ارسال به دیگران پرینت

لذت دیدن والیبال بدون سانسور | همیشه بدون تماشاگر لطفا!

کرونا خانه‌مان سوز بود اما در این یک مورد ممنون او هستیم که بالاخره به ما نشان داد که یک بازی کامل والیبال ایران در کشور ایتالیا چگونه است.

مصطفی داننده- تیم ملی والیبال ایران در اولین دیدار خود در سری مسابقات لیگ جهانی که در ایتالیا برگزار می‌شود را واگذار کرد اما علی رغم این باخت این بازی یکی از بهترین بازی‌های والیبالی بود که دیدم.

البته این بهترین برای بازی نبود بلکه فکر می‌کنم برای اولین بار همه ما توانستیم از تلویزیون ایران یک مسابقه والیبال تیم ملی( در خارج از کشور) را بدون سانسور و تکرار صحنه‌های آهسته نگاه کنیم.

هرگاه تیم ملی در خارج از مرزهای ایران به ویژه در کشورهای اروپایی یا آمریکایی بازی داشت به جای دیدن والیبال مجبور بودیم، کلکسیونی از صحنه‌ آهسته‌های بازی را نگاه کنیم.

کرونا خانه‌مان سوز بود اما در این یک مورد ممنون او هستیم که بالاخره به ما نشان داد که یک بازی کامل والیبال ایران در کشور ایتالیا چگونه است.

شاید تنها راه حل موجود برای دیدن یک بازی بدون سانسور از تلویزیون ایران، همین برگزار شدن بازی‌ها بدون تماشاچی است. قطعا زنان اروپایی یا آمریکایی که لباسی مناسب پخش از تلویزیون ایران به تن نمی‌کنند، ما هم که عمرا تصاویر لحظه‌ای از این زنان را پخش نمی‌کنیم، پس بهتر است فعلا از بی‌تماشاگر بودن مسابقات والیبال استقبال کنیم و در دخواستی سراسری از فدارسیون جهانی داشته باشیم که بازی‌ها ایران را بدون تماشاگر برگزار کند.

واقعا در سال‌های گذشته ندیدن بازی‌ها بهتر از دیدن آن بود. آنقدر صحنه آهسته می‌دیدم که صحنه آهسته دان‌مان پر می‌شد اما در بازی با ژاپن با خیال راحت، تخمه می‌خوردیم و والیبال می‌دیدیم.

کاش در این میان بچه‌های خوب والیبال ایران با بازی‌های خود شرایطی را فراهم کنند که ما هم از بازی آنها لذت ببریم و هم از ندیدن تکرار اسپک‌های فوق‌العاده آنها.

دروغ چرا؟ تا قبر آ،آ، آ... یکم دلم برای خودمان سوخت که دل‌خوشی‌هایمان به کجا رسیده است که باید از دیدن یک بازی والیبال بدون سانسور لذت ببریم.

البته می‌دانم الان می‌نویسید که این دلخوشی شما بی‌دردهاست و برای ما اصلا فرق ندارد. اما باید از هر اتفاقی که باعث شود ذهن مردم حتی برای چند لحظه آرام باشد استقبال کنیم حتی اگر یک بازی والیبال باشد.

بارها در جمع‌های مختلف والیبال دیده‌ام و می‌دانم حال آنها بعد از دیدن ده‌باره یک صحنه تکراری چقدر، عصبانی و ملال آور بود. کار حتی به جایی رسیده بود که دوستی برای دیدن مسابقات والیبال یک ماهواره کارتی که شبکه‌هایی آزاد دارد، خرید تا والیبال را بدون سانسور نگاه کند.

فشار اقتصادی و اجتماعی به اندازه کافی با اعصاب مردم بازی می‌کند، بهتر است با مسائلی مثل این داستان روی اعصاب مردم راه نرویم.  

 

منبع: عصر ایران
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

دیدگاه تان را بنویسید

 

دیدگاه

توسعه