بحران بیمه

۵۵آنلاین :

جای ساختمان ۱5 طبقه‌ای که احتمالا نشان قرار خیلی از آدم‌ها و آدرس‌ها بود دیگر خالی شده است. ابتدایی خیابان جمهوری در تقاطع چهارراه استانبول یک فرورفتگی عمیق و خسته قرار دارد که باعث می‌شود هر رهگذری مقابلش مکث کند و با موبایلش عکسی به یادگار ببرد یا سری به نشانه تاسف تکان دهد و عبور کند. از کل ساختمان پلاسکو الان تنها منتها علیه دیوار راست آن چند کفش ورزشی و یک کاپشن چرمی نسبتا سالم خودنمایی می‌کند. تمام فروشگاه‌ها و مغازه‌ها در اطراف آن تعطیل شده است. به سمت خیابان فردوسی تا سر چهارراه مغازه‌ها تعطیل است و به سمت خیابان لاله‌زار و مسجد هدایت خاکستر آتش پلاسکو روی چندین و چند مغازه سنگینی می‌کند. کمی پایین‌تر از چهارراه شعبه فردوسی بیمه ایران قرار دارد که تقریبا بیشتر کسبه پلاسکو برای دریافت خسارت خود به آنجا رجوع کرده‌اند. روی در این شعبه بیمه ایران پارچه‌ای با این مضمون نصب شده است: «زیان دیدگان محترم ساختمان پلاسکو که دارای بیمه نامه آتش سوزی از هریک از شعب و نمایندگان بیمه ایران در سراسر کشور می‌باشند، جهت دریافت خسارت به این شعبه مراجعه نمایند.» بیمه؛ حسن ختام تمام حوادث است. حوادثی که دارایی و سرمایه افراد را به تاراج می‌برد. بیمه‌ای که البته قرار است دوای درد باشد، اما بعضی مواقع گله و شکایت تا جایی پیش می‌رود که به درد بی‌درمان تبدیل می‌شود. شاید به همین دلیل علی طیب‌نیا، وزیر اقتصاد گفته است: «قاعدتا صنعتی که باید ریسک‌ها را پوشش دهد نباید خودش در معرض ریسک باشد.»

ماجراهای وضعیت بیمه در ایران همیشه مطرح بوده و هر مسئولی هم که می‌آید، همین موضوع را مطرح می‌کند و روی مشكل‌دار بودن بیمه صحه می‌گذارد. اصولا هم هر زمانی که اتفاقی با وسعت زیاد رخ می‌دهد، تا چند وقت صحبت‌ها حول و حوش این ماجرا بیشتر می‌شود. الان هم که ماجرای ساختمان پلاسكو و بیمه بودن و نبودن آن به میان آمده است. باز هم وضعیت بیمه در ایران زیر ذره‌بین رفته است.

شهریور ماه امسال، علی طیب‌نیا، وزیر امور اقتصاد و دارایی در مجمع عمومی سالیانه بیمه مرکزی گفت: «صنعت بیمه کشور در مقایسه با وضعیت بیمه در جهان از جایگاه مطلوبی برخوردار نیست که باید برنامه ریزی به گونه‌ای باشد تا به جایگاه بهتری برسیم. صنعت بیمه به لحاظ داشتن سهم در تولیدات کشور و ترکیب انواع پوشش‌های بیمه‌ای، مشکلات زیادی دارد و قاعد تا صنعتی که باید ریسک‌ها را پوشش دهد نباید خودش در معرض ریسک باشد.»

در همان جلسه، عبدالناصر همتی، رئیس کل بیمه مرکزی اعداد و ارقامی را مطرح کرد و گفت: «سال گذشته حق بیمه‌ها ۱۴ درصد بود که در پنج ماهه اول سال جاری ۲۰ درصد رشد داشته است. با اقدامات انجام شده ضریب نفوذ بیمه در کشور که نسبت حق بیمه به تولید ناخالص داخلی است، به نزدیک دو درصد رسیده است که امیدواریم با افزایش سرعت رشد صنعت بیمه از مرز دو درصد عبور کنیم.»

