سادگی در شناسایی و تردد به همراه داشته.
◽️بنابراین نمیتوان برای منقطع کردن اسمها به توجیه طولانی بودن خیابانها یا متعدد بودن تقاطعها متوسل شد. تغییر نام این خیابان از پهلوی سابق هم ضروری و منطقی بود و اسم انتخاب شده هر چند دچار سهلانگاری در تلفظ میشود قابل قبول است. اما ولیعصر نتوانست مثال خوبی برای دیگر خیابانها باشد.
◽️در تهران نامهای جاافتادهای مثل خیابان آفریقا با فوت یک شخص تغییر میکند و تبدیل به نلسون ماندلا میشود، یا خیابان وزرا بین خالد اسلامبولی و انتفاضه سردرگم میماند.
◽️ بخشی از این نوع بهمریختگیها به زمان انقلاب برمیگردد که رادیکالیسم و جوزدگی باعث شد حتی اسمهایی که ریشه جغرافیایی داشتند دستخوش تغییر شوند. مثال این اتفاق تغییر خیابان مجیدیه به استاد حسن بنا است، و از آن عجیبتر تغییر نام جاده بسیار معروف و قدیمی شمران به دکتر شریعتی. هنوز ابتدای خیابان پیچ شمران خوانده میشود اما اسم خود خیابان شریعتی است.
◽️حکایت بزرگراهها در تهران هم عجیب است: بزرگراه شهید چمران بدون تغییر در راستایش به شهید نواب صفوی تبدیل میشود و بزرگراه جلال آلاحمد در ادامه به شهید گمنام. بزرگراه شهید همت در واقع سه اسم دارد؛ در غرب شهید خرازی و در شرق تبدیل به شهید زین الدین شده.
◽️رسالت هم در قسمتهایی آیتالله حکیم و در قسمت غربی علامه جعفری نام گرفته. اما بزرگراه چهار اسمه هم داریم: از شمالغرب اگر بخواهید به شرق بروید بدون تغییر مسیر باید از شهید آبشناسان، آیت الله هاشمی رفسنجانی، آیت الله صدر و شهید بابایی بگذرید.
◽️تقلا برای فرو کردن اسم شخصیتها در چشم مردم نه تنها اثر مثبت ندارد که ممکن است اثر معکوس هم بگذارد. اگر اسمهای زیبا و گزیدهای مثل «ظفر» به وحید دستگردی، «آهنگ» به شهید محلاتی، «نور» به علامه جعفری و «نیایش» به آیت الله هاشمی رفسنجانی تغییر کند چه پیامی به مردم منتقل میشود؟ جاذبه ایجاد میکند یا دافعه؟ مگر با این کارها چیزی بهتر شده که این روند هنوز ادامه دارد و نمیگذارند شهر حتی در اسمهایش به ثبات و آرامش برسد؟
◽️در این چند سال علاقه شدیدی دیده شد که اسم سردارها و شهدای جنگ را به خیابانها الصاق کنند و چنان این علاقه شدت گرفت که حتی پلهایی را که در تقاطعها هستند و اسمشان استفاده نمیشود به نام شهدا گذاشتهاند. این کارها اگر تجلیل هم باشد تشریفاتی و بیفایده است. دلخوش کردن به تغییر در این ظواهر ساده نوعی رفع تکلیف و خودفریبی است برای فراموش کردن کارهای ریشهای و فرهنگی.
دیدگاه تان را بنویسید