ارسال به دیگران پرینت

فلاپی دیسک | تجارت فلاپی دیسک | تجارت سودآور فلاپی | تجارت

این مرد آخرین نفر در یک تجارت پر رونق است | تجارت عجیب فلاپی دیسک

شخص عجیبی که آخرین نفری است که در کار تجارت فلاپی دیسک است.

تام پرسکی خود را آخرین مردی می‌داند که در تجارت فلاپی دیسک مانده است. او بنیان‌گذارfloppydisk.com  است. این شرکت مستقر در امریکا که به فروش و بازیافت فلاپی دیسک اختصاص دارد. خدمات دیگر این شرکت عبارتند از انتقال دیسک، برنامه بازیافت، و فروش فلاپی دیسک‌های استفاده شده یا شکسته به هنرمندان در سراسر جهان. همه اینها باعث می‌شود کهfloppydisk.com  نقش کلیدی در صحنه کوچک و در عین حال سودآور فلاپی داشته باشد.

تام درباره شروع کار شرکت می‌گوید: «فکر می‌کنم در روزهای اولیه ظهور اینترنت، حدود سال 1990، این اتفاق افتاد. در آن زمان ما معتقد بودیم که اینترنت باید رایگان باشد. یک روز شخصی با من تماس گرفت و پرسید که آیا می‌خواهم دامنه را به قیمت 1000 دلار بخرم. احساس کردم این یک ظلم است. به همسرم گفتم در این نوع جرایم اینترنتی شرکت نمی‌کنم، اما او یک دفترچه چک بیرون آورد و بلافاصله نام دامنه را گرفت. این کاملاً خلاف اصول من بود، اما خوشبختانه همسرم بسیار باهوش‌تر از من است.

تام به سؤال درباره اینکه آیا در آن زمان هم فلاپی دیسک می‌فروختند یا خیر این گونه پاسخ می‌دهد:20 سال پیش من در تجارت تکثیر فلاپی دیسک بودم. فکر نمی‌کردم فلاپی دیسک‌های خالی را بفروشم. کپی کردن دیسک در دهه 1980 و اوایل دهه 1990 به خوبی چاپ پول بود. به طرز باورنکردنی سودآور بود. من فقط با گذشت زمان شروع به فروش نسخه‌های خالی به صورت خام کردم. کسب و کار من که قبلاً 90٪ سی‌دی  و دی‌وی‌دی تکراری بود، اکنون 90٪ فلاپی دیسک‌های خالی است. این امر برای من تکان دهنده است.

او درباره شکل‌گیری کارش می‌گوید: «اوایل دهه 90 بود. من هیچ پیش زمینه نرم افزاری نداشتم، اما سابقه مالیاتی خوبی داشتم. ایده این بود که از تخصص مالیاتی خود برای کار با برنامه نویسان استفاده کنم و نرم افزار بهتری را برای متخصصان مالیاتی توسعه دهم.»

من حدود ده سال این کار را کردم. در این فرآیند، ما چند نرم افزار مختلف را توسعه دادیم. در دهه 90، روشی که شما نرم‌افزار را توزیع می‌کردید، با فلاپی دیسک بود، چه روی یک دیسک 5.25 اینچی یا دیسک 3.5 اینچی. در یک زمان ما معامله بزرگی با یک شرکت حقوقی و دستمزد انجام دادیم که برای آن نیاز به کپی کردن صدها هزار دیسک داشتیم. ما کار را به شخص ثالثی فرستادیم که این کار را برای ما انجام داد. خوب بود، اما گران بود و زمان زیادی را صرف کرد. کیفیت نیز آن چیزی که ما می‌خواستیم نبود. بنابراین دفعه بعد تصمیم گرفتیم که تکثیر فلاپی را در خانه انجام دهیم و تجهیزات خودمان را گرفتیم. به این ترتیب ما توانستیم نرم‌افزار خود را بین مشتریان خود توزیع کنیم.

تام درباره تبدیل این شرکت نرم افزاری به شرکت پخش و کپی می‌گوید که از آنجایی که ما یک شرکت مالیات محور بودیم و مهلت‌های مشخصی برای تشکیل پرونده مالیاتی داشتیم، فقط هر سه ماه یک بار از تجهیزات تکراری خود استفاده می‌کردیم. برای 89 روز متوالی، ماشین‌ها بلااستفاده می‌ماندند و بعد در یک روز هزاران هزار فلاپی دیسک را بیرون می‌دادیم. ما اساساً آن کسب و کار کوچک را توسعه دادیم و من در نهایت floppydisks.com را ایجاد کردم. ما اکنون سه کارمند داریم و به تکثیر سی‌دی و دی‌وی‌دی ادامه می‌دهیم، اما بیشتر درآمد ما از فروش فلاپی دیسک‌های خالی است.

