رهبری دموکرات ها
میدل ایست آی: کریس ون هولن، سناتور آمریکایی برای رقابت با چاک شومر بر سر رهبری دموکرات‌های سنا، اعلام نامزدی کرد
| کریس ون هولن، سناتور ایالت مریلند و یکی از چهره‌های برجسته جریان ترقی‌خواه در سنای آمریکا در حوزه خاورمیانه، اعلام کرد که برای به چالش کشیدن چاک شومر، سناتور نیویورک که از سال ۲۰۱۷ رهبری دموکرات‌های سنا را بر عهده داشته است، وارد رقابت خواهد شد.
کریس ون هولن، سناتور ایالت مریلند و یکی از چهره‌های برجسته جریان ترقی‌خواه در سنای آمریکا در حوزه خاورمیانه، اعلام کرد که برای به چالش کشیدن چاک شومر، سناتور نیویورک که از سال ۲۰۱۷ رهبری دموکرات‌های سنا را بر عهده داشته است، وارد رقابت خواهد شد.
در ادامه این مطلب آمده: ون هولن اواخر شب چهارشنبه به وقت محلی در واشنگتن، در شبکه اجتماعی ایکس از تصمیم خود برای رقابت بر سر این سمت خبر داد.
او نوشت: «در این انتخابات، آمریکایی‌ها از ما خواستند اقتصادی را که علیه کارگران عادی سازمان‌دهی شده و فساد سیاسی به آن دامن می‌زند، از این وضعیت خارج کنیم. برای تحقق این هدف، به رهبری جدید نیاز داریم. این موضوع درباره یک فرد خاص نیست؛ بلکه درباره پاسخ دادن به این مطالبه است.»
او افزود: «به همین دلیل، برای تصدی سمت رهبر اکثریت سنا نامزد می‌شوم.»پس از نتیجه شگفت‌انگیز انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر که با اتکا به پیام‌های انتخاباتی و نامزدهای جریان ترقی‌خواه، هر دو مجلس کنگره را از کنترل جمهوری‌خواهان به دموکرات‌ها منتقل کرد، بیشتر اعضای جدید کنگره خواستار تغییر در رهبری حزب شده‌اند.
در میان آن‌ها، عبدالالسید، سناتور منتخب ایالت میشیگان، نقش برجسته‌ای داشته است. او نخستین کسی بود که نام ون هولن را به‌عنوان گزینه‌ای جایگزین برای شومر مطرح کرد؛ آن هم در شرایطی که ون هولن تا آن زمان هیچ نشانه‌ای از تمایل خود برای تصدی این سمت بروز نداده بود.
ون هولن ۶۷ ساله در همان سالی به سنا راه یافت که شومر رهبری دموکرات‌های این مجلس را بر عهده گرفت.
شومر ۷۵ ساله تا حد زیادی به دلیل توانایی‌اش در جمع‌آوری کمک‌های مالی مورد تحسین قرار گرفته است؛ عاملی که به دموکرات‌ها کمک کرد ایالت‌هایی را به دست آورند که طی چندین دهه، تنها جمهوری‌خواهان بر آن‌ها حکومت کرده بودند
با این حال، شومر سیاستمداری میانه‌رو و مدافعی سرسخت برای اسرائیل است؛ آن هم در شرایطی که رأی‌دهندگان دموکرات به سمت چپ گرایش پیدا کرده‌اند و حمایت از اسرائیل بیش از پیش به‌عنوان یک نقطه‌ضعف سیاسی تلقی می‌شود.
او آشکارا از نامزدی السید حمایت نکرد؛ همان‌طور که از برخی دیگر از نامزدهای ترقی‌خواه که حمله اسرائیل به غزه را نسل‌کشی خوانده بودند نیز حمایت نکرد. این نامزدها در ایالت‌هایی مانند مین و مینه‌سوتا، با وجود برخوردار نبودن از حمایت شومر، در انتخابات پیروز شدند.
سازمان ملل متحد و شماری از پژوهشگران حوزه هولوکاست، حملات و محاصره ادامه‌دار غزه را نسل‌کشی دانسته‌اند. در جریان این حملات، بیش از ۷۴ هزار و ۵۰۰ فلسطینی کشته شده‌اند.
شومر همچنین از نگاه منتقدان، در مقابله با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بیش از حد ضعیف عمل می‌کند و آمادگی زیادی برای مصالحه با او دارد. این دو سیاستمدار نیویورکی چندین دهه است که با یکدیگر دوستی دارند و شومر در سال ۲۰۰۶ نیز در برنامه تلویزیونی واقع‌نمای ترامپ با عنوان «کارآموز» (The Apprentice) حضور پیدا کرده بود.