براساس صحبت‌های همتی، رشد خسارت در رشته‌های اتومبیل و درمان در سال‌های اخیر فشار زیادی به صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه آورده است؛ به طوری که در طول هفت سال گذشته فقط ۳۵۰۰ میلیارد تومان زیان شخص ثالث بوده است. همچنین در پایان سال گذشته معادل ۳۹ هزار میلیارد ریال ذخیره خسارت معوق رشته بیمه شخص ثالث گرفته شده است.

• پلاسکو و بیمه

در حادثه پلاسکو تنها ۲۵ درصد کسبه، بیمه آتش سوزی داشتند.

آتش سوزی پلاسکو باز هم مسئله بیمه‌ها را به ميان آورد. على فاضلی، رئيس اتاق اصناف ایران شب حادثه پلاسکو گفت: برآورد اولیه کمیته ویژه رسیدگی به حادثه ساختمان پلاسکو از خسارات مالی حدود ۱۵۰۰ میلیارد تومان است و متاسفانه بخشی قابل توجهی از اصناف این ساختمان بیمه نیستند.»

بعد از فاضلی، رئیس کل بیمه مرکزی اعلام کرد: «از مجموع ۶۰۰ واحد صنفی مستقر در ساختمان پلاسکو فقط 160 واحد یعنی حدود 25 درصد، بیمه اموال داشتند و بر اساس برآوردهای تقریبی می‌توان گفت که کل تعهدات صنعت بیمه درباره آتش سوزی این ساختمان به حدود 40 میلیارد تومان می‌رسد. با توجه به این که کل خسارت این حادثه در حدود 2000 میلیارد تومان پیش‌بینی می‌شود، بدیهی است که مبلغ خسارت بیمه، گوشه بسیار کوچکی از کل خسارت وارده به افراد را پوشش می‌دهد و با این اوصاف می‌توان کفت که بسیاری از کسبه آن ساختمان پس از حادثه کل سرمایه خود را از دست داده‌اند.»

البته یکی، دو روز بعد، همتی در نشست خبری گفت: «حدود ۳۵ درصد واحدها بیمه داشتند. برآورد تقریبی رقم تعهدات ۴۹ میلیارد تومان است که این رقم تعهد بیمه است و شرکت‌های بیمه کل سقف خسارات بیمه‌ای را در پلاسکو پرداخت می‌کنند.»

حالا هم سید محسن تقوی، رئيس شعبه فردوسی بیمه ایران درباره خسارت پرداختی بیمه‌ها به کسبه پلاسکو به صدا می‌گوید: «بعد از حادثه پلاسکو تقریبا حدود ۱۵۰، ۱۶۰ پرونده برای کسبه‌ای که بیمه آتش سوزی داشتند تشکیل داده شد. تا به الان به طور کلی توسط بیمه‌ها ۸ میلیارد تومان پرداخت و 5.5 میلیارد تومان هم آماده پرداخت است. با مبالغی که بیمه ایران هم پرداخت کرده است حدود ۱۶ میلیارد تومان خسارت به کسبه پلاسکو پرداخت شده است. البته این میزان تنها ساختمان ۱۵ طبقه پلاسکو است، نه قسمت پشت آن، یعنی برای 5 طبقه‌ای که آتش نگرفته، همان ۳ طبقه به همراه همکف و زیرزمین.»

به گفته تقوی، برای پاساژ پشتی پلاسکو هنوز خسارتی پرداخت نشده اما بعضی پرونده‌ها کامل شده است. او ادامه می‌دهد: «ما به دادستانی و وزارت کشور نامه نوشته‌ایم که اجازه ورود بدهند تا کارشناسان بیمه بازدیدها را انجام و خسارت ها را برآورد کنند. به هرحال همان پشت پلاسـکو حدود ۱۵۰ مغازه وجود داشته است که احتمالا تعدادی از آنها خسارت دیده است که باید به کسبه‌ای که بیمه داشته‌اند، این خسارت پرداخت شود.»

