هنگ از این فرهنگ

۵۵آنلاین :

مردم در مراسم های مختلف بدون اجازه از یکدیگر فیلم و عکس می گیرند. فروشندگان به راحتی به خود اجازه می دهند شماره رمز کارت بانکی مشتریان را هنگام خرید بگیرند و اگر مخافت کنی باعث ناراحتی آنها می شوی. حتماً همه ما این تجربه را داشته ایم که افراد کنجکاوانه از حقوق و میزان درآمد یکدیگر سئوال می پرسند. در سالهای اخیر درصد زیادی از ما فرصت این را داشته ایم که به هر نحوی وارد دانشگاهی شویم و سوادی هر چند کم بدست آوریم. اشکال کار زمانی پیش می آید که سواد (اندک) خود را متکبرانه به رخ هم می کشیم و به خود اجازه می دهیم تا با تکیه بر دانش ناچیزمان درباره همه امور نظر قاطعانه بدهیم و نظر کمتر کسی را قلباً قبول می کنیم. این پدیده متاسفانه به حدی ریشه دوانده که بی هیچ ملاحظه ای لهجه و گویش دیگران را با غروری بی مثال مسخره می کنیم. همین که از منزل کسی ییرون می آییم بی درنگ شروع به بدگویی می نماییم. انگار نه انگار که همین چند لحظه پیش مشغول ستایش میزبان بودیم. برای آنکه نشان دهیم بهترینم حتی دوستان و بستگان نزدیک خود را کوچک می کنیم. بارها و بارها دیده ایم که مردم از ماشین و خانه خود آشغال بیرون می ریزند. رفت و آمد های همسایه خود را به دقت تحت نظر دارند. هر کسی هر چیزی را می خرد اوّل می پرسند چند خریدی. برای به رخ کشیدن ماشین هایشان ترافیک ایجاد می کنند. کارکرد خط عابر پیاده را اگر دوربین و یا پلییسی نباشد برای زیبایی معابر و گذرگاهها می دانند. به هر ساختمانی می روی این نوشته را می بینی که لطفاً شارژ ماهیانه خود را به موقع پرداخت کنید. جلوی آمبولانس می پیچند تا هرچه زودتر به نشست های مهمی که منتظر آنهاست برسند! با موتور به پیاده رو می روند و بدون شک اگر خودروهای سواری هم برایشان ممکن بود از فضای خلوت پیاده رو بیشتر استفاده می کردند. هنگام بازدید از موزه ها و اماکن تاریخی آنقدر خود را مرکز ثقل جهان می دانند که اسم خود را بر روی در و دیوار و اشیاء حک می کنند تا باشد که تاریخ یادآور این چهره های بی مانند باشد. جالب تر از همه اینکه هیچ کدام از موارد بالا را ما انجام نمی دهیم. احتمال زیاد از سرزمین های دیگر موجوداتی می آیند و این کارها را انجام می دهند وگرنه فرهنگ ما که بالاتر از این کارها و رفتارهاست.

نويسنده: دكتر عبدالرضا سيري