اگر تقاضا برای خرید فلاپی وجود دارد چرا شرکت‌ها دیگر آن را تولید نمی‌کنند؟

مردم دوست دارند فلاپی دیسک‌ها را مثل سی‌دی و دی‌وی‌دی ببینند. برای تولید آن‌ها، فقط باید پلاستیک را در یک سر ماشین بزرگ بریزید و از طرف دیگر سی‌دی یا دی‌وی‌دی بیرون می‌آورید. اگرچه این کار ممکن است در حال حاضر مانند یک فرآیند پیچیده به نظر برسد، در مقایسه با ساخت یک فلاپی دیسک چیزی نیست. یک فلاپی دیسک چند جزء منحصر به فرد دارد: قالب‌بندی پلاستیکی، کوکی، کرکره، فنر و غیره. مقدار تلاشی که برای بازسازی خط تولید برای تمام قطعاتی که در یک فلاپی قرار می‌گیرند، عملا غیرممکن است. البته قبلاً این کار را انجام داده‌ایم، اما اکنون تقاضا وجود ندارد. به علاوه، به مرور زمان، تمام ماشین‌های صنعتی که هنوز از فلاپی دیسک استفاده می‌کنند در نهایت جایگزین خواهند شد. پس چرا می‌خواهید 25 میلیون دلار برای ابزارآلات یک کارخانه خرج کنید تا ببینید آیا می‌توانید فلاپی کوکی را بسازید که هیچکس در 25 سال گذشته نساخته است؟ اکنون پنج یا ده سال است که مردم با موجودی انبار سر می‌کنند. فلاپی دیسک یک تکه فناوری بسیار تخصصی با فرآیند ساخت بسیار دشوار بود. سی‌دی در مقایسه با این مانند یک تکه آشغال است.

آیا شما در زندگی شخصی خود و خارج از دفتر نیز از فلاپی دیسک استفاده می‌کنید؟

باید اعتراف کنم که جواب این سوال متاسفانه خیر است. با این حال، من گاهی اوقات آنها را به خانه می‌برم تا خدمات انتقال را انجام دهم.

مردم دیسک‌هایی را که دوباره در کشوهایشان پیدا کرده‌اند برای ما ارسال می‌کنند. آنها دیگر نمی‌توانند از فلاپی استفاده کنند، اما همچنان می‌خواهند به دفترچه آدرس قدیمی، پایان نامه دکترا یا عکس‌هایی که در آن هست برسند. بنابراین، ممکن است کسی پنج دیسک با عکس‌های کداک برای ما بفرستد و ما آن‌ها را برداریم. مردم در فلاپی‌ها دوباره عکس‌های مادربزرگ مرحوم یا نوزادشان را می‌بینند و این برایشان بسیار مهم است. ما خوشحالیم که این چیزها را بازگردانیم. ما خیریه نیستیم و نیازی نیست که به خاطر این کارها به ما تبریک بگویند، اما خوب است بدانید که ما چیزهایی را به مردم می‌رسانیم که واقعاً به آنها نیاز دارند.

آیا تا به حال نگران گم شدن داده‌ها در این فرآیند انتقال شده‌اید؟

ما کارمان را خوب انجام می‌دهیم. ما مردم را تشویق می‌کنیم که داده‌های خود را به روش‌های مختلف ذخیره کنند. دیسک‌های فلاپی برای ذخیره‌سازی طولانی‌مدت در نظر گرفته نشده‌اند، سی‌دی، دی‌وی‌دی یا درایوهای یو اس بی نیز چنین نیستند. اگر داده‌های مهمی دارید، نباید فقط در یک مکان آنها را ذخیره کنید.

به نظر می‌رسد موج جدیدی از علاقه به رسانه‌های یکپارچه‌سازی با سیستم عامل وجود دارد. می‌خواستم بدانم که آیا شواهدی از این را در کسب‌وکارتان می‌بینید، مثلاً از افرادی که برای پروژه‌های جدیدی که از فلاپی دیسک استفاده می‌کنند به شما مراجعه می‌کنند؟

مردم بیشتر دیسک‌ها را برای پروژه‌های هنری می‌خرند، نه برای ساخت برنامه‌های کاربردی. هر چند وقت یک‌بار، یک شرکت بازی‌سازی پیدا می‌کنم که می‌خواهد یک بازی قدیمی را دوباره منتشر کند، اما می‌توانم بگویم که بیشتر آن برای هنر یا تبلیغات است. یکی از چیزهایی که من زیاد دیده‌ام استفاده از فلاپی دیسک به عنوان نشان در کنفرانس‌ها است. ما دیسک‌های زیادی را برای آن فروختیم، به‌ویژه دیسک‌های بازیافتی که نمی‌توانستند دوباره قالب‌بندی شوند. حدود 30 درصد افت وجود دارد، بنابراین ما تعداد زیادی دیسک داریم که به نظر ما غیرقابل استفاده هستند. ممکن است برخی از آنها را واقعاً بتوانیم قالب بندی کنیم، اما از کیفیت و قابلیت اطمینان آنها راضی نیستیم.

