ملکآباد، جزیرهای که با دریا قهر است
| یک سقف کوچک و یک چهار دیواری دنج، تمام آرزوی مردان و زنانی است که در ملکآباد به پایان زندگی پرپیچ و خمشان رسیدهاند و با کندن گودالی در زمین، برای خود لانهای ساختهاند.
۵۵آنلاین :
در اینجا بدون پرسیدن نام و نشان غذای گرم، سرنگ و وسایل بهداشتی رایگان میدهند. اصلاً نام و نشان چه اهمیتی دارد وقتی از خود بودنت خستهای و به آخر رسیدهای؟
اینجا همه چیز فروختنی است. از ضایعات و مواد مخدر گرفته تا شرافت و آدمیت. هرچه ارزانتر بفروشند، نقدتر است. همه سرگردان پرسه میزنند. بیاختیار و بیمقصد. یکی خمار و دیگری نشئه است. اما دنیایشان یکی است. همه شبیه هیچ چیز شدهاند، از بس که بیهویتند!زندگی در اینجا سیاه است. گویی آفتابشان گمشده و خاطراتش از یاد رفته است. باد در کوچهها میدود. تیرگی از در و دیوار سرک میکشد. پنجه مرگ گریبان امید را گرفته است. اینجا خورشید، سرد است اما بازار خرید و فروش، گرم. زندگی میفروشند و مرگ میخرند.موهای «هدیه» مثل همسن و سالهایش پروانهای ندارد. صورت دخترک پرالتماس است و خاکستر اعتیاد مادر، موهایش را پوشانده است. نگاه یخزده و خمار مادر، بیصدا به صورت دخترک به خواب رفته است. چهره تکیده مادر در آینه اشک دخترک نقش بسته. او زندگی را بارها و بارها گریسته است. انگار هیچوقت بهاری نداشته است. چگونه میشود با او از روزهای آفتابی گفت وقتی برهوت سفرهشان از حسرت نان و میهمان داغدار است؟ یک روز دستانی که پر از شب بود، به زندگیشان تاریکی پاشید. حالا مادر مدام خمیده، مدام نفس بریده....از ترس زشتیهای روز باید به شب پناه برد و تسلیم تاریکی شد. اما شبهای اینجا ترسناکتر از روز است. وقتی سایهها در غروب قد میکشند، از در و دیوار نفرین میبارد انگار. نفرت، وحشت، لعنت... میترسم دخترک عادت کند به پیراهن کبودی که بر تن دارد و به میهمانی جغدهای بیسامان برود. هیچ صدایی او را نمیخواند.بوی وحشت و اعتیاد در این منطقه پیچیده است. وحشتی که هنوز جان دارد. اینجا به جزیرهای میماند که با دریا قهر کرده است... امروز همه نوشتههایم شرجی است. نمیتوانم بیحرف از خم این کوچه بگذرم. اینها واقعیاتی است که نمیشود انکار کرد چندی قبل روزنامه ایران گزارشی از وضعیت تأملبرانگیز لالههای این محله منتشر کرد که با واکنش های متعدد مردم و مسئولان روبهرو شد. در این میان داریوش بیاتنژاد مدیرکل بهزیستی استان البرز با قدردانی ازتلاش انسانی و احساسات پاک و نوعدوستانه خبرنگار «ایران» اظهار کرد: «جامعه جهانی معضل اعتیاد را به عنوان یکی از 4 پدیدهای که سلامت و امنیت مردم را تهدید میکند، پذیرفته است. اینها واقعیاتی است که نمیشود انکار کرد. متأسفانه در سکونتگاههای غیررسمی البرز که به دلیل مهاجرت بیرویه، نزدیکی به پایتخت، قرار گرفتن در مسیر ارتباطی چند استان و وجود 4 زندان بزرگ شکل گرفته، اعتیاد ریشه انداخته است. در این میان فرافکنی و انکار آن بیانصافی و دور از منطق است. به نظر میرسد همه متولیان مرتکب نقص کارآمدی بودهاند که امروز شاهد چنین وضع دردآوری در این منطقه هستیم و تنها احساس مسئولیت عمیقتر و برنامهریزی دقیقتر میتواند در رفع این معضل مؤثر باشد.» وی عمق گرفتاری این افراد را نداشتن سرپناه و ابتلا به انواع بیماری برشمرد و گفت: «در مناطق ملکآباد و مهدی آباد 2 پایگاه سلامت اجتماعی، 2 مؤسسه مردم نهاد، 4 مرکز میان مدت اقامتی اعتیاد (خصوصی) در منطقه چهارباغ، مرکز گذری مردان در ملکآباد، مرکز شبانهروزی زنان، باشگاه مثبت HIV و مجتمع خدمات بهزیستی برای تحت پوشش قرار دادن این افراد فعالیت دارند. از آنجا که گسترش مراکز دولتی و تأمین نیروی انسانی بیش از این ممکن نیست، این مراکز ضمن دریافت کمک از نیکوکاران، در ازای نوع خدمت و تعداد افراد تحت پوشش، یارانه و دستمزد دولتی نیز دریافت میکنند. وجود این مراکز از رفتارهای پرخطر آنان جلوگیری و امنیت بخش عمدهای از شهر را تضمین میکند.
