تهدید عمان توسط ترامپ آشفتگی تصمیم‌گیری در کاخ سفید را آشکار می‌کند

در جلسه دولت آمریکا که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، روز چهارشنبه 27 مه برگزار کرد، صحنه – به گفته هالی باکستر، نویسنده – نه شبیه به جلسه‌ای برای تصمیم‌گیری، بلکه بیشتر به «نمایش آشفته‌ای» می‌مانست که ترکیبی از تهدیدات نظامی، جوک‌های عجیب و غریب و صحبت‌های مربوط به بازسازی و ساخت و ساز بود.

باکستر در مقاله‌ای که در روزنامه ایندیپندنت منتشر شد، فضای جلسه را مسخره کرد و اشاره کرد که گردآوری شخصیت‌هایی مانند وزیر جنگ، پت هگست و جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور، در یک اتاق باعث می‌شود جلسات شبیه به «قسمتی از فاکس نیوز تحت تأثیر مواد مخدر» به نظر برسد.انتخابات میان‌دوره‌ای

نویسنده می‌گوید که «تنش از هر کلمه‌ای که ترامپ می‌گفت سرازیر می‌شد»، با وجود اینکه جلسه در حالی آغاز شد که رئیس‌جمهور سعی داشت خود را بی‌تفاوت نسبت به انتخابات میان‌دوره‌ای آینده نشان دهد.

نویسنده معتقد است که رئیس‌جمهور «همیشه بدون اینکه متوجه شود آنچه را که او را نگران می‌کند، آشکار می‌سازد» و تأکید می‌کند که اصرار مکرر او بر اینکه حالش خوب است، در واقع بازتاب ترس فزاینده سیاسی است.

در طول جلسه، ترامپ گفت: «من به انتخابات میان‌دوره‌ای اهمیت نمی‌دهم»، در اشاره به انتخابات کنگره آینده، با وجود اینکه نظرسنجی‌های اخیر نشان‌دهنده کاهش محبوبیت او حتی در میان برخی جمهوری‌خواهان، به ویژه در مورد سیاست‌هایش در قبال ایران بود.

 نویسنده معتقد است که رئیس‌جمهور «همیشه بدون اینکه متوجه شود آنچه را که او را نگران می‌کند، آشکار می‌سازد» و تأکید می‌کند که اصرار مکرر او بر اینکه حالش خوب است، در واقع بازتاب ترس فزاینده سیاسی است.ایران

اما عجیب‌ترین بخش جلسه زمانی فرا رسید که ترامپ ناگهان از صحبت درباره ایران و سیاست خارجی به جزئیات طولانی درباره پروژه‌های بازسازی در واشنگتن روی آورد.

در این رابطه، باکستر می‌گوید که جلسه به «نشست سالانه یک مجتمع بازنشستگان در فلوریدا که درباره بودجه کارهای نگهداری بحث می‌کند» تبدیل شد، پس از آنکه ترامپ به تفصیل درباره گرانیت، رنگ‌ها و کیفیت لاستیک صحبت کرد، در زمینه پروژه‌هایی که می‌خواست بسازد، مانند «طاق پیروزی».

رئیس‌جمهور به گونه‌ای به نظر می‌رسید که «پدربزرگی در حال توضیح جزئیات کسل‌کننده کارهای ساختمانی به نوه‌های بی‌علاقه‌اش است».وی افزود که رئیس‌جمهور به گونه‌ای به نظر می‌رسید که «پدربزرگی در حال توضیح جزئیات کسل‌کننده کارهای ساختمانی به نوه‌های بی‌علاقه‌اش است»، در حالی که همچنان به صحبت درباره جزئیات مهندسی «بی‌پایان» ادامه می‌داد.

در بحبوحه این گفتگو، ترامپ اظهارنظری گذرا کرد که تعجب حاضران را برانگیخت، زمانی که گفت عمان «مانند همه رفتار خواهد کرد وگرنه مجبور خواهیم شد آن را بمباران کنیم»، جمله‌ای که نویسنده آن را «با سرعتی وحشتناک با وجود خطرناک بودن آن» توصیف کرد.

 رئیس‌جمهور و وزرایش

این مقاله همچنین بر رابطه عجیب بین ترامپ و وزیر جنگش، پیت هگست، تمرکز دارد، زیرا رئیس‌جمهور در ابتدای جلسه به سمت او برگشت و روی عضلاتش زد و گفت: «او جنگ را دوست دارد... من دوست ندارم، اما او دوست دارد».

نویسنده تأکید می‌کند که هگست سعی کرد تصویر «جنگجوی سرسخت» را حفظ کند، اما خجالت‌زده به نظر می‌رسید در حالی که ترامپ با او به گونه‌ای رفتار می‌کرد که بیشتر شبیه به «پدربزرگی است که با نوه مشتاق بازی‌های نظامی‌اش شوخی می‌کند».

و هنگامی که هگست فرصت صحبت پیدا کرد، با شور و حرارت درباره بمب‌ها، هواپیماها و «کشتار» صحبت کرد و از تجاوز نظامی به ایران گفت.با هیجان بیش از حد درباره «قدرت و ویرانی» صحبت کرد، قبل از اینکه ترامپ با جمله‌ای کوتاه و آرام به او پاسخ دهد و بگوید: «کار خوبی بود»، انگار که «به کودکی در مهدکودک که در نمایش کمی زیاده‌روی کرده بود، تبریک می‌گفت».

این مقاله همچنین به ونس اشاره می‌کند که نویسنده او را به عنوان «مردی که به تنهایی بار نجات اخلاق و نظم را به دوش می‌کشد» توصیف کرده است، در حالی که دیگران با عبارات تند و پر از خشم به معترضان و مهاجران حمله می‌کردند.

باکستر نتیجه می‌گیرد که نگران‌کننده‌ترین چیز نه عجیب بودن خود جلسه، بلکه تبدیل شدن این صحنه‌ها به امری عادی در دولت آمریکا است و می‌افزاید که ایالات متحده آمریکا امروز به گونه‌ای اداره می‌شود که گویی «بر اساس ریتم مردی که بین اخبار و سایت‌های بازسازی در حال حرکت است»، و جهان را با خود می‌کشد.