• بیمه ها کدام ریسک را پوشش می‌دهند؟

در حالی که مسئولان بیمه مدعی هستند خسارت ها را پرداخت می‌کنند، در طرف مقابل هم عده‌ای مخالف آن را میگویند.

چند ماه پیش بود، حریق سوله همسایه به کارگاه آنها سرایت کرد و دو میلیارد تومان سرمایه‌شان دود شد و رفت هوا. می‌گوید از همان موقع تا الان منتظر برگزاری دادگاه هستند تا بتوانند خسارت‌شان را بگیرند. بعد آهی می‌کشد و ادامه می‌دهد: «همون اول خواستیم کارگاه و فروشگاه رو بیمه کنیم، اما کارشناس بیمه اومد گفت ریسک کارگاه و فروشگاه شما بالاست، واسه همین مشمول بیمه نمیشه. بهش گفتیم: خب یه سری استاندارد بگو تا انجام بدیم و بیمه کنیم، اما گفت شما مشمول بیمه نمی‌شید.» بعد هم می‌گوید: «کارشناسای بیمه خیلی اذیت می‌کنن. همین الان که آتش سوزی سوله بغل به ما زده و کلی از جنس‌هامون سوخته و از بین رفته، کارشناس بیمه اومده با لحن زشتی می‌گه خودتون اینجا رو آتیش زدید تا از بیمه پول بگیرید. بعد هم به من گفت تو اصلا مالیات میدی؟ برگه مفاصا مالیات تو بده ببینم و اصلا شما باید خودتون خسارت بیمه هم بدید.» باز هم حرف‌هایش را تک به تک تکرار می‌کند و تاکید می‌کند که خیلی اذیت می‌کنند. می‌گوید کارگاه تمام سرمایه پدرش بوده و بعد از آتش سوزی او دیگر دل و دماغ رفتن به آنجا را ندارد و پایش را آنجا نگذاشته است.

چند ماه پیش هم که ماجرای آتش سوزی در چند پالایشگاه و پتروشیمی اتفاق افتاد، باز هم ماجرای بیمه‌ها به میان آمد. تعطیلات عید فطر امسال بود که پتروشیمی بوعلی آتش گرفت. این حادثه که در واحد پارازایلین پتروشیمی بوعلی رخ داد، منجر شد تا مخازن ذخیره سازی بنزین نیز که در این مجتمع قرار داشت، آتش بگیرد. علاوه بر رسانه‌های رسمی، شبکه‌های اجتماعی و مجازی به سرعت وارد کار شدند و لحظه لحظه آتش سوزی را به نمایش گذاشتند و همه کاربران همزمان با هم لحظه خم شدن مخزن پتروشیمی بوعلی را نظاره کردند. همین آتش سوزی کم‌کم بزرگترین حادثه آتش سوزی تاریخ صنعت پتروشیمی کشور لقب گرفت. اما بوعلی تنها آتش سوزی این سلسله نبود. دو هفته بعد از بوعلی ماهشهر، خط اتیلن غرب کشور دچار شکستگی شد و آتش گرفت.

بعد از آن هم هشتم مرداد ماه یک حادثه دیگر در پتروشیمی بیستون رخ داد. یکی از مخازن ذخیره سازی محصولات در پتروشیمی بیستون آتش گرفت. البته این آتش ظرف چند ساعت خاموش شد. بعد از این هم دوباره در جریان تعمیر واحد پارازایلین در مجتمع پتروشیمی بوعلی این واحد دچار آتش سوزی محدودی شد.

به هرحال همان زمانی که پتروشیمی بوعلی دچار حریق شد، محمد رضایی، مدیر بیمه‌های آتش سوزی بیمه ایران اعلام کرد: «بزرگترین سانحه تاریخ پتروشیمی ایران ۶۰ میلیون یورو آب خورد. این ۶۰ میلیون یورو رقم بالایی بود که گفته می‌شد تنها از طریق بیمه اتکایی می‌توان آن را پرداخت کرد.» فرهاد فزونی، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران درباره خسارت این آتش سوزی گفته بود. «واقعا شک دارم که شرکت بیمه ایران و هیچ کدام از بیمه‌های ایران بتوانند این خسارت ۶۰ میلیون یورویی را به تنهایی بپردازند.» .