در این منطقه متأسفانه با معتادان متجاهر زیادی روبهرو هستیم که از سایر شهرها به اینجا مهاجرت کردهاند. معتادان متجاهر شرایط سختی دارند. انگیزه، توان، میل و رغبتی به ترک ندارند. اما برای جلوگیری از رفتارهای پرخطرشان به ناچار آنان را در مراکز ایجاد شده میپذیریم تا از وعده غذایی گرم، سرپناه و سرنگ تزریق استفاده کنند. برای جلوگیری از گسترش هر آسیبی انواع مهارتها را نیز به آنها آموزش میدهیم. معتادانی که هنوز دچار ایدز و هپاتیت نشدهاند را در مراکز دیگری پذیرش میکنیم و از معتادان خود معرف در کمپها نگهداری میشود و مددکاران سعی در شناسایی هویت آنها و بازگرداندن معتادان بهبود یافته به محیط خانواده دارند. اما واضح است که معتاد پس از بهبودی نیاز به حمایت دارد. حتی برای اشتغال با نگاه منفی و بیاعتمادی روبهروست و معمولاً کارفرما در معرفی شغل به این گروه افراد آسیبدیده مقاومت میکند. هر فرد عادی نیز به صورت سرانه دارای هزینههای جاری معیشتی است. برای سامان، پذیرش، نگهداری و درمان این افراد در کمپها یا سایر مراکز اعتبار مشخصی منظور و ابلاغ نشده و یارانهای درنظر نگرفتهاند. بخشی از اعتبارات به صورت پراکنده و نامنظم است که ناکافی و نابهنگام است. بهزیستی با مشارکت مردمی حتی فراتر از وظیفه ذاتیاش رفتار کرده اما کافی و مناسب نیست. آنها برای زندگی سالم نیاز به مسکن دارند که اعتبارات بهزیستی در مقابل عمق گرفتاری آنان ناچیز است.» وی با تأکید بر اینکه متأسفانه همواره سکونتگاههای غیررسمی و غیرقانونی دغدغهای است که باید ساماندهی شود، افزود: براساس قوانین همه ارکان حاکمیت در قبال ساماندهی و رفع گرفتاری مردم مسئولیت دارند و بهزیستی نیز به عنوان متولی پیشگیری ازآسیبهای اجتماعی وظیفه ساماندهی آسیبدیدگان اجتماعی را دارد. داریوش بیاتنژاد با بیان اینکه بسیاری از معتادان پرخطر که در بیغولههای ملکآباد و مهدیآباد جا گرفتهاند، اهل البرز نیستند، گفت: از سال گذشته برای ارتقای خدمات به معتادان این بخش، مقدمات تشکیل «دادگاه درمان مدار» در البرز با مشارکت دادگستری و بهزیستی و با استفاده از اقتدار نیروی انتظامی، تخصص علوم پزشکی و همکاری شهرداری فراهم شده تا در کنار اقدامات درمانی و بهبودی معتادان، زمینه غربالگری و ساماندهی معتادان بیمار و معتادان متجاهر فراهم شود. سختی ساماندهی و تحمل این افراد باید بین دیگر شهرهای کشور تقسیم و مقدمات انتقالشان از البرز فراهم شود.وی افزود: ماده 15 درخصوص پذیرش معتادان خودمعرف با رویکرد علمی پزشکی است. کمپهای ماده 16 نیز ویژه معتادان متجاهر و متخلف است که با حکم قضایی معرفی میشوند. مقرر شده شهرداری مرکزی را با ظرفیت 300-250 نفر تجهیز و مدیریتش را به بهزیستی بسپارد. در این مرکز پیشبینی شده که پزشک، روانشناس، مددکار و ضابط قضایی حضور داشته باشد. درواقع یک مرکز غربالگری نیز خواهد داشت و شامل مرکز قرنطینه است که امیدواریم تا ماه آینده در اختیارمان قرار بگیرد. این طرح به ریاست دادگستری و دبیری بهزیستی دراختیار علوم پزشکی و نیروی انتظامی است. باید برای ساماندهی این افراد یک بسته کامل حمایتی درنظر گرفته شود و نیاز به