ارسال به دیگران پرینت

چگونه میتوان سرمایه های ایرانیان مهاجر را جذب کرد؟

| بر اساس تحقیقات مقدماتی به عمل آمده از سوی مرکز پژوهش های مجلس در سال 1386 ثروت ایرانیان مقیم خارج بالغ بر 1300 میلیارد دلار و ثروت ایرانیان مقیم آمریکا به تنهایی بالغ بر 900 میلیارد دلار بوده است.

چگونه میتوان سرمایه های ایرانیان مهاجر را جذب کرد؟

۵۵آنلاین :

ابراهیم علیزاده: بر اساس تحقیقات مقدماتی به عمل آمده از سوی مرکز پژوهش­های مجلس در سال 1386 ثروت ایرانیان مقیم خارج بالغ بر 1300 میلیارد دلار و ثروت ایرانیان مقیم آمریکا به تنهایی بالغ بر 900 میلیارد دلار بوده است. در سال 1394 شمار ایرانیان خارج از کشور حدود پنج میلیون نفر و میزان سرمایه آنان حدود چهار هزار میلیارد دلار برآورد شده است. اما چرا این سرمایه‌ها تا کنون جذب اقتصاد ایران نشده­­اند؟ زهرا کریمی در این مورد می­گوید: مشکل اصلی سرمایه گذاران از جمله ایرانیان مهاجر برای ورود سرمایه و فعالیت در ایران نه وجود اقتصاد سنتی بلکه نگرانی از عدم امنیت اقتصادی و بی ثباتی قوانین و مقررات است. به گفته این کارشناس اقتصادی برای از میان بردن این عدم اطمینان باید تفاهم میان نهادهای مختلف شکل گیرد و از تمام تریبون‌های رسمی و غیر رسمی به صورت هماهنگ نسبت به امنیت فعالیت‌های اقتصادی و علمی ایرانیان مهاجر در داخل کشور تضمین داده شود. عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران تصریح می‌کند: مهم‌ترین راهکارهای جلب اعتماد و جذب سرمایه‌های فکری و مالی ایرانیان مقیم خارج از کشور شکل گیری عزم ملی برای در اولویت قرار دادن تسریع آهنگ رشد اقتصادی و به تبع آن پذیرش ضرورت افزایش سرمایه گذاری از طریق تضمین امنیت سرمایه گذاری اصلاحات اداری و مقابله با فساد گسترش فضای فعالیت برای بخش خصوصی و کاهش تنش در روابط بین­المللی است.

  • به نظر شما سرمایه‌های ایرانیان خارج از کشور بیشتر در چه حوزه‌هایی و به چه شکلی است؟

متاسفانه آمار دقیقی از وضعیت ایرانیان مقیم سایر کشورهای جهان در دست نیست. برخی از آنان انقدر سرشناس هستند که در سایت‌های اینترنتی مطالب زیادی درباره موفقیت‌های آنان و ثروت‌های افسانه ای آن‌ها منتشر شده است. ایرانیان مهاجر در کشورهای صنعتی از آمریکا و کانادا گرفه تا اروپا و استرالیا در عرصه‌های مختلف کار می‌کنند و بسیاری از آنان به موفقیت‌های چشم گیری دست یافته‌اند. در صنعت IT در سیلیکون ولی مؤسسات عظیمی مانند drop box, ebay, yahoo جایگاه دانشمندان ایرانی برجسته است و کار در سطوح بالای مدیریت این سازمان‌های ثروت هنگفتی برای آنان به ارمغان آورده است. به علاوه در رشته‌های متنوع دیگری از قبیل رستوران و هتلداری تولید عروسک مد و پوشاک ایرانیان در میان چهره‌های برجسته جهان جای دارند. در زمینه علمی نیز نقش ایرانیان مهاجر چشمگیر است. در اغلب دانشگاه‌های معتبر کشورهای صنعتی استادان ایرانی در پیشبرد دانش سهم قابل توجهی دارند یکی از ایرانیان ساکن آلمان می‌گوید در دانشگاه‌های این کشور همه استادان یرانی حاضر در این دانشگاه‌ها از موقعیت درخشانی برخوردار هستند مشابه همین وضعیت در دانشگاه‌های کشورهای مختلف جهان حاکم است.

