ارتباط ناممکن، به مناسبت 8 مهر روز جهانی ناشنوایان
| دو زن یکی سالمند و دیگری جوان وارد می شوند، زن سالمند روی صندلی بیمار می نشیند و زن جوان روی صندلی دیگری که معمولا همراهان می نشینند. بعد از صحبتهای زن مسن متوجه می شوم بیمار زن جوان است.
۵۵آنلاین :
دو زن یکی سالمند و دیگری جوان وارد می شوند، زن سالمند روی صندلی بیمار می نشیند و زن جوان روی صندلی دیگری که معمولا همراهان می نشینند. بعد از صحبتهای زن مسن متوجه می شوم بیمار زن جوان است.
-چند بار از او سوال می کنم، اما جواب نمی دهد و زن مسن جواب می دهد. حال عمومی زن جوان خوب است و تعجب می کنم که چرا خودش به سوالات جواب نمی دهد. قبل از معاینه، می پرسم چرا خودتان جواب نمی دهید؟ چیزی نمی گوید.
-بالاخره زن مسن می گوید کر و لال است! نمی دانم چه بگویم. بعد از معاینه توضیحات را به زن مسن می گویم و ویزیت تمام می شود. چند بار دیگر هم با بیماران ناشنوا مواجهه داشته ام که همین مشکل ارتباط، جریان طبابت را تحت تاثیر قرار داده است.
-تا مریض بعدی وارد شود، به این فکر می کنم که در دوره تحصیل پزشکی، هیچ آموزشی درباره نحوه ارتباط با ناشنوایان وجود نداشت. و به این که چرا این جمعیت و نیازهای شان نادیده گرفته می شود.
-ارتباط پزشک و بیمار هم به لحاظ تبادل اطلاعات اهمیت دارد، و هم از لحاظ انسانی و روانی مهم شمرده می شود.
-وقتی به دلیل فقدان مهارت پزشکان چنین ارتباطی برقرار نشود، در واقع رابطه ای که شکل می گیرد یک رابطه مطلوب و موثر نخواهد بود، و بیمار ناشنوای سرپایی اگر همراه نداشته باشد یا همراهش در انتقال پیام ها موفق عمل نکند، لاجرم به ویزیت یک بیمار با کاهش سطح هوشیاری شباهت خواهد یافت و پزشک مجبور است به مشاهدات و نشانه هایی که در معاینه می بیند متکی باشد یا بیشتر از بیماران دیگر به پاراکلینیک متوسل شود.
-برای رفع این مشکل، باید امیدوار بود که ضروریات ارتباط با ناشنوایان در برنامه درسی دوره آموزش پزشکی گنجانده شود.
-هشتم مهر (سی ام سپتامبر) روز جهانی ناشنوایان است. این روز برای ارتقا فرهنگ ارتباط با ناشنوایان و توجه به مشکلات آنها نامگذاری شده است.
دکتر سیمین کاظمی
دیدگاه تان را بنویسید