ارسال به دیگران پرینت

ذن در استخر های سرپوشیده تهران

| مصریان در باور های خویش علت طغیان رود نیل را اشک های چشم الهه ایزیس می دانسته اند اشکی که به واسطه ی مرگ شوهر او (اوزیریس) ، لعبتکان پهلو گرفته بر پهنای ساحل را هر ساله می بلعید.

ذن در استخر های سرپوشیده تهران

۵۵آنلاین :

سيد صابر حسين غرضى : یا مثلا یونانیان در عهد باستان بر این عقیده بودند که مردی قول پیکر به نام پان کو آنچنان گریست که رودخانه ی زرد تسه یانگ بوجود آمد . اما دنیای جدید نه مداقه ای در باب اشک های ایزیس و نه توجهی به داستان پانکو بینوا دارد . چرا که زبانش ساختارمند ، فکرش در سیران حیطه ای محدود و اسطوره اش نه ایزیس و نه پانکو که تنها، علم است . علم همان اسطوره ایست که ندای هاچ دو او سر داده و کارکرد عناصری چون آب را فقط در انتقال مواد اولیه مثل چغندر ، شستشوی خاکستر و رسوبات زاید کوره های بلند ذوب آهن میبند و صد البته که گاهی هم به آب چون ملعبه ای می نگرد که بازیچه ی تمام عیار مخلوقات این جهانی شده است . مخلوقاتی که سراسیمه خود را در انبوهی از مقادیر هاچ دو او رها می کنند مثل همین استخر های سر پوشیده ی شهر جوانمرد و سخاوتمند تهران . مکان هایی که سر منزل بسیاری از خستگان و شادباشان و غمگنانه ها و خوش احوالی های بسیاریست . اما برای بازنمود و شرح ذن ( مدیتیشن ) چه می توان گفت ؟ به راستی که دنیای جدید تمامی اشکال مراقبه را در چهره ها و گونه هایی چون اشعار حضرت مولانا در راستای تسلط بر خویشتن ، پند های اشو در امتداد حالاتی انسانی چون دلی آرام و ذهنی هشیار ، خوابیدن به پشت و خوابیدن به جلو روی پهن شتر ، خم شدن و یا خم نشدن و هزاران هزار صورت های متعدد و متکثر دیگر که در هر نقطه ای از جهان طرفدارانی را با خود هم سو کرده است آماده ساخته . ناگفته پیداست که بسیاری از این شیوه ها معنای اصیل خود را از دست داده اند چرا که نه تنها از سرگرم کردن و مشغول نگهداشتن آدمی عاجز است بلکه کسل کننده و در بسیاری از موارد مضحک و خنده آور است . می بایست راهی دیگر برای ذن و مدیتیشن جست راهی که با دنیای معاصر ، هم خوانی داشته باشد . نگارنده بر این باور است که یکی از راه های ذن در استخر های سرپوشیده ی شلوغ، چرکین تهران است بدین ترتیب که وقتی توده ای از مردمان در حال دست و پا زدن در توده ای از هاش دو او هستند در جایگاه پرش به سمت آب قرار گرفته لحظه ای در رابطه با کیفیت آنچه که رو به روی ما قرار داده شده تامل کرده بدن را شل کرده به اطراف نگاه می کنیم و با خود چنین مرور میکنیم : مگر من چه کرده بودم که مستحق چنین شبانه روزی هستم ؟ و در این لحظه با چرخش بدن خود را به اشک های تصفیه شده ایزیس و بانکو میسپاریم حباب های ایجاد شده در اطرافمان را کنار زده و امیدوار خواهیم بود که شاید کسی در میان این بحبوحه در عمق چند متری آب منتظر ما باشد کسی که خیلی وقت است ما را فرا خوانده است .

به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه