محبوب دره سیلیکون

۵۵آنلاین :

در ۱۹۶۳ در تهران [احتمالاً در خانواده‌ای با اصالت پیرانشهری] به دنیا آمد. پدرش می‌خواست امید، فردی بین‌المللی باشد برای همین او را از همان کودکی دوزبانه [پارسی و انگلیسی] بزرگ کرد و برای کسب نتیجه‌ بهتر او را به مدرسه‌ کاتولیک ایتالیایی تهران فرستاد. امید تا چهارده سالگی در آنجا درس خواند. اما بعد از مرگ پدر به همراه مادر و برادرش ابتدا به انگلستان و سپس به شهر سنخوزه ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد.

امید دوره‌ متوسطه را در همان شهر ادامه داد. در همان زمان در دوره‌ اخلاقیات در فلسفه‌ دانشگاه ایالتی سنخوزه هم شرکت کرد. این دوره باعث شد هم با محیط جدید سازگار شود هم هیات امنای دانشگاه با توانمندی‌های او آشنا شوند و کمک هزینه‌ تحصیلی به او بدهند. بعد از دریافت دیپلم در دانشگاه ایالتی سنخوزه مهندسی برق خواند و لیسانس گرفت.

• شروع فعالیت کاری

با مدرک لیسانس در شرکت «هیولت پاکارد» (HP) استخدام شد. کمی بعد به این نتیجه رسید مهندسی را به صورت عملی دوست ندارد و بهتر است از دید مهندسی‌ای که به دست آورده در امور تجاری استفاده کند. این شد که به دانشگاه کارآفرین پرور «استنفورد» رفت و فوق لیسانس MBA خود را در ۱۹۹۱ گرفت. این بار به شرکت «نتاسکیپ» (Netscape) رفت و در بخشی OEM مشغول به کار شد. ظرف ۱۸ ماه اول حضورش بازدهی مالی این شرکت را از ۸۸ میلیون به ۲۰۰ میلیون دلار رساند. طی ۴ سال فعالیت در نت اسکیمپ مسئولیت برقراری ارتباطات تجاری با شرکت‌هایی مانند اینتل، آمازون، AOL، اسکایپ و سیتی بانک را بر عهده داشت. امید معتقد است امیدواری و خوش‌بینی که از ویژگی‌های مهاجران است نقشی به سزایی در دستاوردهایش داشته است.

• Google

کردستانی در ۱۹۹۹ نت‌اسکیپ را به مقصد شرکت نوپای گوگل ترک کرد و به عنوان یازدهمین کارمند به استخدام این شرکت درآمد. مصاحبه شغلی او در گوگل دور همان میز پینگ‌پنگ مشهور و توسط «سرگی برین» (-Ser (gey Brin شد. «برین» از کردستانی چند سؤال کرد و با شنیدن پاسخ‌های او تصمیم گرفت «لری پیج» (Larry Page) و دیگر کارمندان هم برای مصاحبه حاضر باشند. کار ۵۵ ساعت به درازا کشید؛ با پایان مصاحبه همه با امید کردستانی دوست شده بودند و او که حالا از کارمندان گوگل به حساب می‌آمد همکارانش را برای صرف شام دعوت کرد.

امید درباره نخستین ملاقاتش با پیج و برین، موسسان گوگل می‌گوید: «احساس کردم اين دو آدم اعتماد به نفس، اراده بالا و ایده‌های بلند پروازانه بسیاری دارند و حتی اگر به جای اینترنت می‌خواستند لحاف فروشی هم راه ببیندازند موفق می‌شدند؛ به همین خاطر به آن‌ها ملحق شدم».

کردستانی در اولین نگاه به داشته‌های گوگل فهمید که ترافیک زیاد این وبگاه ارزشمندترین دارایی آن است؛ او از این ترافیک استفاده کرد و آگهی‌های تکی و کوچکی را که با مبالغ کم و از کارت‌های اعتباری به گوگل پرداخت می‌شد، به میلیون‌ها دلار رساند و این شیوه درآمدزایی را در گوگل جا انداخت. خیلی زود مدیر ارشد. بازاریابی و توسعه‌ بین‌المللی گوگل شد و فروش شرکت را از تقریباً صفر به سه میلیارد دلار رساند. «مایک هومر» رییس سابق امید در شرکت نت‌اسکیپ در جایی گفته کار مداوم و آموزش‌های سخت این شرکت، به موفقیت او در گوگل کمک زیادی کرده است.

• گسترش ساختار گوگل

امید به تدریج با همکاران سابقش در نت‌اسکیپ تماس می‌گرفت و افراد لایق آنجا را به گوگل می‌آورد. بعد با صاحبان آگهی‌های نت‌اسکیپ که پیش‌تر خودش مسئولیت ارتباط با آن‌ها را داشت ارتباط گرفت و درباره گوگل با آن‌ها صحبت کرد. کردستانی به آن‌ها می‌گفت برای امتحان، یک آگهی کوچک در حد یکی، دو هزار دلار قرار دهند؛ اگر نتیجه مورد رضایتشان بود قرارداد ببندند. به مرور با نتایج بسیار خوبی که از گوگل گرفتند اغلب آن‌ها مشتری دایمی این شرکت شدند.