چرا که معمولا در حوادثی که می‌تواند هزینه‌های بالایی دربر داشته باشد، شرکت‌های بیمه خودشان را برابر این خسارت‌ها توسط همکارانشان بیمه می‌کنند. به عبارتی به باقی بیمه‌ها اتکا می‌کنند و خودشان تمام خسارت را متحمل نمی‌شوند. بنابراین اگر چنین خسارت‌‌هایی ایجاد شود و صنعت بیمه ایران اتکای خارجی نداشته باشد، نمی‌تواند از پس آن برآید. البته که گویا بیمه اتکایی برای پتروشیمی بوعلی وجود داشت. چراکه براساس صحبت‌های رضایی این مجموعه دارای بیمه نامه تمام خطر نزد کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های بیمه به راهبری بیمه ایران بوده است.

حالا هم سر ماجرای حادثه پلاسکو گفته می‌شود اگر کل پاساژ بیمه بود، می‌شد از بیمه اتکایی استفاده کرد. با این حال تقوی، رئیس شعبه فردوسی بیمه ایران مدعی است که تعدادی از خسارت‌ها را همان روز اول بعد از حادثه پرداخت کرده‌اند. او می‌گوید: «فردای حادثه پلاسکو، یعنی همان روز جمعه، مدیرعامل بیمه ایران جلسه اضطراری تشکل داد. در این جلسه مدیر بیمه آتش سوزی و مدیرعامل و روسای شعب اجرایی تهران حضور داشتند. همان زمان مدیرعامل گفت با توجه به اینکه خسارت‌ها کلی است، یعنی کل جنس‌ها از بین رفته، خسارت‌ها باید سریع پرداخت شود. همین هم شد و روز شنبه تا غروب 20 نفر به شعبه رجوع کردند و همان روز هم خسارت آنها پرداخت شد.»

یکی از کسبه پلاسکو یک روز قبل از حادثه بیمه آتش سوزی خود را گرفته بود و توانست خسارتش را هم بگیرد. یکی دیگر تا سقف ۱۸۰ میلیون تومان سرمایه بیمه داشت اما کل سرمایه‌اش در مغازه ۴۰۰ میلیون تومان بوده است. به همین دلیل هم تا سقف بیمه و نصف سرمایه‌اش خسارت دریافت کرد.

کسبه‌ای دیگر هم سه روز قبل از حادثه موعد بیمه‌اش سر آمده بود. تعریف می‌کرد که به خاطر اختلاف 70 هزار تومان بین چند شرکت بیمه، دست دست کرده و حالا 500 میلیون تومان از سرمایه‌اش نابود شده است. تقوی می‌گوید یکی از کسبه هم سقف بیمه آتش سوزی‌اش 200 میلیون تومان بود، اما با صداقت کامل گفت 160 میلیون سرمایه‌اش از بین رفته و همان میزان هم خسارت گرفت، با اینکه می‌توانست کل 200 میلیون تومان را خسارت دریافت کند.

ماجرای آتش سوزی و از دست دادن سرمایه بدون داشتن بیمه آنقدر مسئله‌ساز است که همتی گفته است: «هرچند بیمه آتش سوزی کاملا اختیاری است، اما درصدد این هستیم که برای سال آینده بیمه آتش سوزی ساختمان‌های بزرگ را اجباری کنیم. البته بیمه مرکزی نمی‌تواند الزام کند؛ ما به دولت پیشنهاد دادیم و می‌دانیم شورای شهر هم پیگیر این موضوع هست.»