  • آیا اقتصاد ایران به شکل سنتی خود می‌تواند پذیرای سرمایه گذارانی باشد که احتمالاً سرمایه گذاری در حوزه‌های جدیدی از اقتصاد را تجریه کرده‌اند؟

اقتصادهای سنتی فرصت‌های فراوانی برای آغاز کسب و کارهای جدید و به کارگیری ایده‌های نوین فراهم می اورند. در این کشورها امکان تولید کالاها و خدمات جدید و معرفی شیوه‌های کارآمد برای افزایش بهره وری عوامل تولید وجود دارد که جاذبه فراوانی برای ورود سرمایه ایجاد می‌کند. مشکل اصلی سرمایه گذاران از جمله ایرانیان مهاجر برای ورود سرمایه و فعالیت در ایران نه وجود اقتصاد سنتی بلکه نگرانی از عدم امنیت اقتصادی و بی ثباتی قوانین و مقررات است.

در اوایل دهه 1980 زمانی که سرمایه مهاجران چینی به این کشور وارد شد چین کشوری منزوی با اقتصادی ناتوان و سنتی بود ولی رهبران حزب کمونیست چین تصمیم گرفه بودند با بهره گیری از تمام مشوق‌های اقتصادی وتضمین امینت سرمایه گذاری سرمایه خارجی را به کشور جذب کنند. عزم راسخ رهبران حزب و هماهنگی در درون نظام اعماد صاحبان سرمایه را جلب کرد و مهاجران چینی که بخش بزرگی از آن‌ها پس از به قدرت رسیدن حزب کمونیست این کشور را ترک کرده بودند در عرصه‌های مختلف اقتصادی به ویژه در بخش صنعت این کشور سرمایه گذاری کردند

بنابراین مشکل عدم جذب سرمایه خارجی از جمله عدم موفقیت در جذب سرمایه ایرانیان مقیم خارج از کشور ساختار سنتی اقتصادی ایران نیست بلکه عدم شکلگیری عزم ملی در مورد پزیرش اولویت تسریع آهنگ رشد سرمایه گذاری تولید و اشتغال و عدم تضمین امنیت سرمایه گذاری مشکل ماست.

  • آیا حتماً چهار هزار میلیارد دلار باید به ایران آورده شود تا در توسعه اقتصادی کشور نقش به سزایی داشته باشد یا اینکه می‌توان از سرمایه گذاری در کشورهای دیگر به کمک این سرمایه‌ها هم سود برد؟

جذب سرمایه‌های ایرانیان مقیم خارج از کشور به معنای ورود تمامی ثروت و سرمایه ایرانیان مهاجر نیست. در سال‌های اخیر بر نیاز ایرن به سالانه حدود 200 میلیارد دلار سرمایه گذاری تاکید شده است. ورود چند صد میلیارد دلار سرمایه که فقط کسر کوچکی از ثروت و سرمایه ایرانیان مقیم خارج از کشور است می‌تواند تحرک قابل توجهی در اقتصاد ایجاد کند.

وجود فضای کسب و کار با ثبات و تضمین امنیت سرمایه گذاران علاوه بر مهاجران بر صاحبان سرمایه ساکن در ایران نیز تأثیر مثبت قابل توجهی خواهد داش. به علاوه ورود سرمایه ایرانیان مهاجر میواند شرکت‌های خارجی را نسبت به امنیت سرمایه گذاری در ایران مطمئن سازد و ورود سرمایه از کشورهای مختلف جهان را تسریع کند. در تجریه چین نیز در اواخر دهه 1990 ورود سرمایه خارجی به این کشور شتاب گرفت در حالی که در اوایل دهه 1990 حدود 90 درصد سرمایه وارد شده به این کشور متعلق به چینی‌های مهاجر بود.

