ارسال به دیگران پرینت

چرا امارات اشتراکات خود با اسرائیل را بیش از اشتراکاتش با فلسطین می‌داند؟

ادوارد سعید، متفکر برجسته فلسطینی که در سال ۲۰۰۳ فوت کرد، توافق اسلو که در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ امضا شد را یک توافق خیانت آمیز برای فلسطین توصیف کرد. سعید تاکید نمود که هدف از توافق صلح اسلو، تضمین تابعیت دائمی برای اسرائیل بوده و این توافق، یک ابزار استعمار است که باعث می‌شود اشغال اراضی فلسطین توسط اسرائیل، هیچگاه پایان نیابد.

توران قشلاقچی در القدس العربی نوشت: خیانت، خیانت، خیانت، این خصلتی است که در شخصیت تعداد زیادی از سیاستمداران منطقه ما مجسم است. یکی از آن‌ها ملتش را می‌فروشد و یکی دیگر وطنش را. این فلسطین است که از مدت‌ها پیش قربانی سیاستمداران خیانتکار است. فلسطین چندین بار قربانی شد. اولین خیانت، اقدام برخی دولت‌های عربی در مورد خلع سلاح فلسطینی ها، به دنبال برنامه سازمان ملل است که براساس آن، فلسطین در سال ۱۹۴۷ به دو نیم تقسیم شده و اشغال خاک آن توسط صهیونیستها، نادیده گرفته شد. اما دومین خیانت بزرگ به فلسطین، با بخشیدن تمامی خاک فلسطین و قدس به اسرائیل، تحت عنوان عادی سازی و بدون پرسیدن نظر ملت و دولت فلسطین صورت گرفت.

 ادوارد سعید، متفکر برجسته فلسطینی که در سال ۲۰۰۳ فوت کرد، توافق اسلو که در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ امضا شد را یک توافق خیانت آمیز برای فلسطین توصیف کرد. سعید تاکید نمود که هدف از توافق صلح اسلو، تضمین تابعیت دائمی برای اسرائیل بوده و این توافق، یک ابزار استعمار است که باعث می‌شود اشغال اراضی فلسطین توسط اسرائیل، هیچگاه پایان نیابد. وقتی به عقب بر می‌گردیم، در می‌یابیم که عملیات اسلو، یک موفقیت بزرگ برای اسرائیل و یک شکست تراژیک برای فلسطینی‌ها بود.

سعید، عملیات اسلو را به منزله یک پیروزی بزرگ برای تاریخ صهیونیست‌ها می‌دانست. اما اگر وی در قید حیات بود، در مورد توافق عادی سازی که در ایالات متحده به امضا رسید، چه می‌گفت؟

برخی دولت‌ها در نشست اتحادیه عرب که متشکل از ۲۲ عضو است، با عادی سازی با اسرائیل موافقت کرده و بیانیه‌ای در دشمنی با ترکیه منتشر نمودند. در ادامه، وزارت خارجه ترکیه به شدت اظهارات اتحادیه عرب که در خصوص تجاوز‌های اسرائیل به خاک فسطین، سوریه، لبنان و اردن سکوت کردند را محکوم نمود.

چند ماه پیش، سفیر امارات در واشنگتن، یوسف العتیبه در مقاله‌ای که توسط یدیعوت احرونوت منتشر شد، نوشت: عواملی که اماراتی‌ها را با اسرائیلی‌ها جمع می‌کند، بیش از عواملی است که ان‌ها را با فلسطینی‌ها متحد می‌کند.

العتیبه در این مقاله مدعی است که دو ارتش اسرائیل و امارات، قدرتمندترین ارتش‌ها در منطقه هستند و این دو، دغدغه‌های مشترکی در قبال تروریسم و دشمنان دارند. وقتی مقاله العتیبه را می‌خوانیم، تصور می‌کنیم که امارات، عربستان، بحرین و مصر، دولت‌های اسلامی نیستند، حتی احساس می‌کنیم که این دولت‌ها از وجود اسلام، بیش از وجود اسرائیل ناراحت و منزجر هستند. همانطور که به گزارش نشریه «گلوبس» اسرائیل، امارات به محمود عباس پیشنهاد داد تا میلیارد‌ها دلار را به حکومت فلسطین بپردازد، تا از عادی سازی حمایت کند.

ایلان بابی، مورخ یهودی، که از مسائل دولت صهیونیستی آگاه است، می‌گوید دو اصل اساسی در تشکیل ایدئولوژی صهیونیستها، سیطره بر خاک فلسطین و کاستن از تعداد فلسطینی‌های مقیم آن است.

خلاصه کلام آنکه ملت‌های عربی تنها و بدون رهبری رها شده اند، از این رو، ما باید اعلامیه مجمع عربی را به منزله بازی در وقت اضافه برای ملت‌های عربی به شمار آوریم. مشکل این نیست که برخی دولت‌های عربی روابط تجاری و سیاسی با اسرائیل دارند، بلکه مشکل اصلی، آن است که این دولت‌ها فلسطین را همانند ابزاری برای چانه زنی در حین بنا نهادن روابط خود با اسرائیل قرار داده اند و با یک امضا، اراضی فلسطین را به اسرائیل تقدیم می‌کند، گویی که خاک خودشان است!

باید خطاب به این دولت‌های عربی گفت: تجارت شما حتی با شیطان و به کار بستن مکر سیاسی، برایتان امکان دارد، اما زمانی که تلاش می‌کنید زمام اراضی فلسطین و قدس را به اسرائیل تقدیم کنید، شک نکنید که تاریخ این مهم را ثبت می‌کند که عادی سازی روابط، یک خیانت بزرگ است.

 

منبع: انتخاب
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

دیدگاه تان را بنویسید

 
آنچه دیگران می خوانند:

    دیدگاه

    توسعه