نفوذ زبان فارسی در هندوستان | شاهنامه و روزنامه‌های فارسی؛ گواهان زنده پیوند فرهنگی ایران و هند

پروفسور شریف حسین قاسمی، استاد و پژوهشگر هندی که ۳۵ سال مشغول آموزش زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه دهلی بوده با ذکر نمونه‌هایی از وام‌واژه‌های اصیل فارسی می‌گوید در هند فارسی زبانی بیگانه یا متعلق به گذشته نیست؛ بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ و تمدن شبه قاره است.

به باور او، فارسی قرن‌ها زبان علم، فرهنگ، ادب و دیوان‌سالاری در هند بوده و بخش مهمی از تاریخ این سرزمین به این زبان ثبت شده است. او ریشه‌های حضور گسترده فارسی در هند را به دوره غزنویان می‌رساند؛ زمانی که پنجاب و به‌ویژه لاهور به یکی از مراکز مهم زبان و ادب فارسی تبدیل شدند. این جایگاه در دوره تیموریان هند و سپس گورکانیان به اوج رسید و شمار زیادی از شاعران، نویسندگان و مورخان هندی آثار خود را به فارسی نوشتند.

نسخه‌های فراوان شاهنامه در کتابخانه‌ها و مراکز هند و تأثیر آن بر شاعران هندی، نشان‌دهنده عمق این پیوند است.

انتشار نخستین روزنامه‌های فارسی‌زبان در هند نیز گواهی روشنی‌ست بر اینکه فارسی یکی از زبان‌های مهم فرهنگی و اجتماعی شبه قاره بوده است.