  • دور بودن چندین ساله مهاجران ایرانی از این کشور باعث می‌شود آن‌ها چندان مطلع به ساز و کارهای سرمایه گذاری و موانع این کار در ایران نباشند. به نظر شما چطور می‌توان این مسئله را حل کردو به آن‌ها اطمینان خاطر داد؟

ایرانیان مقیم کشورهای مختلف جهان از طریق دوستان و خویشاوندان خود ارتباطات مستحکمی با ایران دارند. به علاوه آنان از طریق وسایل ارتباط جمعی به ویژه اینترنت اخبار ایران را دنبال می‌کنند و از تحولات اقتصادی اجتماعی و سیاسی ایران با خبر هستند. به طول مثال پس از برجام این تصور به وجود آمد که به سرعت تعامل ایرانیان داخل و خارج از کشور تسهیل خواهد شد و همکاری گسترده اقتصادی صورت خواهد گرفت ولی در عمل این انتظار برآورده نشد. از سوی تریبون‌ها و نهادهای مختلف رسمی و غیر رسمی اظهارات متفاوتی مطرح شد و فضای عدم اطمینان نسبت به جذب سرمایه‌های مالی و فکری ایرانیان مقیم خارج از کشور تداوم یافت. به طور مثال چندی قبل یکی از نمایندگان مجلس اعلام کرد ایرانیان دو تابعیتی حق داشتن انواع غیر منقول در ایران را ندارند. اظهارات خصمانه نسبت به مهاجران در برخی از روزنامه‌های رسمی کشور تداوم دارد. اینچنین شرایطی مانع اصلی در شکل گیری اطمینان به امنیت سرمایه گذاری در ایران برای ایرانیان مهاجر است. برای از میان بردن این عدم اطمینان، باید تفاهم میان نهادهای مختلف شکل گیرد و از تمام تریبون­های رسمی و غیررسمی به صورت هماهنگ نسبت به امنیت فعالیت‌های اقتصادی و علمی ایرانیان مهاجر در داخل کشور تضمین داده شود و در مقابل نسبت به افراد و گروه‌هایی که در جهت بی‌ثباتی و عدم اطمینان در فضای کسب‌وکار ایران اقدام می‌کنند، به صورت قانونی برخورد شود.

  • چه تفاوت‌هایی میان مشارکت مهاجران در توسعه میهن خود و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی وجود دارد؟

بسیاری از مهاجران به دلیل تعلق خاطر به کشور مادری، حاضر هستند به رغم سودآوری پایین‌تر در کشور مادری سرمایه‌گذاری کنند. بسیاری از آنان علاقه‌مندند که در توسعه کشور خود سهم داشته باشند ولی از این گرایش‌های ویژه که بگذریم، مهاجران به دلیل دانستن زبان و فرهنگ کشور مادری و داشتن ارتباطات مستحکم و گسترده با داخل کشور از طریق دوستان و خویشاوندان، در انجام فعالیت‌های اقتصادی با ریسک کمتری مواجه هستند. مهاجران از قواعد غیررسمی و راه‌های کوتاه حل مشکلات اداری آگاه هستند. به همین دلیل می‌توانند به عرصه‌هایی وارد شوند که ابتدا ممکن است برای شرکت‌های خارجی جاذبه‌ای نداشته باشد. به‌طور مثال در حال حاضر شرکت‌های بزرگ خارجی علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در صنایع نفت و گاز ایران هستند که با تضمین جدی دولت برای امنیت سرمایه آن‌ها همراه است.

از ویژگی‌های مهم سرمایه چینی‌های مهاجر در این کشور، سرمایه‌گذاری آن‌ها در مؤسسات کوچک و متوسط با سمت‌گیری صادراتی بوده است درحالی‌که غالباً شرکت‌های بزرگ خارجی به تولید در کارخانجات بزرگ برای بازارهای داخلی علاقه‌مندند.

  • در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ حدود نیمی از کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی چین از سوی چینی‌های مقیم خارج تأمین شده است. چینی‌ها چه امتیازاتی برای مهاجران در نظر گرفته‌اند؟

با اینکه چین و تایوان از نظر سیاسی روابط نسبتاً خصمانه‌ای دارند ولی حزب کمونیست چین از دهه ۱۹۸۰ با تدوین قوانین ویژه امنیت ورود و خروج سرمایه چینی‌های مقیم تایوان را تضمین کرد. در عین حال مناطق ویژه اقتصادی در همسایگی هنگ‌کنگ و تایوان شکل گرفت که ورود این سرمایه‌ها به چین را تسهیل کند. قطعاً حزب کمونیست چین نگران بود که در میان چینی‌های مهاجر کسانی با هدف ضربه زدن به این کشور و به بهانه سرمایه‌گذاری، در چین به فعالیت بپردازند ولی در نهایت با توجه به پذیرش اولویت تسریع آهنگ رشد اقتصادی و ضرورت افزایش سرمایه‌گذاری، در مورد تضمین امنیت سرمایه چینی‌های مهاجر تفاهم شد. معافیت‌های مالیاتی و تسهیل واردات برای تولید کالا جهت صادرات از دیگر امتیازاتی بود که جذب سرمایه چینی‌های مهاجر را ممکن ساخت.

