موزۀ باستان شناسی گٌوا
| دانش باستان شناسی این اجازه را به ما می دهد تا پرده از گذشتۀ زندگانی بشر بر داریم و روزگار پرشکوه گذشته را در برابر دید خود قرار دهیم.
۵۵آنلاین :
نویسنده : حمیدرضا سروری
دانش باستان شناسی این اجازه را به ما می دهد تا پرده از گذشتۀ زندگانی بشر بر داریم و روزگار پرشکوه گذشته را در برابر دید خود قرار دهیم. در این میان موزه ها ما را در شناخت بهتر و روشنتر از گذشته کمک می کنند. موزۀ باستان شناسی گوا در10کیلومتری پاناجی(Panaji) مرکز ایالت کوچک گوا درکرانه های غربی هندوستان جای دارد و زیر نظر مرکز باستان شناسی هند اداره می شود. از سال1964و پس از این که بخشی از کلیسای سنت فرانسیس آسیسی(St Fransis Assisi) به عنوان مرکزی برای نگهداری اشیاء باستانی برگزیده شد موزۀ باستان شناسی گوا در آن دایر است و پذیرای بازدیدکنندگان فراوانیست که از جای جای گیتی به دیدن آن می روند. گوا از دوران پارینه سنگی مورد سکونت بوده و در سدۀ سوم پیش از میلاد بخشی از امپراتوری مائوری((Maurya و پس از آن هم بخشی از قلمرو پادشاهیهای محلی غرب و جنوب هند همچون کادامبا(Kadamba)چالوکیاس(Chalukyas) و راشتراکوتاس(Rashtrakutas) بود. در سال1312میلادی گوا بخشی از حکومت پادشاهان مسلمان دهلی موسوم به(Delhi Sultanate) شد. کمی پس از آن بخشی از قلمرو امپراتوری هندوی ویجایانگر گردیدکه تا سال 1469طول کشید پس از آن بهمنیها که پایتختشان شهرگلبرگه بود بر آن چیره شدند و پس از تقسیم پادشاهی بهمنی به پنج پادشاهی کوچکترگوا به عادل شاهیان رسید. در واقع عادل شاهیان بودند که شهر قدیمی گوا(Velha Goa) را پایه ریزی کردند. پس از آن با آمدن پرتغالیها و شکست یوسف عادل شاه گوا به دست پرتغالیها افتاد و چیرگی آنها تا دسامبر1961میلادی ادامه داشت زمانی که نیروهای هندی در19دسامبر1961طی عملیاتی موسوم به Vijayکه در زبان هندی به معنی پیروزی است به450 سال چیرگی پرتغال برایالت گوا و دمان و دیو(Daman,Diu) که در ایالت گجرات قرار دارند پایان دادند. پس از وارد شدن به گنجینه در برابر شما پیکره ای ازآفونسو دِآلبوکرک((Afonso de Albuquerque فرمانده و فاتح پرتغالی قرار دارد از او با عنوان فردی مهربان و آشتی جو با دیگر مذهبها یاد می شود در واقع او نخستین حکمران پرتغالی گوا بود دگرگونیهای زیادی را در ساختار آموزشی ایجاد نمود و نخستین شهرداری سازمان یافته را درگوا پایه ریزی کرد. به طورکلی گنجینه دارای بیش از هفتصد شیء از دوران پیش از تاریخ تا روزگار حاضر است پیکره های مفرغی،سکه،تابلوهای نقاشی و... در بخشی از موزه پیکره هایی از خدایان هندو از دوران کادامبا و راشتراکوتاس به نمایش درآمده پیکره هایی از ویشنو و لاکشمی و البته شیوا و همسرش پارواتی. پیکرۀ بزرگی از لوییس دِ کاموئش(Luís de Camões) شاعر بزرگ پرتغالی زبان در طبقۀ همکف موزه توجه بازدید کننده را به خود جلب می کند. وی طوماری در دست دارد که در واقع بخشی از شعرهای حماسه ای او به نام لوسیداس(Lusiads) است. او را با شکسپیر،دانته،ویرژیل و هومر مقایسه می کنند پیکرۀ مفرغی او در اصل بیرون از موزه و نزدیک کلیسا بر روی پایه ای سنگی قرار داشته،درسال1982آسیب دیده و پس از آن به درون موزه منتقل شده است. دربخش دیگری از گنجینه پیکره هایی چوبی،عاجی و سنگی از حضرت مسیح و مریم مقدس متعلق به زمان پرتغالیها به نمایش درآمده. در طبقۀ بالایی موزه بخش تابلوهای نقاشی از نایب السلطنه ها و حکمرانان پرتغالی به چشم می خورد. در حدود 177تابلو رنگ روغن از هنرمندان اروپایی و به ویژه پرتغالی و هنرمندان محلی وجود دارد که تصویر یکایک نایب السلطنه های پرتغالی در هند است. تابلوی نخست از آن واسکوداگاما دریانورد و کاشف پرتغالیست که راه دریایی را به هندوستان گشود. درست روبروی او تابلویی از ژوائو دِکاسترو است(João de Castro) وی چهارمین نایب السلطنۀ پرتغال در هند است. تابلوی رنگ روغن نایب السلطنه های پرتغال در هند ادامه پیدا می کند تا می رسد به عکسی سیاه و سفید از آخرین حکمران پرتغالی گوا یعنی مانوئل آنتونیو واسالو اسیلوا(Manuel Antonio Vassalo e Silva) بین سالهای 1959تا1961.در بخشی دیگر از موزه ظرفهای آبی و سفید چینی به نمایش درآمده ظرفهایی که پرتغالیها پس از گسترش قلمروخود به جنوب و شرق آسیا و ماکائو با خود به هند آوردند. سکه های نقره و مسی پرتغالی با نقش صلیب بر روی سکه ها و نشان سلطنتی پرتغال بر پشت سکه از سکه های موجود دربخش سکه های موزه اند. در طبقه همکف موزه چندین کتیبه دیده می شود که بین آنها کتیبۀ فارسی دوران عادل شاهی برای بینندۀ پارسی زبان بسیار جالب است. کتیبه های دیگری به زبانهای ماراتی،کانادا و عربی در این بخش وجود دارد.یک کشتی کوچک بازسازی شده در بخش اسلحه های موزه همراه با گلوله های توپ و چنیدن تفنگ سرپر،لنگر کشتی پرتغالی و چندین شمشیر همراه با نمونک(ماکتی) از دژی که پرتغالیها در شهر دیو(Diu) ساختند به نمایش درآمده. اکتشافهای دریایی پرتغالیها برای دست یابی به ادویه بود که تقاضای فراوانی برای آن در اروپا وجود داشت.کالاهایی همانند عاج،طلا و برخی از فلزهای گرانبهای دیگر به گوا آورده می شد و با ادویه های هندی مبادله می گردید. پرتغالیها عاج،طلا و برده های سیاه را از مستعمره های خود در آفریقا یعنی موزامبیک،آنگولا و...می آوردند و به جای آن از بیجاپور در ایالت کارناتاکا پنبه و ابریشم می خریدند یا از مالابار فلفل و زنجبیل تهیه می کردند. چندین و چند قطعه سنگ و ستون مربوط به بناهای پرتغالی به اضافۀ سنگهای نقش دار،کتیبه دار و سنگ گور هم که در اصل متعلق به کلیساها و دژهای نظامی پرتغالیها درگوا بوده نیز در خود موزه و حیاط آن به نمایش درآمده که برغنای آثارگنجینه افزوده است.
دیدگاه تان را بنویسید