• کردستانی در نگاه دیگران

یکی از مدیران گوگل درباره کردستانی می‌گوید: «وقتی در سطح اجرایی شرکت عظیمی مانند گوگل باشید، هر از چند گاهی بحرانی پیش می‌آید؛ امید به نوعی نقش میانجی را بازی می‌کند و با ترفندهای خاص خودش غائله را خاتمه می‌دهد. حضور او در موقعیت‌های بحرانی نعمت است.» کردستانی بر این باور است که در عرصه‌ تجارت، سه اصل اساسی باید مدنظر باشد: ارتباط سازی، اعتمادسازی و پای‌بندی به وعده‌ها.

امید وقتی می‌خواهد کسی را استخدام کرده یا با فردی همکاری کند، از او آزمون فرودگاه می‌گیرد. کردستانی در توصیف این روش می‌گوید: «اگر مجبور شوم همراه این شخص چین ساعت را در فرودگاه بگذرانم، دلم می‌خواهد هم از این چند ساعت لذت ببرم و هم گفت‌وگویی روشنفکرانه و امنیتی با او داشته باشم. بعد از خودم می‌پرسم که آیا این آدم دارای چنین ویژگی‌هایی

است یا نه؟»

لقب، «آقای دیپلمات » توسط همکاران امید در گوگل به او داده شده؛ در درهای سیلیکون به ندرت کسی، آن هم از افراد بلندپایه شرکت هوا، رسید. می‌شود که لباس رسمی بر تن کند، اگر هم بپوشد فقط در موقعیت‌های خاص؛ اما کردستانی همیشه با کت و شلوار اتو کشیده و کراوات منظم سر کار حاضر می‌شود. به جز این، امید را به خوش رویی و برخورد گرم می‌شناسند؛ او به شیوه سرزمین مادری و برخلاف فرهنگ آمریکایی، دوستان، همکاران و حتی مدیرانش، برین و پیج را بغل می‌کند و به گرمی با همه رفتار می‌کند. او حتی در رانندگی هم ایرانی‌وار عمل می‌کند؛ خانم «شریل سندبرگ»، معاون فروش و خدمات برخط گوگل تعریف می‌کند وقتی برای یک سفر کاری با امید به آلمان رفته بودند شریل که خسته بوده در صندلی جلو به خواب می‌رود؛ وقتی چشمانش را باز می‌کند، او را در حالی پشت فرمان می‌بیند که با سرعت ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت با یک دست موبایل به گوش گرفته و لپ تاپ باز هم روی پایش هست؛ امید به آرامی به شریل تعجب زده می‌گوید تلفنش مهم بوده مجبور شده جواب بدهد.

به عقیده بسیاری، اگر سرگی برین و لری پیج موسسان وبگاه گوگل بودند، امید کردستانی هم بنیانگذار تجاری (Business Founder) آن بوده است. او نظریه حراج (Auction Theory) و تمرکز بر نیازهای مشخص هر صاحب آگهی از یک لوله کش ساده گرفته تا بزرگ‌ترین آگهی دهنده بین‌المللی را به گوگل تزریق کرد. مجله تایم در سال ۲۰۰۴ از قول «لورا لاک» نویسنده این مجله نوشت: «تلاش‌های امید کردستانی، بزرگ‌ترین وبگاه جست‌وجوگر دنیا را به داغ‌ترین بازار تبلیغاتی شبکه‌ای تبدیل کرده که فقط ظرف ۱۸ ماه توانسته شرکت گوگل را از بیش از ۱۰۰ هزار مرجع آگهی کننده تبلیغاتی جلو بیندازد. طبق محاسبات تحلیل گران (بررسی مالیات بر درآمد حاصل از این آگهی‌های تبلیغاتی)، این روش یک میلیارد دلار سود مالی نصیب گوگل کرده است.»

• ترک گوگل

به گزارش بیزینس اینسایدر، امید بعد از ۱۰ سال در ۲۰۰۹ میلادی گوگل را ترک کرد و به صورت شخصی به مشاوره تجاری پرداخت. اما مجدد در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۲ با درخواست لری پیج به گوگل برگشت و سمت مدیر تجاری را عهده‌دار شد. پیش از او «نیکش آرورا» که توسط خود کردستانی استخدام شده بود، در این سمت مدیریت می‌کرد.

ولی کمی بعد که موسسان گوگل تصمیم گرفتند شرکت هولدینگ «آلفابت» (Alphabet) را تأسیس کنند و گوگل یکی از زیرمجموعه‌های آن شودکردستانی دوباره از گوگل خارج شد؛ هرچند او به عنوان مشاور ارشد آلفابت با لری پیج و سرگی برین در ارتباط نزدیک است.

• توئیتر

با توجه به گزارشی که در The Wall Street Journal آمده است؛ امید کردستانی در ۱۴ اکتبر 2015 به دعوت «جک دورسی» (Jack Dorsey)، مؤسس توئیتر، ریاست هیات مدیره این شرکت را بر عهده گرفت؛ البته قرار شد کردستانی مستقیماً در امور اجرایی هم وارد شود تا وضعیت توئیتر به سامان برسد. وبگاه Recode او را محبوب‌ترین مدیر دره سیلیکون خطاب کرد و کارشناسان و البته سهامداران از این انتخاب استقبال کردند؛ ارزش توئیتر در بازار سرمایه هم افزایش یافت.