همپوشانی و مشارکت همگانی است. پس از پذیرش یک معتاد در این مراکز باید امکانات درمانی، روانشناسی، مددکاری و پذیرش اجتماعی، شغل و سرپناه وجود داشته باشد. در غیر این صورت ابتلای آنان به انواع بیماریها مایه عذاب خودشان و تهدید سلامتی سایر شهروندان است. طرحهای پاکسازی نیازمند مشارکت همه دستگاهها و مردم در گزارش «ایران» به نقل از اهالی منطقه از کمکاری پلیس انتقاد شده بود. فرماندهی انتظامی شهرستان ساوجبلاغ پس از چاپ این گزارش اظهار کرد: رسانه جایی که از دید مسئولان دور میماند را به تصویر میکشاند که حکایت از دلسوزی و هوشیاری آن دارد. اما نشانه گرفتن همه مشکلات به سمت پلیس، بیانصافی است. اجرای طرحهای پاکسازی نیازمند تعامل و همیاری همه دستگاهها و آحاد مردم است. امنیت پایدار از ملزومات توسعه همهجانبه هر جامعهای است که این مهم بدون مشارکت همگانی به دست نمیآید. سرهنگ جبارپور با اشاره به اجرای طرحهای پاکسازی نقاط آلوده و جرمخیز شهرستان ساوجبلاغ گفت: این طرحها با هدف ارتقای ضریب امنیت اجتماعی و تأمین آسایش و آرامش البرزنشینان، در نقاط آلوده و جرمخیز شهرستان به صورت مستمر اجرا میشود. این طرحها با عملیات مشترک نیروهای یگان امداد، پلیسهای تخصصی و حضور فعال کلانتریها در سطح شهرستان به اجرا درآمده که تاکنون بازخورد خوبی داشته است. این مقام انتظامی بیان کرد: در سال گذشته در منطقه ملکآباد و مهدیآباد یک طرح مشترک با حضور گسترده نیروهای پلیس شهرستان، 18 مرحله طرح پاکسازی وسیع و 272 طرح نقطهای و 89 طرح پاکسازی محدود به درخواست مردم به اجرا درآمد. به منظور بهبود چهره شهری در شهرستان طی اجرای این طرحها تعدادی از معتادان تابلو، پرخطر و کارتنخواب شناسایی شده که ضمن جمعآوری به مراکز بازپروری معرفی شدند. شناسایی و دستگیری تعداد قابل توجهی از فروشندگان مواد مخدر و تحویل آنها به مراجع قضایی از جمله دیگر اقداماتی است که پلیس خدمتگزار با توجه به وظیفه ذاتی خود برای مقابله با سوداگران مرگ به صورت مستمر انجام میدهد. وی یادآور شد: متأسفانه وجود سکونتگاههای غیررسمی و حاشیهنشینی از جمله مسائلی است که استان نوپای البرز با آن مواجه است و برای حل این مشکل که تأثیرات امنیتی نیز بر آن گذارده است دستگاههای متولی باید کمر همت ببندند. ساخت و سازهای غیرمجاز و وجود آلونکها و زاغههایی با متراژهای بسیار کوچک فضای مناطقی مانند ملکآباد و مهدیآباد را برای فعالیت فروشندگان و مصرفکنندگان مواد مخدر مهیا کرده است که پلیس نیز برای ورود به این محلها با توجه به مسائلی نظیر رعایت حقوق شهروندی و ملاحظات قانونی با محدودیتهایی روبهرو است. رئیس پلیس ساوجبلاغ تبیین کرد: برای نگهداری معتادان جمعآوری شده نیز باید فکر اساسی کرد چرا که نبود کمپهای ترک اعتیاد مناسب برای درمان آنها باعث میشود که نتوانند به جامعه بازگردند و دوباره در دام اعتیاد گرفتار میشوند. وجود معتادان در یک منطقه باعث افزایش سرقت بهویژه سرقتهای خرد میشود چرا که افراد معتاد برای تأمین مواد مورد نیاز خود از طریق سرقت اقدام به تأمین هزینه آن میکنند یا اینکه برای به دست آوردن آن، عامل توزیع و فروش مواد افیونی میشوند که همین امر موجب گسترش این پدیده شوم خواهد شد. برای داشتن جامعهای سالم و آرام که شهروندان بتوانند با خیالی آسوده به فعالیتهای روزمره خود بپردازند همه مردم و دستگاهها باید با نیروی انتظامی همکاری و تعامل نزدیک داشته باشند. همه دستگاهها و نهادهایی که به نحوی متولی آسایش و آرامش عمومی هستند باید در راستای مأموریتهای محوله خود به عموم مردم اطلاعرسانی و آموزشهای لازم را ارائه کنند.