امین کاوئی:
چرا دولتیها از کلمه ناترازی زیاد استفاده میکنند؟
| متن پیش رو تلاش میکند تا با مواجهه انتقادی با گفتمانسازیهایی که در سالهای اخیر حول واژه «ناترازی» انجام شده، زاویهای جدید برای فکر کردن به مسائل کشور و احیانا ارائه راهحلهای موثرتر برای اصلاح و تغییر به وجود بیاورد.
آقای کدیور پژوهشگر محترم در مطلبی ضمن انتقاد از افزایش اهمیت ناترازیهای اقتصادی در هسته قابلاعتنای متن و استدلال خود توضیح دادهاند که:
«با توجه به این که کانون اصلی توجه این مفاهیم (ناترازی)، به حرکت درآوردنِ اقتصاد کشور از طریق شکوفایی «بخش خصوصی» است، درهمتنیدگی زیادی با ایدههایی نظیر «خصوصیسازی»، «کوچکسازی دولت»، «مانعزدایی»، «مولدسازی»، «مقرراتزدایی»، «رفع موانع تولید» نیز دارد.»
➖➖➖➖➖
برخلاف نظر فوق، نگرانی حکومت و دولت هیچ ربطی به موارد بالا ندارد که اگر حکومت دغدغه اولش بخش خصوصی و تولید بود که کار کشور به اینجا نمیرسید!
اقتصاد سیاسی داستان پرتکرار شدن کلمه «ناترازی» از این قرار است که دولت نگران است که:
➖به خاطر ناترازی بنزین همین فردا در صفهای بنزین برای مردم دلخوری پیش بیاید،
➖به خاطر ناترازی بودجه و بانک چند ماه آینده، به خاطر تورم در بازار ایجاد نارضایتی بیشتر شود یا
➖به خاطر ناترازی صندوقهای بازنشستگی، حقوق بازنشستهها دیرتر واریز یا تورماش غیرقابل کنترل شود.
در واقع نگرانی اصلی دولتهای در حال توسعه و گرفتار از امور امروزه، فردایی و «کوتاهمدت» است، در حالی که «بیعدالتی در آموزش» یا «بیعدالتی در سلامت» هم عوارضشان خود را در «درازمدت» نشان خواهد داد،
هم به لحاظ اجتماعی کمسر و صداترند.
دیدگاه تان را بنویسید