مدارس | آموزش مجازی مدارس
مدارس و دانشگاه‌ها با شروع دوباره جنگ مجازی می‌شوند؟ | واکنش نماینده مجلس به نگرانی خانواده‌ها
| عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با اشاره به نگرانی خانواده‌ها درباره احتمال آغاز دوباره جنگ، بر ضرورت آمادگی برای انتقال مدارس و دانشگاه‌ها به آموزش مجازی در شرایط اضطراری تأکید کرد؛ با این حال، هنوز تصمیم قطعی در این زمینه اعلام نشده است.
فرشاد ابراهیم‌پور نورآبادی، با توجه به احتمال شروع مجدد جنگ، آیا برنامه مشخصی برای آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها پیش‌بینی شده است، گفت: در شرایط فعلی، نگرانی خانواده‌ها نسبت به امنیت فرزندانشان کاملاً قابل درک است. طبیعی است که والدین در مواجهه با تحولات منطقه‌ای و احتمال تشدید تنش‌ها، درباره نحوه فعالیت مدارس و دانشگاه‌ها و چگونگی حفاظت از دانش‌آموزان و دانشجویان پرسش‌هایی داشته باشند.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: آنچه اهمیت دارد، این است که مسئولان با اطلاع‌رسانی شفاف، تصمیم‌گیری به‌موقع و ارائه توضیحات روشن، از افزایش نگرانی‌های جامعه جلوگیری کنند.
وی در خصوص این که آیا برای انتقال سریع مدارس و دانشگاه‌ها به آموزش آنلاین در صورت بروز بحران، برنامه مشخصی وجود دارد، عنوان کرد: انتظار می‌رود برای شرایط اضطراری، سناریوهای مشخصی از قبل پیش‌بینی شده باشد تا در صورت تشدید تهدیدات امنیتی، تصمیم‌گیری با سرعت و بدون سردرگمی انجام شود. مدیریت شرایط بحرانی نباید به تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای پس از وقوع حادثه محدود شود. آمادگی قبلی، هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول و اطلاع‌رسانی به‌موقع به خانواده‌ها، از الزامات مدیریت صحیح این شرایط است.
ابراهیم‌پور در پاسخ به این که آیا آموزش آنلاین به‌صورت سراسری اجرا خواهد شد یا تصمیم‌گیری به استان‌ها و مدیران مدارس واگذار می‌شود، عنوان کرد: این موضوع باید بر اساس ارزیابی شرایط امنیتی و تصمیم مراجع مسئول مشخص شود. آنچه اهمیت دارد، وجود یک چارچوب روشن برای تصمیم‌گیری است تا خانواده‌ها بدانند در صورت تشدید شرایط، چه مرجعی تصمیم نهایی را اتخاذ می‌کند و چگونه از اجرای هماهنگ تصمیمات اطمینان حاصل خواهد شد. در شرایط بحرانی، نباید ابهام در مسئولیت‌ها یا ناهماهنگی میان دستگاه‌ها موجب سردرگمی دانش‌آموزان و خانواده‌ها شود.
وی درباره این که اگر آموزش مجازی از سر گرفته شود، برای جلوگیری از افت کیفیت آموزش و عقب‌ماندگی تحصیلی چه برنامه‌ای باید وجود داشته باشد، اظهار داشت: آموزش مجازی زمانی می‌تواند مؤثر باشد که با برنامه‌ریزی مناسب، زیرساخت کافی و نظارت بر کیفیت آموزشی همراه شود. برگزاری منظم کلاس‌ها، دسترسی به محتوای آموزشی، امکان ارتباط دانش‌آموزان با معلمان و پیش‌بینی برنامه‌های جبرانی برای دروس و مباحثی که به آموزش تکمیلی نیاز دارند، از جمله اقداماتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
این عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: در این میان، نباید اجازه داد شرایط اضطراری به افزایش شکاف آموزشی میان دانش‌آموزان منجر شود. حفظ سلامت دانش‌آموزان و استمرار آموزش، دو هدف مهم هستند که باید با برنامه‌ریزی صحیح، هم‌زمان دنبال شوند.