رییس شعبه فردوسی بیمه ایران هم می‌گوید: «اگر کسبه ۱۰۰ میلیون تومان سرمایه داشته باشند، حق بیمه یک سال آنها ۲۰۰ هزار تومان می‌شود. این میزان واقعا به اندازه فروش دو پیراهنی است که طی یک روز می فروشند. به همین دلیل هم بیمه کردن سرمایه و مغازه می‌تواند خیلی در وقوع حادثه کمک کند. اگر کل پلاسکو هم بیمه بود باز به نفع سرمایه کشور بود. چرا که در آن صورت بیمه‌ها، بیمه اتکایی می‌گرفتند و بخشی از این خسارت‌ها از کشورهای دیگر پرداخت می‌شد. اگر فرهنگ بیمه عمومی شود آن زمان قیمت‌ها هم پایین می‌آید و در نهایت باز هم به نفع اشخاص است.»

• وضعیت بیمه مرکزی با عدد و رقم

ضریب نفوذ بیمه در ایران زیر دو درصد است.

براساس سالنامه آماری صنعت بیمه ویژه سال ۱۳۹۴ بازار بیمه در کشور با توسعه همراه بوده است. به هرحال در این سال در سراسر کشور تعداد شعب شرکت‌های بیمه به ۱۰۴۳ شعبه رسید. و تعداد نمایندگان بیمه فعال به حدود 37/8 هزار نمایندگی عمومی و تخصصی افزایش پیدا کرد. تعداد کارگزاران بیمه فعال به ۶۲۸ کارگزاری و تعداد ارزیابان خسارت بیمه‌ای به ۱۴۶ ارزیاب فعال رسید.

طبق اعداد و ارقام سالنامه بیمه مرکزی، حق بیمه‌های تولیدی در سال گذشته، با ۹.۵ درصد رشد همراه بوده است. به طوری که از 208/6 هزار میلیارد ریال در سال ۱۳۹۳ به 228/4 هزار میلیارد ریال در سال ۱۳۹۴ رسید.

علاوه بر این هم شاخص حق بیمه سرانه (نسبت حق بیمه تولیدی به جمعیت) از 2/7 میلیون ریال در سال ۱۳۹۳ به 2/9 میلیون ریال در سال ۱۳۹۴ افزایش داشته است. شاخص ضریب نفوذ بیمه هم موضوع مهمی است که در کشورهای مختلف سنجیده می‌شود. به این ترتیب شاخص ضریب نفوذ بیمه (نسبت حق بیمه تولیدی به GDP بر حسب قیمت جاری) هم از 1/93 درصد در سال 1393 به 2/08 درصد در سال 1394 رشد کرد. البته سر ضریب نفوذ بیمه اعداد مختلفی بیان می‌شود، اما همگی اعداد حول و حوش 2 درصد است.

آنطور که در این سالنامه آمده است، بیمه زندگی با 21/9 درصد رشد در حق بیمه تولیدی، سهم 12/1 درصدی از بازار بیمه را به خود اختصاص داده، ضمن آنکه تعداد نمایندگان تخصصی فروش بیمه‌های زندگی 59/7 درصد رشد نسبت به سال قبل، به تعداد 7276 نماینده بیمه عمر رسیده است. سهم بخش غیردولتی از حق بیمه تولیدی و خسارت پرداختی در صنعت بیمه طی سال 1394 به ترتیب 59/9 و 55/2 درصد را نشان می‌دهد.

طبق آنچه بیمه مرکزی منتشر کرده است، طی 8 ماه اول امسال 101/7 هزار میلیارد خسارت پرداخت شده است که نسبت به 8 ماهه اول سال 94، رشد 25/6 درصدی داشته است. حتی به گفته همتی، صنعت بیمه روزانه 45 میلیارد تومان خسارت پرداخت می‌کند.

• مرگ خوبه اما برای همسایه

ضریب نفوذ بیمه در ایران پایین است به دلیل یک باور فرهنگی

میزان نفوذ بیمه و گردش مالی صنعت بیمه در ایران نسبت به جهان ناچیز و نامطلوب است. مرتضی بانک، معاون کل سرپرست نهاد ریاست جمهوری سال گذشته گفته بود: «هرچند در 10 تا 20 سال اخیر صنعت بیمه کشور رو به رشد بوده اما فرآیند توسعه در جهان پیشرفت زیادی داشته و در همین حال این صنعت نقش موثری در اقتصاد جهانی به دست آورده است. در حالی که گردش مالی صنعت بیمه در فضای بین‌المللی 7 درصد است که این رقم در ایران به دو درصد می‌رسد.»