30 درصد به نظر یک نرخ ضرر بسیار بالا است. آیا می‌توانید چیزی در مورد تفاوت کیفیت در دیسک‌های خاص به ما بگویید؟ کدام نوع فلاپی برای بازیافت بهترین است و کدام بدترین؟

در سال‌های اولیه، فرآیند تولید فلاپی دیسک بسیار بد بود. در سال‌های میانی که میلیاردها و میلیاردها دیسک تولید می‌کردند، فرآیند تولید عالی بود. در پایان عمر رسانه، روند تولید به قهقرا رفت. من می‌گویم بهترین دیسک‌ها دیسک‌هایی هستند که بین سال‌های 1985 تا 2000 ساخته شده اند. اگر در دمای مناسب نگهداری می‌شدند تا امروز هم سالم می‌ماندند. چیزهایی وجود دارد که در دو دوره اخیر که من از چین خریدم ساخته شد و نیمی از آنها بد بودند. وقتی به فرآیند تولیدی فکر می‌کنید که عمرش به پایان می‌رسد، باید در نظر داشته باشید که تجهیزات تست از کالیبراسیون خارج شده‌اند. شما باید کسی را استخدام کنید تا بیاید و آن را تعمیر کند، اما نمی توانید چیزی را جایگزین کنید و ابزار جدید بگذارید. حتی اگر 30 درصد از خروجی خود را از دست بدهید، فقط با 70 درصدی که باقی مانده زندگی خواهید کرد. در نهایت کیفیت آنقدر بد بود که مردم دیگر حتی دیسک‌ها را تست نکردند. در عوض، آنها فقط سعی کردند دیسک را فرمت کنند و اگر کار نکرد، می‌دانستند که بد است. به همین دلیل مردم دیگر دیسک‌ها را بیرون ریختند.

چگونه بررسی می‌کنید که دیسک‌هایی که می‌فروشید هنوز قابل استفاده هستند؟

وقتی دیسک‌ها را وارد می‌کنیم، قبل از ارسال دوباره آن‌ها، یک کپی و مقایسه می‌کنیم. البته حتی در بهترین روزها نیز نرخ شکست نیم درصدی بی سابقه نبوده. اگر یک بسته 50 تایی از فروشگاه در اواسط دهه 90 خریداری می‌کردید، به احتمال زیاد یک یا دو عدد وجود داشت که مشکل داشت.

آیا تا به حال وسوسه شده‌اید که چیزی غیر از فلاپی بفروشید؟

نه، من اکنون 72 ساله هستم و یک وکیل مالیاتی، توسعه دهنده نرم افزار و سی‌دی و دی‌وی‌دی بوده ام. برخی سودوکو را دوست دارند، برخی دیگر جدول کلمات متقاطع را دوست دارند. من فقط دوست دارم صبح از خواب بیدار شوم، مردم از من سوال بپرسند و سعی کنند مشکلاتشان را حل کنند. کسب و کار من برایم یک ماجراجویی است.

آیا فکر می‌کنید فلاپی دیسک‌ها آینده‌ای دارند؟

می‌توانم بگویم فلاپی دیسک‌ها آینده‌ای دارند، اما مانند وینیل احیا نمی‌شوند. فلاپی دیسک‌ها شبیه ماشین‌های تحریر هستند و زمانی کلکسیون آن را جمع خواهند کرد. تصور کنید امروزه ساخت یک ماشین تحریر جدید چقدر سخت است. تعدادی از نویسندگان آمریکایی هستند که می‌گویند فقط می‌توانند روی ماشین تحریر بنویسند. این شیء برای آنها بسیار مهم است و با نبوغ هنری آنها گره خورده است. من فکر می‌کنم که فلاپی دیسک‌ها کمی شبیه به آن خواهند بود. شما نمی‌توانید آنها را جایگزین کنید. این جوک وجود دارد که در آن یک دختر کوچک سه ساله در حالی که یک فلاپی دیسک در دست دارد نزد پدرش می‌آید. او می‌گوید: «بابا، بابا، شخصی نماد ذخیره را چاپ سه بعدی کرده.» فلاپی دیسک‌ها برای همیشه یک نماد باقی خواهند ماند.

(استفاده از مطالب اختصاصی 55آنلاین بدون ذکر منبع ممنوع است.)

 

منبع: ۵۵ آنلاین
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    مولفان

    دیدگاه

    توسعه

    تبلیغات متنی