  • به نظر می‌رسد چینی‌ها ریسک بالای سرمایه‌گذاری در شرایط نا اطمینانی حقوق مالکیت را به دلیل زبان و فرهنگ مشترک ، برخورداری از روابط خویشاوندی و تعلق خاطر و گرایش به خدمت به کشور خویش پذیرفتند. به نظر شما ایرانی‌ها هم می‌توانند چنین اقدامی کنند ؟ ضمن اینکه آیا ریسک سرمایه‌گذاری در ایران مانند چین است ؟

همان گونه که اشاره شد، در ابتدای دهه ۱۹۸۰ چین از منزوی­ترین کشورهای جهان بود. ۳۰ سال حاکمیت حزب کمونیست، ارتباط این کشور با جهان را به شدت کاهش داده بود. شرکت‌های خارجی از خطرات و منافع سرمایه‌گذاری در چین اطلاع دقیقی نداشتند. به همین جهت در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بخش اعظم سرمایه وارد شده به کشور چین متعلق به چینی‌های مهاجر است.

در مورد ایران نیز شرکت‌های خارجی نسبت به ثبات قوانین و مقررات در ایران تصور نامناسبی دارند ولی به باور من وضع ایران در این مورد نسبت به چین اوایل دهه ۱۹۸۰ بهتر است اما مساله­ای که وضع ایران را تا حدودی دشوار می‌سازد، عدم شکل‌گیری اجماع نظر در درون نظام جمهوری اسلامی ایران برای در اولویت قرار گرفتن رشد اقتصادی و ضرورت جذب سرمایه ایرانیان مهاجر است. اگر این اعتماد در میان ایرانیان مقیم سایر کشورهای جهان شکل گیرد که تردد به ایران برای آنان کاملاً امن است و همان‌طور که وزارت امور خارجه تأکید کرده است: «تمامی دارندگان پاسپورت ایرانی حق دارند بدون نگرانی به ایران سفر کنند»؛ تمام نهادهای اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی در تضمین امنیت ایرانیان مهاجر هماهنگ و همکار هستند؛ در ایران فضای کسب‌وکار باثبات است؛ فعالیت بخش خصوصی به صورت همه جانبه مورد حمایت است و تنش جدی در روابط بین‌المللی ایران آینده فعالیت‌های اقتصادی را تهدید نمی‌کند؛ بسیاری از ایرانیان علاقه‌مند هستند که بخشی از ثروت و سرمایه خود را در داخل کشور به کار گیرند.

  • آیا تجربه‌های ناموفق سرمایه‌گذاری خارجی در ایران مانعی برای جذب سرمایه مهاجران ایرانی نیست؟

علاقه‌مندم که به صورت معکوس هم به مساله نگاه کنم: عدم موفقیت نظام جمهوری اسلامی ایران در جذب سرمایه ایرانیان مهاجر تأثیر منفی در جلب سرمایه شرکت‌های خارجی دارد. همان گونه که در پاسخ به سؤالات قبلی هم تأکید کردم، ریسک سرمایه‌گذاری در کشور مادری برای مهاجران کمتر از شرکت‌های خارجی است. زمانی که سرمایه مهاجران به داخل کشور جذب می‌شود، این اطمینان برای شرکت‌های خارجی نیز فراهم می‌آید که در این کشور می‌توان فعالیت کرد. به سخن دیگر اگر شرایط مناسبی برای ورود سرمایه ایرانیان مهاجر فراهم آید، قطعاً ورود سرمایه شرکت‌های خارجی را نیز تسهیل خواهد کرد. در حال حاضر بی‌ثباتی و عدم اطمینان نسبت به امنیت سرمایه‌گذاری، مانع مهمی بر سر راه ورود سرمایه ایرانیان مهاجر و شرکت‌های خارجی به داخل ایران است.