این نفوذ بیمه هم احتمالا همان ضرب‌المثلی است که ایرانی‌ها می‌گویند: «مرگ خوبه اما برای همسایه» و البته به آن پایبندند. چرا که مرداد ماه امسال هم علی‌اکبر اولیا، دبیرکل سندیکای بیمه‌گران ایران در همایش توسعه توان حرفه‌ای صنعت بیمه در تبریز گفته بود: ضریب نفوذ بیمه در ایران 2.2 درصد و میانگین ضریب نفوذ جهانی بیمه ۶ درصد است.»

این در حالی است که در طرف مقابل در کشورهای پیشرفته نفوذ بیمه رقمی چشم‌گیرتری دارد و حتی بیمه‌ها از قدرت و ثروت بالایی برخوردارند. اما با این حال گزارش‌ها می‌گویند که ایرانی‌ها کم‌کم در حال فراموش کردن آن ضرب‌المثل هستند و طی ۴ سال گذشته ضریب نفوذ بیمه در کشور هرچند آرام آرام اما دربحال افزایش است. چراکه ضریب نفوذ بیمه در سال ۹۴ معادل 9/1 درصد، در سال ۹۳ معادل 1.86 بوده است که نسبت به سال ۹۲ معادل 8.14 درصد رشد داشته است.

به هر حال شاخص ضریب نفوذ بیمه از شاخص‌های مهم صنعت بیمه برای هر کشوری محسوب می‌شود. بر اساس آمار رسمی که توسط پژوهشکده بیمه ارائه شده این شاخص که نشانگر سهم درآمد مستقیم فعالیت صنعت بیمه از تولید ناخالص داخلی کشور هست، از نسبت مجموع حق بیمه‌های صادره تقسیم بر تولید ناخالص داخلی به قیمت‌های بازار (در قیمت‌های جاری) به دست می‌آید.

در این میان سهم بیمه‌های زندگی از تولید ناخالص داخلی در سال ۹۳ معادل 0.19 و ضریب نفوذ بیمه‌های غیر زندگی معادل 1.67 درصد بوده است. البته این شاخص در سال 92، 1.72 درصد بود که در آن سهم بیمه‌های زندگی 158.0 و سهم بیمه‌های غیر زندگی 576.1 را نشان می‌داد.

به این ترتیب براساس گزارش پژوهشکده بیمه، ضریب نفوذ بیمه در کشور از سطح بین‌المللی فاصله بسیاری دارد زیرا در جهان ضریب نفوذ در حدود ۷ درصد است اما در ایران در چند سال گذشته زیر ۲ درصد بوده است. علی طیب‌نیا، وزیر امور اقتصادی و دارایی در این رابطه معتقد است که در حالی که شاخص ضریب نفوذ بیمه در سطح جهانی در سال گذشته میلادی معادل 6.2 درصد؛ برای بیمه‌های زندگی 3.4 و غیر زندگی 7.2 درصد بوده است اما ضریب نفوذ بیمه در ایران ۱,۹ درصد را برای سال 94 نشان می‌دهد. بر اساس صحبت‌های طیب‌نیا، ضریب نفوذ بیمه‌های زندگی در ایران دو دهم درصد و در دنیا 3.7 درصد است؛ بنابراین فاصله زیادی با استانداردهای جهانی داریم.

بر اساس نتایج گزارش پژوهشکده بیمه، روند افزایشی شاخص ضریب نفوذ اسمی طی سال‌های ۹۰ تا ۹۳ نشان می‌دهد که نفوذ بیمه در گردش درآمدها در کشور طی این سال‌ها صعودی و افزایش درآمد صنعت بیمه نسبت به افزایش درآمد کل کشور بیشتر بوده است. البته باید توجه کرد که بیمه‌های اجباری از سهم قابل توجهی در درآمد کل و افزایش آن در صنعت بیمه برخوردار هستند.

