بحران کاهش سطح آب خزر جدی است | مدیریت مشترک کشورهای ساحلی ضروری است

رئیس‌جمهور کشورمان در اجلاس محیط زیستی دریای خزر با هشدار نسبت به تشدید بحران‌های زیست‌محیطی این پهنه آبی، بر ضرورت همکاری مشترک کشورهای ساحلی برای مقابله با کاهش سطح آب، آلودگی‌های دریایی و حفاظت از منابع طبیعی خزر تأکید کرد.

مسعود پزشکیان با اشاره به اینکه هیچ کشوری به‌تنهایی قادر به نجات دریای خزر نیست، تصریح کرد که بحران‌های زیست‌محیطی این دریا مرزهای سیاسی را به رسمیت نمی‌شناسند و مقابله با آنها به تصمیم‌گیری هماهنگ، برنامه‌ریزی بلندمدت و مشارکت همه کشورهای ساحلی نیاز دارد.

وی با تأکید بر ضرورت اقدام فوری برای نجات خزر اظهار داشت که فرصت تصمیم‌گیری برای حفاظت از این پهنه آبی محدود است و تعلل در اجرای اقدامات مؤثر می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای محیط زیست، اقتصاد و زندگی جوامع ساحلی به همراه داشته باشد. رئیس‌جمهور نجات دریای خزر را مسئولیتی تاریخی و مشترک برای همه کشورهای منطقه دانست.

پزشکیان همچنین با اشاره به تحولات و تنش‌های اخیر منطقه، بر ضرورت محکومیت حملات به بندر انزلی از سوی آنچه دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی خواند و نیز حمله اوکراین به یک کشتی تجاری ایرانی در دریای خزر تأکید کرد. وی خواستار جلوگیری از مداخله نیروهای فرامنطقه‌ای در مسائل منطقه شد و امنیت و ثبات را مفاهیمی به‌هم‌پیوسته و تجزیه‌ناپذیر دانست.

منطقه ما می‌تواند از بازار انرژی به شبکه تولید تبدیل شود | تأکید بر گسترش همکاری‌های منطقه‌ای و تجاری

رئیس‌جمهور کشورمان در بخش دیگری از سخنان خود، تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران را تهدیدی برای اقتصاد و نظم منطقه‌ای توصیف کرد و با اشاره به موقعیت جغرافیایی ایران، این کشور را مسیری مناسب برای اتصال آسیای مرکزی به اوراسیا و آب‌های آزاد دانست؛ ظرفیتی که می‌تواند در توسعه تجارت، حمل‌ونقل و تقویت پیوندهای اقتصادی کشورهای منطقه نقش مؤثری ایفا کند.

وی همچنین بر لزوم ایجاد امنیت مبتنی بر اعتماد متقابل و منافع مشترک تأکید کرد و پیشنهاد داد سازوکاری با مشارکت کشورهای مشترک‌المنافع به‌علاوه ایران شکل بگیرد تا زمینه گسترش همکاری‌های منطقه‌ای در حوزه‌های مختلف، از جمله محیط زیست، اقتصاد و امنیت، فراهم شود.

اظهارات پزشکیان در این اجلاس بر این محور استوار بود که حفاظت از دریای خزر و مقابله با چالش‌های مشترک منطقه‌ای، مستلزم عبور از رویکردهای یک‌جانبه و حرکت به‌سوی همکاری‌های پایدار و هماهنگ میان کشورهای ساحلی است.