شومر اندکی پس از اعلام نامزدی ون هولن در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «از هرگونه بحث درباره آینده فراکسیون خود و مسئولیت‌های مهم پیش رو استقبال می‌کنم.»
او در ادامه با ابراز اطمینان از پیروزی خود افزود: «به آنچه با همکاری یکدیگر به دست آورده‌ایم افتخار می‌کنم؛ کسب ۵۵ کرسی و افزایش آن، نتیجه‌ای فوق‌العاده است و من آرای لازم برای ادامه فعالیت در سمت رهبر دموکرات‌ها را در اختیار دارم. مشتاقانه منتظر رهبری اکثریت جدید دموکرات‌ها و تلاش برای تحقق خواسته‌های مردم آمریکا هستم.»
آمریکایی‌ها خواستار «تغییر» هستند
اعلام نامزدی ون هولن دست‌کم می‌تواند فشارها بر شومر را برای اتخاذ رویکردی کمتر مماشات‌آمیز در قبال منابع مالی گروه‌های لابی حامی اسرائیل و همچنین کمک‌های مالیاتی آمریکا به اسرائیل افزایش دهد.
ون هولن چهارشنبه‌شب در گفت‌وگو با شبکه خبری آمریکایی «MS Now» و در اشاره به کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) و کمیته مبارزات انتخاباتی دموکرات‌های کنگره (DSCC) گفت: «از نظر من، ما نباید هیچ‌گونه کمک مالی از آیپک را در کمیته مبارزات انتخاباتی دموکرات‌های سنا بپذیریم.»
ون هولن از حامیان سرسخت حقوق فلسطینیان و محدود کردن کمک‌های آمریکا به اسرائیل است.
اوایل سال جاری میلادی، وی بیش از دو دوجین از سناتورها و نمایندگان دموکرات را برای حمایت از قطعنامه‌ای گرد هم آورد که خواستار ارائه گزارش‌هایی از سوی وزارت خارجه آمریکا درباره وضعیت حقوق بشر در کشورهایی بود که از کمک‌های ایالات متحده برخوردار می‌شوند.
اسرائیل بزرگ‌ترین دریافت‌کننده کمک‌های خارجی آمریکا است و در سال ۲۰۲۵، ۳.۳ میلیارد دلار کمک از واشنگتن دریافت کرد.
این قطعنامه ناکام ماند، اما ممکن است پس از آغاز به کار کنگره صدوبیستم در سوم ژانویه، تلاش دیگری برای تصویب آن به نتیجه برسد.
ون هولن همچنین در صف مقدم تلاش‌ها برای پاسخگو کردن مسئولان در قبال کشته یا زخمی شدن شهروندان آمریکایی به دست شهرک‌نشینان و نیروهای اسرائیلی قرار داشته و از واشنگتن خواسته است کشور فلسطین را به رسمیت بشناسد.
او همچنین یکی از نویسندگان گزارشی در سال گذشته بود که در آن، آمریکا به همدستی در پاکسازی قومی فلسطینیان متهم شده بود.
ون هولن در مارس ۲۰۲۵، با تکیه بر اطلاعاتی که دولت پیشین جو بایدن در اختیار او قرار داده بود، طرحی را ارائه کرد که هدف آن جلوگیری از انتقال ناخواسته منابع و حمایت‌های آمریکا به نیروهای شبه‌نظامی جدایی‌طلب موسوم به «نیروهای پشتیبانی سریع» (RSF) در سودان بود.
جمهوری‌خواهان حدود شش ماه بعد این طرح را مسدود کردند؛ درست پس از آنکه نیروهای پشتیبانی سریع وارد شهر الفاشر شدند و موضع نظامی ارتش سودان در این شهر را به تصرف خود درآوردند.
ون هولن از بسیاری جهات نقشی را بر عهده گرفته است که پیش‌تر برنی سندرز، چهره باسابقه جریان ترقی‌خواه در فراکسیون دموکرات‌های سنا و سناتور ایالت ورمانت، ایفا می‌کرد.
سندرز دو بار به‌عنوان نامزدی چپ‌گرا برای ریاست‌جمهوری رقابت کرد، اما نتوانست حمایت ساختار حاکم بر حزب دموکرات را به دست آورد. در نهایت، رهبران حزب به‌جای او، هیلاری کلینتون و جو بایدن را انتخاب کردند.
سندرز چهارشنبه‌شب در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این انتخابات درباره تغییر بود. حزب دموکرات باید تغییر کند. اکنون زمان مقابله با الیگارش‌ها و مبارزه برای خانواده‌های کارگر است.»
او در ادامه افزود: «به همین دلیل، من از کریس ون هولن برای تصدی سمت رهبر اکثریت سنا حمایت خواهم کرد.»
دیدگاه تان را بنویسید