ایران پیرتر و پیرتر می شود.

۵۵آنلاین :

پريسا اميدى

دانشجوى علوم سياسى

پیر شدن جمعیت، چندی است که این اصطلاح هر از گاهی از طریق رسانه های عمومی به گوشمان می خورد و اگر بخواهیم دقیقا منظور آن را در یابیم لازم است به یک سری نکات اشاره کنیم.

در علم آمار و جمعیت شناسی چند اصطلاح رایج وجود دارد که عبارتند از : توزیع سنی، دهک ها،الگوی سنی، میزان باروری، هرم سنی و...

مهمترین اصطلاحی که برای درک و فهم این مطلب نیاز داریم این است که بدانیم کل جمعیت به سه گروه یا دهک تقسیم می شود (نوزادی تا ۱۱ سالگی/۱۴تا۶۵سالگی/۶۵سال به بالا)اصلی ترین گروه در جامعه ۱۱ تا ۶۵ سال است که مولد نامیده می شود یعنی اکثریت بالای اتفاقات و دستاوردها توسط این گروه صورت می گیرد و بار اصلی جامعه بر دوش این گروه می باشد.

در حین و بعد از جنگ تحمیلی و شهید شدن و جانباز شدن گروهی از هموطنان دولت خواستار افزایش جمعیت شد و مردم را به داشتن فرزند زیاد تشویق می کرد که باعث شد تعداد متولدین دهه ی ۶۰ به طور چشمگیری زیاد باشد. اما بعد از بروز مشکلات و عدم توانایی دولت در کنترل جمعیت، دادن امکانات و...تصمیم گرفتند که شعار فرزند کمتر زندگی بهتر را در جامعه رواج دهند.از این سخن اینطور برداشت می شود که سیاست های دولت در مورد جمعیت مقطعی و بدون پشتوانه ی علمی درست است.

افزایش نرخ فرزند آوری برای دولت مسئولیت هایی ایجاد می کند، این جمعیت مولد در کنار کمک به دولت و كشور احتیاجاتی از جمله آموزش، کار،مسکن و...دارد که تامین آن ها به سیاست های دولت بستگی دارد و اگر این احتیاجات تامین شوند مشکلات جدیدی اضافه می شوند.

امروزه به دلایل فرهنگی و اقتصادى تمایل به فرزند آوری در قشر تحصیل کرده پایین آمده است و این افزایش کم جمعیت بر دوش روستاییان، عشایر و...است.

باید حق داد که زوج ها نگران آینده ی فرزند خود باشند و برای داشتن فرزند در این شرایط مردد باشند.

در آخرین سرشماری سال ۱٣٩٥ کل جمعیت ایران ۷۹/۹۲۶/۲۷۰ نفر بوده است که جمعیت سالمندان رو به فزونی است.

این سؤال قابل طرح است که دولت در مورد مسئله ی جمعیت چه سیاستی باید دنبال کند؟

دولت در ابتدا باید سعی در کنترل جمعیت داشته باشد یعنی در ابتدا با فراهم آوردن امکانات زمینه ای هر زوج را به داشتن حداقل ۲ فرزند ترغیب کند و البته باید زمینه ی را برای افزایش آن فراهم کند.

دولت با دادن تسهیلات به خانواده ها، ساختن مدارس، پیش بینی کار و مسکن به استقبال جمعیت جدید برود.

انجام این کارها به سادگی امکان پذیر نیست، زیرا جمعیت جوان الان هم نیاز به این امکانات دارند و در دسترس خود دارند که این مشکل آفرین است و تلاش ،توجه و هزينه ی بالایی را می طلبد.

دولت و متوليان امر جمعيت در ابتدا باید فکری به حال جمهیت در ابتدا باید فکری به حال جمعیت موجود و مشکلات عدیده ی آن بکنند، در قدم بعد نرخ موالید را کنترل کند تا به ثبات و تعادل بین جمعیت و امكانات برسد و شروع به تامین امکانات و فرهنگ سازی جدید برای جمعیت جدیدی بکند که در اهداف خود برای کنترل پیری جمعیت در نظر گرفته است.