جبارپور با اشاره به نقش مؤثر آموزش در ارتقای امنیت شهروندان خاطرنشان کرد: خانواده از جمله مهمترین نهادهایی است که باید آموزش حقوق و تکالیف شهروندی را از این نهاد شروع کرد تا فرهنگ زندگی جمعی و رعایت قوانین و مقررات در جامعه و نسلهای بعد به نحو مؤثری توسعه یابد. گرایش افراد به اعتیاد معلول علتهای متعددی است که فقر مادی و فرهنگی، بیکاری و تربیت خانوادگی و... از جمله عوامل آن محسوب میشوند که برای حل این مسائل باید همه مسئولان و نهادهای متولی در عمل پای کار باشند و بدیهی است که اصلاح این روند فقط با حضور پلیس و پیگیری انتظامی امکانپذیر نیست. کارتن خوابی در حال افزایش است در این مناطق حتی یک مورد فضای سبز وجود ندارد و فقر همزاد مردم شده است. جاهایی به چشم میخورد که زمین را کندهاند و برای ادامه حیات در گودال پناه گرفتهاند. وجود دو زندان قزلحصار و ندامتگاه مرکزی کرج که پذیرای تمامی زندانیان استان تهران و تهران بزرگ است، باعث مهاجرپذیری اجباری خانواده زندانیان در مناطق ملکآباد و مهدیآباد شده است. حضور طوایف و قومیتهای مختلف کرد، لر و ترک و... در منطقه با فرهنگهای مختلف موجب تناقض فرهنگی، رفتارهای ناهنجار و بزهکارانه علیه یکدیگر حتی نزاعهای طایفهای و دسته جمعی شده است. شغلهای کاذب، گسترش شهرکهای اقماری و ساخت و ساز بیرویه، بافت حاشیهنشینی و زاغهنشینی و کارتنخوابی در منطقه در حال افزایش است. در مناطق خرمدشت و سهرابیه، گرمخانه نیست و در ملکآباد و مهدیآباد 2 مورد گرمخانه است. تعدادی کمپ ترک اعتیاد هم دیده میشود و روزانه حدود 150 پرس غذای گرم رایگان توزیع میشود که همین امر باعث شده از مناطق دیگر نیز به این محله بیایند و تجمعشان چهره منطقه را خراب کرده است. حضور معتادان زیاد باعث روانه شدن فروشندگان مواد مخدر به این منطقه شده و موجب نارضایتی عمومی در ملکآباد است. کارشناسان اجتماعی بر این باورند که انتقال حداقل یکی از زندانها از منطقه، رفع مشکل بیکاری و ایجاد اشتغال، از بین بردن فقر فرهنگی و مالی ساکنان منطقه، ایجاد و ساخت مراکز فرهنگی، تفریحی، ورزشی و پارک به اندازه کافی متناسب با جمعیت منطقه، ارائه تسهیلات لازم به جوانان که قشر آسیبپذیر و بزهکار منطقه را تشکیل میدهند، ساماندهی و ایجاد مراکز تحویل کارتنخوابها و معتادان متجاهر و افراد ولگرد، ساماندهی کمپهای ترک اعتیاد و تشدید مجازاتها میتواند در ساماندهی این منطقه مؤثر باشد. همچنین منازل موادفروشان و پاتوقهای مصرف که بیشتر اوقات خالی از سکنه بوده و حتی مالک آن مشخص نیست، حکم تخریبشان از سوی دادگستری صادر شود و توسط شهرداری و نیروی انتظامی به اجرا درآید
دیدگاه تان را بنویسید