نگاهی به دردهای نهفته در فاجعه ساختمان پلاسکو: سقوط اخلاق و آسیب های اجتماعی
| حسین پوراسدی ، عضو هیات مدیره نظام مهندسی استان فارس-خبر آنچنان دردناک و ناگهاني بود که حتی فرصت فکر کردن درباره چرایی ماجرا را به کسی نداد ؛ بازار شایعات هم چنان داغ بود که کمتر کسی به ابعاد فاجعه آمیز آن فكر كرد .
۵۵آنلاین :
فاجعه ، فاجعه اي که نگرانی برای نسل فردای کشوری با تمدن چندین هزارساله را باعث مي شود . اگر کمی به گذشته نه چندان دوری برگردیم درهای باز خانه هاي کوچک و نه چندان لوکس را به ياد مي آوريم، درهايي که صاحبان خانه، آنها را باز می گذاشتند تا اگر کسی در تظاهرات از دست ماموران فرار کرد مامنی براي پناه جستن داشته باشد... یا کمی جلوتر، ظرف های نفت رایگان درب منازل، اهداي جان فرزند براي سربلندي كشور، كمك هاي نقدي در حد بضاعت و ارسال هر انچه درتوان بود به جبهه ها بدون چشمداشت ... یا باز جلوتر در حوادث فجیعی چون زلزله منجیل و سایر نقاط کشور كه بی ریا و بی غل و غش ساده و صمیمی از سهم خود و خانواده برای آسیب دیدگان ارسال مي شد... شاید آن زمان هنوز عکس سلفی کشف نشده بود، شاید آنزمان هنوز مردم به خودی و غیرخودی، شهروند درجه 1و 2و... تقسیم نشده بودند. شاید هنوز دروغ، ریا، تظاهر، اختلاس، و سایر آسیب های جدی اجتماعی تا اين حد گسترش پیدا نکرده بود و عنواني از بي هويتان يك شبه مرفه شده وجود نداشت . شاید این سالها، آنقدر درگیر سرخوشی هایي از جنس يارانه هاي واریزی در بالشی پرمهر شده ايم؛ ان قدر سریال های کمدی- تخیلی و اختلاس های پایان ناپذیر ، نمودارهای 36 رنگ مشغولمان كرده است كه حواس پنج گانه به غرایز سه گانه کاهش يافته است . شاید دعواهای چپ و راست، اصلاح و اصول، تفریط و افراط، عدالت و تدبیر، برجام و فرجام و ... ذائقه حساسیت اجتماعی مان را به حد آبگوشت بزباش کاهش داده است؛ آن قدر نازل شده ایم که از اعدام ها فیلم و عکس در شبکه ها می گذاریم . به جبران تفریحات ممنوعه، راه بندان ایجاد می کنیم و اجازه عبور خودروهای امدادرسان را نمی دهیم، شاید به تاوان امکانات ضعیف جاده هامان و ... خطر جدی افزایش چشمگیر آسیب های اجتماعیست كه دقیقاً در مسیر مخالف تمام آموزه های دینی، ملی و تلاش های فراوان حاکمیتی روز به روز در حال گسترش و تسری به تمام لایه ها و افراد جامعه است ؛خطر جدی افزایش قانون گریزی و برداشت های غلط از قوانين به نفع عده ای محدود است؛ خطر جدی لوایح، قوانین، بخشنامه ها و دستورالعمل های گوناگونی است، که عمدتاً به جای پرداختن به بعد انسانی به بعد آسمانی یا مواردی دیگر مي پردازد . خطر جدی عدم رعایت قوانین و دستورالعمل هاست -علیرغم مشکلات پیش گفته-، خطر جدی من و تو و ما هستیم که با سرعتی کنترلنشده به مسیری می رویم که هیچ افق روشنی برای آن متصور نیست. فاجعه ساختمان پلاسکو دردهای بسیاری بر قلب و روح ما آشکار كرد . همراه آن کودک چند ساله ای که چشم انتظار پدر فداکار شهیدش گریست، از عمق وجود خون گریستیم، دلمان به درد آمد و خونمان به جوش از اظهارنظرهای صرفاً آماری و فرافکنی مسئولان همیشه ماندگار! مبنی بر تذکرات پی در پی!!! افسوس خوردیم از امکانات بسیار اندک و ما قبل سنتی پایتخت کشوری که دارای داعیه اولین تمدن یکجا نشینی است . به خود گفتیم جای این همه قانون و آئین نامه و رعايت نكات ایمنی و رعایت شئونات انسانی و نحوه نگهداری ساختمان کجاست؟؟؟ با ترس از یکدیگر پرسیدیم اگر فردای نامعلومی، اتفاق مشابهی برای ساختمان دیگری در شهر دیگری - احتمالاً با امکانات کمتر درمقایسه با تهران- بیافتد چه می شود؟ نوع برخورد این همه سازمان و ارگان و مدیریت بحران با آن شهر آیا مانند تهران خواهد بود؟ آیا وقت آن نرسیده که بازنگری اساسی با محوریت اهمیت به شأن انسانی در قوانین انجام شود؟ آیا وقت آن نرسیده انتخاب مدیریت بر مبنای تخصص باشد تا مدت دوام فرد در سیستم بسته حاکمیت؟ آیا نباید برای اجرای بخش های مغفول مانده قانون همتی ملی توسط مدیران ارشد ایجاد شود؟ حقیر به عنوان یک عضو کوچک از جامعه مهندسان ضمن عرض تسلیت به همه ملت عزیز ایران، بهخصوص بازماندگان هموطنان عزیز درگذشته و پرسنل فداکار و ایثارگر سازمان ایمنی و آتش نشانی تهران، لزوم بازنگری جدی در مباحث ایمنی، تعمیر و نگهداری ساختمان ها، بیمه کیفیت ساختمان، بازدیدهای ادواری از کلیه ساختمان ها را به نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، شوراهای اسلامی شهرها و سازمان نظام مهندسی پیشنهاد میکنم و امیدوارم در اسرع وقت با اهمیت موضوع حفظ شان انسانی هموطنان عزیز، تصمیمات مدیریتی کارساز و دارای ضمانت اجرایی گرفته شود . هیچ فرصتی دوباره تکرار نمی شود پس تا دیر نشده و هنوز امیدی به اصلاح اساسی باقی است اقدام کنید. عزت و ذلت هر ملتی به دست خودشان است.
دیدگاه تان را بنویسید