آقای کردستانی در حالی به توئیتر می‌پیوندد که چندی قبل، این کمپانی ۳۳۶ نفر از کارمندان خود را اخراج کرد که در واقع برابر با ۸ درصد از نیروی کار آن به شمار می‌روند. جک دورسی، مدیرعامل و مؤسس توئیتر پس از بازگشت دائم‌اش به کمپانی دست به تغییرات گسترده‌ای زده و تلاش دارد حال و روز آن را بهبود دهد. لازم به اشاره است که پس از انتشار خبر پیوستن آقای امید کردستانی به عنوان رئیس هیات مدیره توئیتر، ارزش سهام این کمپانی با ۲۶ درصد افزایش روبه‌رو شد.

• ایرانی موفق سال ۲۰۰۷

مجله‌ی تایم در سال ۲۰۰۶ امید کردستانی را در فهرست صد نفری که دنیای ما را شکل دیگری بخشیده‌اند، قرار داد. به علاوه در جشنواره ایرانیان آمریکا در سال ۲۰۰۷ او به عنوان «ایرانی سال» برگزیده شد. امید کردستانی در سال ۲۰۰۷ به دانشگاه ایالتی سن خوزه که خودش هم در آنجا درس خوانده بود، دعوت شد تا در مراسم فارغ التحصیلی برای دانشجویان سخنرانی کند. او در بخشی از صحبت‌هایش گفت: «در زندگی من باورهای مهمی وجود داشتند که هم چون تکه‌های جورچین کنار هم قرار گرفتند و چراغی الهام بخش را برای من روشن کردند. اولین باور من وقتی شکل گرفت که دریافتم برای حفظ برتری خود باید مثل یک مهاجر فکر کرده و رفتار کنم. شما به عنوان مهاجر به این جا می‌آیید و اعتقادی به این ندارید که هیچ کس یا هیچ چیز بتواند شکستتان دهد. اطمینان بالای شما به عنوان یک مهاجر شگفت‌انگیز است. یک مهاجر ذاتاً صاحب رؤیا بوده و مبارز است. مهاجر وارد یک کشور بیگانه می‌شود تا ثابت کند که با حداکثر تلاش در عرصه‌های تحصیل و کار می‌تواند یک زندگی موفق بسازد. شما باید با برخورداری از اراده‌ای قوی و تزلزل‌ناپذیر همچون یک مهاجر کارهای زیادی انجام بدهید. برای همین توصیه می‌کنم مثل یک مهاجر اندیشیده و رفتار کنید. نگذارید هیچ کس به شما بگوید که فلان مانع تسخیرناپذیر سر راهتان قرار دارد یا نمی‌توانید به فلان رؤیا جامه عمل بپوشانید. اما دومین باور من این است که پیرو الهامات درونی خود باشید، نه پول، توجه داشته باشید که شما زمانی می‌توانید تصمیمات خوبی بگیرید که پیرو ندای درونی‌تان باشید و تصمیمات خود را بر مبنای پول اتخاذ نکنید. شکی نیست که من یکی از بهترین مشـاغلي دنيا را دارم و عاشق آن هستم، چون لذت بخش است. گوگل مکان فوق‌العاده‌ای برای بودن است. اما کاملاً مطمئنم اگر به ندای درونم گوشی نمی‌دادم یا می‌گذاشتم که پول مانع راهم شود به این‌جا نمی‌رسیدم. باور سومم این است که مسیر از هر چیز مهم‌تر است. شما که الان در لباس و کلاه فارغ التحصیلی هستید؛ همه کلاس‌ها و امتحانات را پشت سر گذاشته‌اید. شاید موفقیت و حضور خود را در این جا و در این لحظه باور نکنید. الان دانشگاه را تمام کرده‌اید، اما لازم است بدانید که آموختن و فهمیدن زندگی را هنوز به پایان نرسانده‌اید. خودتان را با اولین گام‌هایی که در زندگی برداشته‌اید و مقطع تحصیلی که انتخاب کرده‌اید تعریف نکرده و محدود نسازید. ممکن است فلسفه خوانده باشید، اما عملاً بهترین مدیر هنری یک گروه باله بین‌المللی شوید. نگران نباشید که نمی‌دانید بعد از این چه کنید. دست به کار شوید، اما با خودتان خیلی روراست باشید. به ندای درونتان گوش دهید. به استقبال خطر بروید. از اشتباهات نهراسید و به آموختن و رشد کردن ادامه دهید. همواره مرزهای خودتان را فراتر قرار دهید. مثل یک مهاجر فکر کنید. خود را خارج از منطقه امن ببینید. ختم کلام این که: در زندگی تصمیمات کوچک را با سرتان و تصمیمات بزرگ را با قلبتان بگیرید. پیرو قلب خود باشید و باورهایتان را ارج بگذارید».