آنچه مشخص است، این است که ضریب نفوذ، میزان جذب بخشی توسط صنعت بیمه را نشان می‌دهد، در حالیکه سهم ارزش افزوده صنعت از تولید ناخالص داخلی، میزان صنعت بیمه از درآمدهای اقتصاد داخلی است. به عبارت دیگر سهم ارزش افزوده صنعت از تولید ناخالص داخلی، نشان دهنده میزان درآمدزایی صنعت به عنوان یکی از بخش‌های اقتصاد ملی است؛ در حالیکه ضریب نفوذ بیمه میزان جذب در آمدهای ایجاد شده در کل اقتصاد را نشان می‌دهد.

برآوردهای ارزش افزوده صنعت بیمه که توسط بانک مرکزی انجام شده، نشان دهنده این است که میزان ارزش افزوده صنعت بیمه در سال ۹۲ معادل 45.848.30 میلیارد ریال است که در سال ۹۳ افزایش داشته و به رقم ۵۵,392.90 میلیارد ریال رسیده که حدود ۲۱ درصد رشد داشته است. بر این اساس، سهم ارزش افزوده صنعت بیمه از اقتصاد کشور 0.51 درصد در سال ۹۳ برآورد شده که نسبت به برآورد سال ۹۲ که معادل 0.49 درصد بود، 4.08 درصد رشد داشته است. بنابراین گزارش پژوهشکده بیمه می‌گوید: «در مجموع به نظر می‌رسد با توجه به رشد مثبت اقتصاد ملی در سال ۹۳، بهبود عملکرد صنعت بیمه نیز به عنوان یکی از نهادهای مالی اقتصاد ملی، منطقی باشد. بهبود عملکرد صنعت بیمه در سال ۹۳ نسبت به سال ۹۲، از دو منظر ضریب نفوذ بیمه و سهم ارزش افزوده صنعت بیمه از کل ارزش افزوده اقتصاد کشور قابل رویت و تشخیص است.»

با این حال در سالنامه سال ۹۳ بیمه مرکزی پیش‌بینی شده بود که ضریب نفوذ بیمه ایران به بالاتر از ۴ درصد خواهد رسید. این در حالی است که در این سال‌ها سعی در افزایش این ضریب شده است. به طور مثال سال ۱۳۸۰ ماده واحده قانون تأسیس موسسات بیمه غیردولتی به تصویب رسید و در سال‌های بعد براساس اصل ۴۴ قانون خصوصی‌سازی شرکت‌های بیمه دولتی آسیا و البرز و دانا انجام شد و علاوه بر اینها تعداد شرکت‌های بیمه‌گری به عدد ۳۲ رسیده و رقابت در این صنعت رشد یافته است اما همچنان ضریب نفوذ بیمه از استانداردهای جهانی پایین‌تر است.

احتمالا جواب این سوال هم فرهنگ‌سازی است که برای افزایش نفوذ بیمه همچنان حرف اول را می‌زند. در کنار جای خالی ساختمان پلاسکو، بازار کویتی‌ها قرار دارد. البته که حادثه پلاسکو باعث بسته شدن این بازار هم شده و فعلا در آنجا فعالیتی صورت نمی‌گیرد، اما کسبه آن پارچه‌ای روی سردر پاساژ کویتی‌ها نصب کرده و گفته‌اند: «کسبه بازار کویتی‌ها با کمال افتخار پذیرای کسبه آسیب دیده ساختمان پلاسکو هستند و اعلام می‌دارند عزیزانی که در این فاجعه دچار زیان غیرقابل تصوری شده‌اند، می‌توانند در کنار ما و در محل کسب ما نسبت به انجام فعالیت‌های صنفی خود اقدام نمایند. کسبه بازار کویتی‌ها مفتخر به همیاری و همکاری با شما عزیزان هستند» حالا باید دید چند نفر از کسبه کویتیها، مغازه‌های خود را بیمه کرده‌اند یا اینکه آنها هم تصور می‌کنند مرگ تنها برای همسایه کناری بوده است!