  • پذیرش حقوق تابعیت دوگانه در کشور زادگاه و تأسیس وزارتخانه مربوط به امور مهاجران خارجی دو راهکار استفاده شده کشور هند است اما آیا به کارگیری چنین راهکارهایی در ایران اصلاً امکان‌پذیر و در صورت اجرا توأم با موفقیت خواهد بود؟

به نظر من پذیرش تابعیت دوگانه، به صورت غیررسمی در بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران وجود دارد به این معنی که دولت ایران اگر بداند یک ایرانی مهاجر تابعیت کشور دیگری را پذیرفته، تابعیت ایرانی او را لغو نمی‌کند ولی ایجاد شک و تردید در مورد امکان فعالیت اقتصادی آزادانه ایرانیان مهاجر در ایران و اظهاراتی مانند عدم امکان داشتن دارایی‌های غیرمنقول برای ایرانیان دو تابعیتی از مشکلات جلب سرمایه‌های مالی و فکری ایرانیان مهاجر است.

در ایران در وزارت امور خارجه، شورای امور ایرانیان مقیم خارج از کشور ایجاد شده است که هدف اصلی از تشکیل این شورا، تسهیل تعامل ایرانیان مهاجر با داخل کشور است ولی این شورا قادر نیست از اقدامات خصمانه برخی نهادهای قضایی که گاه نسبت به ایرانیان مهاجر انجام می‌شود جلوگیری به عمل آورد.

بنابراین مشکل اصلی در ایران فقدان قوانین یا نهادهای حامی تسهیل تعامل با ایرانیان مهاجر نیست. مساله، عدم هماهنگی میان نهادهای وابسته به قوای سه گانه و اظهارنظرهای متناقض یا متضاد از سوی تریبون­های رسمی و غیررسمی است.

  • به نظر شما تاکنون ایران چه تجربه‌هایی در سیاست‌های برقراری ارتباط با مهاجرانش داشته است؟ آیا این تجربه‌ها نتایج موفقیت‌آمیزی در پی داشته است؟

سال‌های سال است که ایران برای جلب همکاری ایرانیان مهاجر به طرق مختلف تلاش می‌کند؛ از ارسال نمایندگانی به مراکز اصلی تجمع و سکونت ایرانیان مهاجر و برگزاری نشست‌های مختلف گرفته تا حضور مسئولان نظام در سفرهای خارجی در جمع ایرانیان مقیم دیگر کشورها، بخش‌هایی از تلاش‌های ایرانیان برای جلب همکاری مهاجران ایرانی است. از اوایل دهه ۱۳۸۰ مساله ایجاد یک نهاد معین برای پیگیری امور ایرانیان مقیم خارج از کشور در وزارت امور خارجه مطرح شد که نهایتاً به گشایش دفتر شورای امور ایرانیان مقیم خارج از کشور در سال ۱۳۸۴ منجر شد. در سال ۱۳۸۵ این شورا از وزارت امور خارجه جدا و به نهاد ریاست جمهوری منتقل شد. پس از روی کار آمدن دولت روحانی مجدداً این شورا تحت مدیریت وزارت امور خارجه قرار گرفت. در مجلس شورای اسلامی نیز از اواخر دهه ۱۳۷۰ موضوع ایجاد فراکسیون ایرانیان مقیم خارج از کشور مطرح شد ولی پس از سال‌ها بالاخره در مجلس دهم عملاً این فراکسیون فعال شد.

در کل نهادهایی که در رابطه با تسهیل تعامل ایرانیان مقیم خارج از کشور با ایران شکل گرفته‌اند فراز و فرودهایی را تجربه کرده‌اند و عملکرد آن‌ها در اثر ناهماهنگی میان دستگاه‌های مختلف اجرایی، قضایی و ... با مشکل مواجه شده و در جلب اعتماد ایرانیان مهاجر برای سرمایه‌گذاری در ایران موفقیت محدودی داشته‌اند.

مهم‌ترین راهکارهای جلب اعتماد و جذب سرمایه‌های فکری و مالی ایرانیان مقیم خارج از کشور، شکل‌گیری عزم ملی برای در اولویت قرار گرفتن تسریع آهنگ رشد اقتصادی و به تبع آن پذیرش ضرورت افزایش سرمایه‌گذاری از طریق تضمین امنیت سرمایه‌گذاری برای ایرانیان داخل و خارج از کشور، اصلاحات اداری و مقابله با فساد، گسترش فضای فعالیت برای بخش خصوصی و کاهش تنش در روابط بین‌المللی است.

منبع : مجله تجارت فردا
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه