راه توسعه از آموزش میگذرد
| هر کشوری اگر بخواهد به توسعه برسد و جهشی در جهات مختلف اعم از اقتصادی و علمی داشته باشد، باید زمینه فرهنگی شدن مردم و کسب دانش را برای جامعه فراهم کند. کسب دانش در حال حاضر به جز با گسترش فضاهای آموزشی و آسانتر کردن شرایط آموزش میسر نمیشود.
۵۵آنلاین :
هر کشوری اگر بخواهد به توسعه برسد و جهشی در جهات مختلف اعم از اقتصادی و علمی داشته باشد، باید زمینه فرهنگی شدن مردم و کسب دانش را برای جامعه فراهم کند. کسب دانش در حال حاضر به جز با گسترش فضاهای آموزشی و آسانتر کردن شرایط آموزش میسر نمیشود. در سالهای اخیر نسبت به این مسئله کمتر دقت شده است. تعداد زیادی از مردم مناطق محروم به دلیل کمبود امکانات آموزشی و عدم دسترسی به مدرسه از تحصیل محروم میمانند. مثلاً یک نوجوان برای رفتن به مدرسه باید مسیری نزدیک به ۱۵ کیلومتر را طی کند تا به مقصد برسد. در زمانهای دور نبود امکانات و وسایل نقلیه باعث میشد کودکان بسیاری از تحصیل محروم بمانند و تعداد افراد بیسواد در کشور زیاد شود. این در حالی است که با گسترش شهرنشینی و امکانات اولیه در کشور اکنون نباید شاهد این مشکلات باشیم؛ اما با مطالعه درباره مناطق محروم و آمار کودکان بازمانده از تحصیل در این مناطق، به نظر میرسد این مشکل همچنان وجود دارد. باید در نظر داشت قسمتی عقب ماندگی اجتماعی و اقتصادی کشور ما ناشی از عدم دانش، کمبود فضاهای آموزشی و مدارس برای کسب دانش است. در چنین شرایطی هر چقدر مدرسه در کشور بیشتر ساخته شود مردم گرایش بیشتری به کسب دانش نشان میدهند و بخشی از نارساییهای آموزشی حل میشود. پس از انقلاب اسلامی نهضت سوادآموزی و نهضت مدرسه سازی در کشور راه افتاد و کشور توانست بر این مشکلات کمی فائق آید.
این در حالی است که با رشد جمعیت و گسترش کشور این مشکل به حد کافی برطرف نشده است. هنوز هم مردم در بخشهایی از کشور برای فرستادن فرزندان خود به مدرسه با مشکل مواجه هستند. مشکلاتی که شامل مسافت زیاد خانه اهالی روستا تا مدرسه، امکانات ضعیف آموزشی و مشکلات معیشتی خانوادهها میشود.
کمبود مدرسه در روستاها یکی از اصلیترین مشکلاتی است که کودکان این مناطق با آن روبهرو هستند و گاهی همین مشکل باعث میشود آنها از تحصیل بازبمانند. در همین حال میتوان با احداث مدارس در این مناطق بخش زیادی از این مشکلات را رفع کرد. ساخت مدرسه یک کار خیر و نیکوکارانه است که اولیای دین هم از آن به عنوان یکی از ثوابهای بزرگ نام بردهاند و بارها به آن اشاره کردهاند.
مؤسسات خیریه احداث مدرسه در کشور پیش از این هم وجود داشت و فعالیت میکرد. مثلاً موسسه ایجاد مدارس در اوایل انقلاب با راهنمایی شهید باهنر فعالیت میکرد. شهید باهنر مردم را برای ساخت مدرسه تشویق میکرد.
وقتی ایشان مسئولیت سرپرستی آموزش و پرورش کشور را بر عهده گرفت، عدهای از دوستان را جمع کرد و اعلام کرد الآن که من این مسئولیت را بر عهده گرفتهام متوجه بسیاری از نواقص و ضعفهای فضاهای آموزشی کشور شدهام.
بنابراین اگر بتوانیم کاری کنیم که عدهای خیر جمع شوند و تعدادی مدرسه بسازند، کمی این مشکلات حل میشود با اینکه آن دوران جمعیت کشور زیاد نبود اما این مشکل احساس میشد و خیرین مدرسه ساز از همان دوران وارد عمل شدند و در اقصی نقاط کشور با همت خود مدرسه ساختند. همان دوران موسسه ایجاد مدارس تأسیس شد. موسسه در آن زمان توانست بیش از ۱۰۰ مدرسه بسازد، در اختیار دولت بگذارد و خیرین در این امر کمک کردند. به دنبال آن جامعه خیرین مدرسه ساز ایجاد شد و الآن نزدیک به سه هزار مدرسه در نقاط مختلف و محروم احداث کردند و مورد استفاده مردم قرار دادند.
پویش ایران من به تازگی از سوی فعالان اقتصادی بخش خصوصی تأسیس شده است. راه اندازی این پویش کار بسیار بزرگ و مفیدی است که برخی از فعالان بخش خصوصی اقدام به این کار کردند. به وسیله این پویش در مدتی نزدیک به دو سال مدارس زیادی در مناطق محروم ساخته شده و مورد استفاده مردم قرار گرفته است.
این پویش در نظر دارد ۱۰۰ مدرسه را در کشور احداث کند که در گردهمایی اعضای پویش ایران من پیشنهاد دادم به جای ۱۰۰ مدرسه تلاش شود هزار مدرسه ساخته شود که اگر این اتفاق بیفتد تا حد زیادی نیاز و کمبود کشور در زمینه مدرسه سازی رفع خواهد شد. درخواست من این است که هدف گذاری ساخت ۱۰۰ مدرسه به ساخت یک هزار مدرسه تغییر پیدا کند و ما قول میدهیم در این زمینه مساعدت کنیم. چرا که کشور نیازمند ساخت مدرسه است.
با توجه به آنچه در آیات، احادیث و روایات آمده است، تصور نمیکنم هیچ مذهبی همچون اسلام تا این حد نسبت به آموزش سفارش کرده باشد. حتی پیامبر اسلام، آموزش را چون نماز بازارها حتماً یک مدرسه هم در کنار بازارها حتماً یک مدرسه هم ساخته میشد و این نشان دهنده آن است که بازرگانان به مقوله آموزش توجهی ویژه داشتند. هیچ ثوابی بالاتر
از مدرسه سازی و فضای آموزشی نیست. حرکت مدرسه سازی از طريق تعدادی از فعالان اقتصادی آغاز شده و ضرورت دارد، با افزایش تعداد مدارس هدف گذاری و این حرکت گستردهتر شود.
کشور ما نیاز دارد که از این مؤسسات و پویشها در کشور زیادتر داشته باشیم و به دنبال افزایش جمعیت و مشکلات حاصل از آن برای احداث فضاهای آموزشی به صورت جدی همت کنیم. با چنین اقداماتی میتوان امیدوار بود تعداد افراد بیسواد در کشور سال به سال کمتر شود و روزی به صفر برسد. مسئولان، علما و خطیبان نماز جمعه بهتر است مردم را به مشارکت در ساخت مدرسه تشویق کنند تا بخشی از مشکلات آموزشی کشور حل شود.
- درباره پویشی ایران من
توسعه یک اتفاق منتزع از جامعه نیست، توسعه یک سلسله است که بر پایه انسان بنا نهاده شده است و شروع توسعه از شروع رشد انسان است. آموزشی، به ویژه آموزش دوران کودکی و نوجوانی، سنگ بنا و سکوی توسعه در هر کشوری است. این انسان است که اقتصاد، فرهنگ، هنر، علم و فناوری و همه ابعاد جامعه را شکل میدهد و بارور میسازد. پس اوست که ابتدا باید به درستی شکل بگیرد و منبع توسعه شود؛ و این باید، به یک امر مهم نیاز دارد، آموزش درست، پویا و فراگیر.
پویش «ایران من» محصول فکر و تلاش و عزم بخش خصوصی ایران است برای ایفای نقشی فعال، سازنده و مطالبه گرانه در نظام آموزشی کشور ایران من میخواهد از ساخت ۱۰۰ مدرسه حرکتی را آغاز کند که در ادامه با وصل این حرکت به سایر اقدامات و برنامهها منجر به ساخت نظام آموزشی بالنده، روزآمد و فراگیر برای کشور شود.
پویش ایران من ابتکاری است که از سوی تنی چند از اعضای اتاقهای بازرگانی سراسر کشور در بخش خصوصی بنیان گذاشته شده است. این حرکت در سال ۱۳۹۳ با احداث یک باب مدرسه کار خود را شروع کرد. این مدرسه پایهای شد بر اینکه بخش خصوصی کشور ۱۰۰ دبستان در مناطق محروم کشور که همگی «ایران من» نامگذاری میشوند بسازد.
ساخت مدرسه از فراگیرترین و شناختهشدهترین ابعاد حضور بخش خصوصی در مسئولیت اجتماعی خود در ایران است. تاکنون هزاران مدرسه به همت نیکوکاران این مرز و بوم در سراسر میهن ساخته شده است؛ بنابراین ساخت مدرسه میتواند نقطه آغاز ملموس و مفهومی برای پویش همگن و همراه بخش خصوصی باشد.
مطالعات مراجع معتبر از جمله بانک جهانی نشان داده است اثر تحصیلات ابتدایی در توسعه بیش از دو برابر تحصیلات دانشگاهی است. این در حالی است که متأسفانه در کشور ما توسعه آموزشی نیز مسیر عکس را پیموده است.
در حالی که هنوز در بسیاری از مناطق کشور نیاز به ساخت یا بازسازی دبستان است، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور بیش از نیاز موجود و آینده است و برخی از رشتهها یا مراکز دانشگاهی با کمبود متقاضی روبهرو است.
منبع : مجله تجارت فردا
دیدگاه تان را بنویسید