وی درباره اینکه برای دانش‌آموزان و دانشجویانی که به اینترنت پایدار یا تجهیزات مناسب دسترسی ندارند، چه راهکاری باید در نظر گرفته شود، عنوان کرد: یکی از الزامات هر برنامه آموزش غیرحضوری، توجه به عدالت آموزشی است. همه خانواده‌ها امکانات یکسانی برای دسترسی به اینترنت و تجهیزات دیجیتال ندارند. بنابراین، در صورت اجرای آموزش مجازی، باید راهکارهای جایگزین از جمله ارائه محتوای آموزشی قابل دریافت و استفاده آفلاین، بسته‌های آموزشی و روش‌های متناسب با امکانات مناطق مختلف پیش‌بینی شود تا هیچ دانش‌آموزی صرفاً به دلیل محدودیت‌های مالی، جغرافیایی یا فنی از آموزش محروم نماند.
ابراهیم پور درباره ادعای دریافت هزینه برای ساخت پلاک برای دانش‌آموزان توسط برخی از مدارس، گفت: این ادعا را به‌طور کامل تکذیب می‌کنیم و اساساً چنین موضوعی وجود ندارد. طرح این مسئله بدون مستندات معتبر، می‌تواند موضوعی انحرافی باشد که به نگرانی و تشویش خانواده‌ها دامن بزند.
وی تاکید کرد: در شرایطی که خانواده‌ها به‌طور طبیعی نگران امنیت فرزندان خود هستند، انتشار مطالب تأییدنشده نه‌تنها کمکی به حل مسائل نمی‌کند، بلکه ممکن است بر اضطراب جامعه بیفزاید. در عین حال، نگرانی خانواده‌ها درباره امنیت فرزندانشان کاملاً قابل درک است و باید با مسئولیت‌پذیری و اطلاع‌رسانی شفاف به آن پاسخ داده شود.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی درخصوص این که با توجه به نگرانی‌ها درباره احتمال حمله به مراکز آموزشی، چرا برگزاری حضوری کلاس‌ها ادامه دارد و آیا بهتر نیست مدارس در شرایط پرخطر به‌صورت آنلاین فعالیت کنند، اظهار داشت: نگرانی خانواده‌ها درباره امنیت دانش‌آموزان، نگرانی جدی و قابل احترامی است. با توجه به تجربه‌های تلخ حمله به مراکز آموزشی و آسیب دیدن دانش‌آموزان در جریان درگیری‌های نظامی، طبیعی است که والدین درباره ضرورت حضور فیزیکی فرزندانشان در مدارس پرسش داشته باشند.
وی تاکید کرد: تصمیم درباره نحوه برگزاری کلاس‌ها باید بر مبنای ارزیابی مستمر شرایط امنیتی و با اولویت قرار دادن جان و سلامت دانش‌آموزان اتخاذ شود. در صورت افزایش خطر، ضروری است مسئولان بدون تأخیر و با هماهنگی لازم، تدابیر متناسب را در نظر بگیرند. همچنین خانواده‌ها حق دارند از معیارهای تصمیم‌گیری و تمهیدات پیش‌بینی‌شده برای حفاظت از فرزندانشان آگاه باشند.
ابراهیم پور ادامه داد: درباره تحولات سیاسی و انتخاباتی در اسرائیل و آمریکا نیز باید گفت که تصمیم‌گیری درباره آموزش حضوری یا غیرحضوری نباید صرفاً به تقویم سیاسی کشورها وابسته باشد؛ بلکه باید بر اساس ارزیابی معتبر و روزآمد از شرایط امنیتی و با در نظر گرفتن منافع و امنیت مردم انجام شود.
وی گفت: در پایان، تأکید می‌کنیم که حفظ جان و سلامت هم‌وطنان عزیزمان، به‌ویژه کودکان و دانش‌آموزان، در همه شرایط باید از اولویت‌های اصلی تصمیم‌گیری در کشور باشد. نگرانی خانواده‌ها را درک می‌کنیم و معتقدیم که پاسخ مناسب به این نگرانی‌ها، نه با شایعه‌پراکنی و انتشار اخبار تأییدنشده، بلکه با اطلاع‌رسانی دقیق، آمادگی قبلی و تصمیم‌گیری مسئولانه امکان‌پذیر است. خانواده‌های عزیز ضمن حفظ آرامش، اخبار و اطلاعات را از منابع معتبر پیگیری کنند. در شرایط حساس، مهم است که از انتشار مطالب تأییدنشده خودداری شود و اطمینان داشته باشیم که صیانت از جان و سلامت مردم باید مبنای تصمیم‌گیری‌ها قرار گیرد.
دیدگاه تان را بنویسید